Erfeniskwestie

Erfeniskwestie

De Vlaamse regering bespaart fors. Op allerlei zaken, maar ook op erfgoed. Die besparingen treffen ook het Karrenmuseum, en ik stelde daar gisteren dus een vraag over op de gemeenteraad. Schepen Helmut Jaspers (Vooruit) klonk geruststellend : het museum krijgt 100.000 EUR minder, en dat komt hard aan, maar er wordt aan een plan gewerkt zodat het museum kan blijven bestaan en zijn erkenning kan behouden.

Maar niet alleen het Karrenmuseum zal de impact van deze besparingen voelen. Ik geef zelden commentaar op beslissingen van de Vlaamse of federale overheden. Als gemeenteraadslid ben ik daar niet voor verkozen, als federaal ambtenaar ben ik er niet voor benoemd. Maar als burger ga ik me deze keer toch uitspreken : de besparingen op erfgoed zijn onverantwoord.

Ons museum zal het wel overleven, al gaat de werking, en dus de aantrekkelijkheid en het werken en documenteren van de collectie voor morgen er wel onder lijden. Dat laatste geldt nog veel sterker voor de besparingen op archieven zoals het AMSAB, het Liberaal Archief, het KADOC en het ADVN. Met die twee laatste heb ik enige ervaring – het archief van de Essense Volksunie berust bij het ADVN, bijvoorbeeld. Ik weet dat die archieven erg belangrijk zijn bij het bewaren en ontsluiten van het verleden van onze Vlaamse samenleving.

En ja, iedereen moet besparen, de Vlaamse overheid doet er inderdaad goed aan om aan een begroting in evenwicht te werken. Eedereen zal ook wel vinden dat er “ergens anders” moet bespaard worden. Verder besef ik dat er besparingen zijn die veel mensen vele malen meer pijn doen dan deze. Maar toch, hier wordt een erfenis van het democratisch Vlaamsnationalisme,  van ministers als Anciaux en Bourgeois (ja, allebei), teruggedraaid – en de eerlijkheid gebiedt om die niet zomaar op rekening van de huidige minister te schrijven, maar van de hele Vlaamse regering. Op een moment dat meer dan ooit het verleden negeren tot een herhaling van de donkere momenten ervan dreigt te leiden, op een moment dat de samenhang van onze maatschappij onder druk staan, en een gedeeld divers, meervoudig, verleden de banden moet versterken. Op een moment ook dat er dankzij artificiële intelligentie meer mogelijkheden komen om nog beter te bewaren en te ontsluiten, maar dat vraagt een investering – om dan later mogelijk een besparing op te leveren.  Wanneer dat kan. Maar dat is niet nu.

Ondertussen werk ik aan de bewaring en ontsluiting van een stukje Essens erfgoed, waarover later meer. Er zal, gelukkig maar, heel wat energie en inzet van vrijwilligers naar het Vlaamse erfgoed blijven gaan. In ons Karrenmuseum bijvoorbeeld, of in onze Heemkundige Kring. Die verdienen evenwel een ander signaal van de Vlaamse regering en het Vlaams Parlement.

Reageren is niet mogelijk.