Nederlaag
Het asielvraagstuk, opnieuw. Een Somalische vrouw ontvlucht haar gedwongen huwelijk met een verre Canadese neef. Bij aankomst in Europa dient ze een asielaanvraag in, weliswaar in een ander land dan datgene waar ze eerst aankwam. Uit angst voor haar familie geeft ze een verkeerde naam op, verandert haar geboortejaar en stelt ze rechtstreeks uit Somalië te komen, hoewel ze lang in Kenia heeft gewoond. Ze wordt in 1992 als vluchteling erkend en verwerf later ook de nationaliteit. Had ze destijds erkend mogen worden ? Dat je van naam verandert, lijkt me nogal normaal in dit soort situatie. Dat je je verhaal verdraait, lijkt me wat minder aannemelijk. Misschien had ze destijds geen asiel mogen krijgen. Maar ze krijgt het toch.
De betrokken dame integreert zich erg goed in de maatschappij. Ze leert de taal vlekkeloos spreken en schrijven, studeert aan de universiteit, vindt een baan en vertelt haar hele verhaal in 2002 in een tv-uitzending. Vervolgens wordt ze bovendien tot parlementslid verkozen. In 2006 struikelt een minister, een partijgenote, plots over het feit dat ze een valse naam heeft opgegeven, 14 jaar geleden. Ze ontneemt haar de nationaliteit en dus uiteraard ook haar parlementszetel.
Dit overkwam deze week Ayaan Hirsi Ali, het omstreden maar briljante (ex-?)Nederlandse kamerlid voor de VVD. Een beetje Jean-Marie Dedecker, maar dan zwart én met 10 keer meer inhoud. Wie hier jaren de kans krijgt om legaal te verblijven en te integreren moet hier kunnen blijven. Dat is voor mij even evident dan stellen dat wie hier volstrekt illegaal verblijft terug weg moet. Dat je voor manifeste fraude enkele jaren langer kunt teruggaan, lijkt me ook logisch. Maar iemand na bijna 15 jaar op haar valse naam pakken (die bovendien niet eens zo vergezocht was) is buiten alle proporties. Het gaat bovendien om iemand met grote verdiensten in het bespreekbaar maken van een aantal belangrijke problemen, iemand die omwille van haar mening met de dood wordt bedreigd bovendien. Ik ben het lang niet over alles met haar eens. Haar kijk op de islam is mij veel te negatief. Maar deze politieke afrekening (binnen één partij !) met onmenselijke middelen is Nederland onwaardig. Het is een boodschap aan alle asielzoekers dat je nooit zeker kan zijn hier te mogen blijven, hoe lang je hier ook (legaal !) bent en hoe goed je je ook integreert (Wat kan je nog meer doen dan Hirsi Ali ?).
Ik hoop oprecht dat de betrokken minister (Rita Verdonk) dit politiek niet overleeft.
Dat sommige mensen hun land ontvluchten is jammer genoeg van alle tijden. Het is ook heel normaal : uit een land zonder toekomst voor jezelf of je kinderen probeer je nu eenmaal weg te geraken. Als ik in Afghanistan, Irak, Tibet, Tsjetsjenië… woonde, zou ik het ook wel weten. Dus moet er een asielsysteem bestaan. Een dergelijk systeem kan nu eenmaal niet zonder regels. Omdat je niet iedereen kan binnenlaten, anders komt je samenleving onder een onhoudbare druk te staan. Die regels mogen voor mij ruimer worden dan ze vandaag zijn, maar je zal altijd sommige mensen moeten weigeren. Dat is heel hard, maar het kan echt niet anders. Het wordt onmenselijk als je mensen na jaren nog terugstuurt. Een procedure die te lang duurt, kan voor mij niet anders dan tot een verblijfsrecht leiden. Maar ook met een optimale procedure heb je altijd één of andere vorm van uitzettingsbeleid nodig. Wie er dan voor kiest hier bewust volstrekt illegaal te verblijven, komt wat mij betreft niet voor één of andere vorm van regularisatie in aanmerking.
De lente is nu echt wel begonnen, maar de winter werpt een lange schaduw. Na het racistische geweld in Brugge werden gisteren in Antwerpen, midden in de stad, mensen doodgeschoten omwille van hun huidskleur. Een kleuter kreeg de kogel omdat haar oppas zwart was. Wat is er met Vlaanderen aan de hand, dat dit kan gebeuren ? Natuurlijk gaat het om individuele, geïsoleerde, gevallen. Maar die zijn alleen mogelijk dankzij een bepaald klimaat, dat ondermeer door het VB werd gecreëerd. Als extreem-rechts hetzelfde fatsoen zou hebben als de allochtone en de Poolse gemeenschap na de moord op Joe Van Holsbeeck, dan organiseert het nu zondag een herdenking van de slachtoffers van deze terroristische aanslagen.
De VRT zoekt nog steeds naar het
Gisteren 1 mei. Feest van de Arbeid. Feest om de inzet van zovelen in herinnering te brengen voor een meer sociale maatschappij met bescherming tegen uitbuiting en een afdoend vangnet voor wie het echt nodig heeft. Feest van een menswaardige arbeidsmarkt. Feest van het volk dat soms de machthebbers op de knieën moe(s)t dwingen.
Gisteren vergaderde de Essense gemeenteraad, wat zoals gebruikelijk één van de komende dagen de aanleiding zal zijn voor een Nieuwsflits. Het viel nog maar eens op hoe slecht burgemeester Schrauwen en eerste schepen Hoppenbrouwers met kritische vragen en een open debat om kunnen gaan. Ze luisteren niet echt naar wat er gezegd of gevraagd worden. Hoppenbrouwers toont zelfs fysiek zijn afkeer zodra iemand van de oppositie het woord nemen. Vooral Philip Peeters bij hem werkt als een rode lap op een stier – al is dat niet de meeste gelukkige beeldspraak ! Het kan ook anders : met schepenen als Jos Van Loon en Willy Heymans kan je wél discussiëren. Met Imelda Schrauwen soms ook. Maar voor de burgemeester en schepen Hoppenbrouwers kan de stemming meestal niet snel genoeg komen. Dan krijgen ze immers altijd gelijk.
De moordenaar van Joe Van Holsbeeck was dus geen Maghrebijn, wel een Pool van Roma-afkomst. Ik ging er ook vanuit dat het om een Noord-Afrikaan ging. Al heb ik daarmee zeker niets veralgemenend willen zeggen, ik nu ook antwoorden op de vraag of het om een vooroordeel ging. Eigenlijk vind ik dat niet : de kans dat een jonge crimineel met een wat donkerder huidskleur in Brussel een Marokkaan is, is nu eenmaal redelijk groot. Als het al een vooroordeel is, is het er één over criminelen, niet over Marokkanen, zoals iemand deze week het in de krant stelde. Zelfs de imans gingen van deze veronderstelling uit, anders zouden ze wellicht in het vrijdaggebed vorige week geen aandacht aan deze moord hebben besteed. Bovendien wordt iedereen -willen of niet- beïnvloed door wat de pers schrijft. Dat is natuurlijk wel nuttig om te weten, maar het helemaal vermijden kan je nooit.