Tom Bevers

In de V.S. hebben de Democraten het wel degelijk gehaald. Al zijn het in de eerste plaats de Republikeinen die verloren hebben, maar je hoeft niet ver van huis te gaan om te zien dat er ook iemand moet zijn om de stemmen die bij de andere partij weggaan naar de eigen partij te halen. De monsterscore van Hillary Clinton in New York plaatst haar ook meteen in een sterke positie voor 2008. Waaruit nogmaals blijkt dat de Amerikaanse verkiezingsstrijd eigenlijk nooit stopt.

Nu, de Democraten hebben nog lang geen gewonnen spel. Om iets te realiseren zullen ze met Bush moeten samenwerken. Die heeft inmiddels “het signaal van de kiezer” begrepen en eindelijk defensieminister Rumsfeld gedumpt. Maar daarmee is er nog lang geen oplossing voor de situatie in Irak, en de Democraten weten ook niet goed wat de uitweg wel zou kunnen zijn (ik heb eerlijk gezegd ook geen idee, gelukkig is de Essense gemeenteraad niet bevoegd…). Ook voor een aantal binnenlandse problemen is het niet meteen duidelijk hoe Bush en Nancy Pelosi, die de Democratische fractieleidster wordt, samen tot oplossingen kunnen komen. Maar als ook de Democraten niets te bieden hebben, dan zou de kiesstrijd in 2008 toch de te vrezen culturele confrontatie tussen een moderne wereldstaat en een fundamentalistische plattelandsrepubliek kunnen worden.

Ik ben tegen de doodstraf -altijd en overal-, maar je kan natuurlijk niet ontkennen dat Saddam Hoessein de zwaarst beschikbare straf dubbel en dik verdiend heeft. Al is het absoluut wenselijk dat de straf niet wordt uitgevoerd : pure wraak is nooit een goed uitgangspunt. Maar de uitspraak kan natuurlijk niet verbergen dat de Amerikaanse inval in Irak een vreselijke vergissing is geweest. Misschien kan je over de invasie op zich nog discussiëren – de ontmanteling van het Saddamregime is op zich een goede zaak. Maar de manier waarop de V.S. het achteraf hebben aangepakt, getuigt van absolute onkunde. Dat blijken nu ook Bush’ medestanders van destijds te beseffen en openlijk te verklaren.

In een goed functionerende democratie zouden de Congresverkiezingen van dinsdag dus een makkie moeten zijn voor de Democraten. Maar het Amerikaanse kiessysteem (en de campagnefinanciering) geeft een onverantwoord groot voordeel aan de zittende afgevaardigde of senator, zodat het toch nog moeilijk zou kunnen worden. Een echt alternatief hebben de Democraten dan ook lang niet altijd : niet voor het sociaal-economisch beleid van Bush (waar ze twijfelen tussen oud-links protectionisme en de Clintonaanpak), en uiteindelijk ook niet echt voor het Irakbeleid. Het is ook niet evident om daarvoor op dit moment een goede uitweg te bedenken. Irak zomaar achterlaten zou ook onverantwoord zijn.

Toch zullen de Democraten het wellicht halen. Waarna ze de ogen kunnen richten op de presidentsverkiezingen van 2008. Met op dit ogenblik Hillary Clinton en Barack Obama als de twee kanshebbers om de Democratische nominatie binnen te halen. Dat zouden allebei geschikte kandidaten zijn, die een boeiende verkiezing zouden opleveren. Met wat mij betreft een voorkeur voor Clinton, maar ik vermoed dat het uiteindelijk Obama gaat worden. Als de Republikeinen dan John McCain nomineren, één van de minst “Bushige” van allemaal, dan kan de verkiezing alleen een beter resultaat opleveren dan vandaag. Of komt “Condi” roet in het eten strooien ?