Boombrief
Beste boomschender,
In De Morgen schrijft journalist Joël De Ceulaer elke week een brief. Ik lees ze graag, die brieven. Hoewel ik er niet altijd mee eens ben. Correctie : ik lees ze graag omdat ik het er niet altijd mee eens ben. Mij met hem vergelijken zou pretentieus zijn. Maar imitatie is de hoogste vorm van vleierij, en een afkooksel is dan toch ook nog een soort compliment.
Beste boomschender,
Ik ken je niet, en dat geldt duidelijk niet alleen voor mij. Al wat ik weet is dat je graag jonge boompjes afkraakt, of al eens een nieuwe struik uittrekt. Met name in de Papenmoerstraat. Waarna het gemeentebestuur telkens opnieuw nieuwe bomen plant, want het zou natuurlijk niet juist zijn om het beleid te laten bepalen door… Ja, door wat eigenlijk ?
Het is vandalisme, natuurlijk. Maar het is een wat vreemde vorm. Voor de echte vandaal moeten er toch interessantere doelwitten zijn dan, ocharme, boompjes van een paar centimeter doorsnede. In, godbetert, de Papenmoerstraat. Veel verder van de “bewoonde wereld” kan je in Essen niet raken. Bovendien, als je een beetje hebt opgelet dan weet je dat het Essense gemeentebestuur en de politie er redelijk op gebrand zijn om jou, boomschender, bij de lurven te vatten. En vervolgens de hele rekening van alle al geplante bomen, met werkuren en nog een heel pak aanverwante kosten te presenteren. Weinig zichtbare impact, een hoge pakkans met mogelijk vrij pittige gevolgen. Geen aantrekkelijk doelwit voor vandalisme, kortom.
Net daarom denk ik dat het je daar niet om te doen is. Dat het geen blind vandalisme is, maar een gerichte actie tegen openbaar groen, omdat je vindt dat het daar niet moet zijn. Of tegen het gemeentebestuur dat die bomen aanplant. Of tegen de maatschappij, die een stelsel van mijn en dijn heeft ingesteld. Misschien wil je nog een andere boodschap geven, maar wat je juist wil zeggen weten we niet. Zo’n afgebroken boom is niet de meest heldere vorm van communicatie. Toch moet er een boodschap achter zitten.
Geweld om een politiek doel te bereiken komt voor het Hof van Assisen, als ik het me goed herinner. Dan wordt het helemaal een dure grap. Terwijl er toch echt wel vrije meningsuiting is in dit land. Die strekt zich wel uit tot in de Papenmoerstraat. Dus moeten er betere manieren zijn om je mening te uiten. Beter voor de bomen, maar ook beter voor jou, zo zou ik toch denken – wie een boodschap wil geven heeft er belang bij dat die helder is. Laat ik daarom een betere manier aanbieden. Stuur mij een anonieme mail (info@tombevers.be) en ik publiceer de tekst ervan hier. Integraal. Zodat al wie wil je mening kent. Met een foto van een afgekraakte boom erbij. De site is van mij, ik mag dat doen, en daarna kan je ermee ophouden. En hopen dat de politie na een tijd ook stopt met zoeken, al kan noch wil ik dat beloven.
Want als jij er niet mee ophou(d)t, wij ook niet. Er zullen nieuwe bomen komen. Zolang als nodig. Dat is een erezaak.