Tom Bevers

Pieter De Crem is niet meteen mijn favoriet politicus. Maar speechen kan hij wel. De Kamerfractieleider van CD&V was te gast op de nieuwjaarsreceptie van de Essense afdeling. Hoewel zijn verhaal wellicht opnieuw niet de door hem langverhoopte val van Verhofstadt zal veroorzaken, wist hij de nogal lichte inhoud van zijn betoog zodanig te verpakken dat een tweede carrière in Comedy Casino nog wel het overwegen waard lijkt. Hij stak in elk geval gunstig af bij het veel te droge technocratenverhaal van Ludwig Caluwé en bij de ellenlange opsomming van de gemeentelijke realisaties door Frans Schrauwen.

Frans’ toespraak had -eerlijk is eerlijk- de beste kunnen zijn die ik in jaren van hem heb gehoord, maar hij rekte die zo lang dat zijn “score” stelselmatig daalde. Met twee uitschuivers bovendien : trots aankondigen dat er een nieuwe sporthal komt… in de Heuvelhal, om vervolgens te corrigeren naar “in het sportpark” is natuurlijk vooral een verspreking. Maar over de verschillende petities die de voorbije jaren werden opgezet zeggen dat “veel mensen niet weten wat ze tekenen” is de eigen (potentiële) kiezer beledigen. Erg vreemd, want ook bij de aanwezige CD&V’ers zaten mensen die “Sportvloer NU !” mee hebben onderschreven.

Troost voor Klara

De rolstaartbeer, het boomkonijn,
De wildebeest, de hermelijn,
De häagendazs, de hagedis,
De vis die onder water is,
De albatros, de möwenpick,
De koene klipgeit met zijn sik;
Het witkopschaap, de langstaartpoes,
De blindenhond, de schapendoes,
De kip, het capucijneraapje,
De boa en het zwarte schaapje,
Het cavium, het vaderpaard,
Gevlekt of effen naar hun aard,
De donderpad, de wijngaardslak,
De pinguïn in zijn kelnerspak;
De pampahaas, de dove kwartel,
Het ooilam, altijd blij en dartel,
De brilslang en de sidderaal,
De gnoe, het Gangesgaviaal,
De kinkajoe, de babiroesa,
Die zo afkerig is van soesah;
De klapperaap, de toekang males,
De nevelpanter, alles, alles,
En bovenal het rattenzwijn,
Wilde steeds bij Klaartje zijn.
’t Werd op haar kamer wel wat druk,
Maar Klara straalde van geluk.
Rudy Kousbroek

Ik liep (en liep en liep en liep)
(en sliep)
Ik liep en zocht
en ik vond (maar ik liep verder)

Ik liep (en liep en liep en liep)
(en sliep)
Ik liep en zocht
en ik verloor (maar ik liep verder)

Tot ik alleen mezelf over had

Maar dat is te weinig
om voor te leven
Jo Govaerts

De rechtbank van eerste aanleg in Kortrijk heeft in Menen een speelpleinwerking verboden. Deze ligt namelijk in een woongebied (!) en dus is het gejoel van de spelende kinderen “milieuhinder”. Ik heb het eerst vijf keer moeten lezen om het te geloven. In wat voor maatschappij zijn we aanbeland wanneer spelende kinderen milieuhinder zijn geworden ? En er ook nog een rechter wordt gevonden om dat te bevestigen. Dat is eigenlijk nog het ergste.

Hoegaarden bracht alweer enkele jaren geleden een bierviltje uit met de terechte uitspraak “Wat vroeger kattenkwaad was, heet nu jeugdcriminaliteit”. Er wordt gewoon veel strenger naar jongeren gekeken dan vroeger. Soms terecht, meestal onnodig. En dit vonnis gaat natuurlijk nog veel verder dan dat. Minister Anciaux wil kinderen terecht uit de milieuwetgeving halen. Want wat is de volgende stap ? Een spreidingsplan ?

Het doet mij wat denken aan wat er een jaar of acht geleden in de Beliestraat gebeurde. Toen er nog maar geruchten waren dat de voormalige kleuterschool mogelijk tot een jeugdcentrum zou worden omgevormd, stond de hele buurt op stelten. Er werd een petitie verspreid met teksten die, als het niet over jongeren maar allochtonen zou gegaan hebben, overduidelijk strafbaar zouden zijn geweest. We hebben de buurtbewoners toen proberen duidelijk te maken dat het gewoon de bedoeling was om hún (klein)zonen en dochters een plek te bezorgen om zich te ontspannen. Maar sommigen vonden al spuiten in hun voortuin vooraleer de kleuters goed en wel weg waren…