Tom Bevers

Een interessante gemeenteraad gisteren, met minstens één beslissing waarvan het stof nog niet meteen zal gaan liggen. Het RUP voor de terreinen van Sany Logistics werd voorlopig goedgekeurd, met sp.a en Open VLD voor, gesteund door 7 van de 9 CD&Vers. Twee onthoudingen, en N-VA/PLE en VB tegen. Op zich al een redelijk “straffe” stemming voor een ruimtelijk bestemmingsplan, maar het debat vond ik nog veelzeggender.

Bij de bespreking in de commissie ruimtelijke ordening stelden alle partijen vast dat er iets schortte aan het mobiliteitsluik van het plan : er was onvoldoende nagedacht over de impact van het RUP op het verkeer op Over d’Aa. De bestendiging van het bestaande transportbedrijf en de inrichting van een KMO- en kleinhandelszone op het terrein zorgt immers voor bijkomend vrachtverkeer in de al drukke straat. Bovendien dreigen er in de omgeving parkeerproblemen. Om de situatie in kaart te brengen werd besloten tot een verkeerstellng. Die werd op vier punten uitgevoerd : in beide richtingen vóór en voorbij het bedrijf. Één van de vier bleek echter onbruikbare resultaten op te leveren. Dat maakt de hele berekening van het aantal vrachtwagens dat er binnen- en buitenrijdt quasi onmogelijk. Maar zelfs met de minimale hypotheses die overeind bleven blijken het er een pak meer dan in het RUP zelf staat. Bovendien blijken die vrachtwagens, en degene die er bij zullen komen, zich te moeten invoegen in een woonstraat waar per week al 2.000 vrachtwagens rijden.

Ik heb dat allemaal netjes verteld, met hier en daar nog wat bijkomende argumenten. Toch zag de meerderheid geen reden om de telling over te doen. En nog minder om ook maar iets aan het RUP aan te passen. CD&V en sp.a vinden dus niet dat er te veel vrachtwagenverkeer is op Over d’Aa. Of minstens dat het niet van die aard is dat het opweegt tegen de “voordelen” van het plan. Al is het niet eerlijk dat ik CD&V en sp.a in één zak steek. CD&V deed tenminste nog moeite om te argumenteren. En telde de twee onthoudingen in de rangen. Helmut Jaspers zat in het publiek er keek naar zijn partijgenoten (horen was niet nodig). Ik zou graag zijn gedachten hebben gelezen…

Zowat het enige “voordeel” dat ik zie is dat een groot transportbedrijf midden tussen de woningen nu rechtszekerheid krijgt – in plaats van het huidige uitdovende karakter. Oh ja, er kan ook kleinhandel bijkomen, volgens het plan om de dorpskom van Horendonk te bedienen. Die ligt, opnieuw volgens het plan, op “wandelafstand”. Flinke stappers, die Uilenaars !

We laten het hier niet bij, want dit was de voorlopige en niet de definitieve vaststelling. Toch had ik zelf een goed gevoel bij het debat : het blijft een voorrecht om in de gemeenteraad , de plek waar de beslissing wordt genomen, te mogen argumenteren. Als ik vind dat ik heb gedaan wat ik kon doen, dan kan de stemming mijn gevoel niet eens bederven.

Nog eens zes jaar erbij ? Graag !

Elk jaar fiets de Seniorenraad door Essen om aandacht te vragen voor de verkeersveiligheid. Een goede gewoonte, en zeker als het weer zoals gisteren meezit natuurlijk ook een erg aangename uitstap. Enkele tientallen senioren haalden hun stalen ros van stal – al past die benaming een stuk minder voor de elektrische fietsen waar ze zich vandaag vaak van bedienen. Daarnaast ook heel wat lokale politici. Sommigen omdat ze dat elk jaar doen, anderen omdat de verkiezingen in aantocht zijn. Laat ik het maar zelf toegeven : ik hoor bij de tweede categorie. Zomaar op een weekdag vakantie nemen is niet zo evident, vandaar.

De tocht verliep door de mooie Essense dorpen en velden, en langs de scholen die opgetrommeld waren om ons even te komen toejuichen. Leuk, al moest een kleuterjuf met een duidelijk “blijven wuiven” haar leerlingen tot wat meer vlijt aanzetten. Dat zelfs de kleuters in onze gemeente niet voor Noord-Koreaanse toestanden in de wieg zijn gelegd, stemt me alvast hoopvol !

Heel wat stukken Essen zijn prima geschikt om te fietsen, maar op even veel plaatsen ontbreekt de infrastructuur. En er zitten hier en daar gevaarlijke gaten in de wegen. Het is geen geheim dat wij vinden dat daaraan de laatste jaren te weinig aandacht is gegeven. Het helpt om eens door Essen te fietsen om te zien dat dit niet zomaar voorspelbare oppositietaal is. Er zal gewerkt moeten worden voor nieuwe fietspaden. Zodat de fietstocht van de Seniorenraad minder om sensibilisering en meer om fietsplezier kan draaien. Want ze moeten welk elk jaar hun ronde blijven maken natuurlijk.

Volgend jaar weer ? Dat hangt natuurlijk van mijn beroepsleven af. Het was in elk geval plezant om als allerjongste (denk ik) mee te rijden. En gelukkig bleek bij de tussenstop niet alleen koffie, maar ook een fris pintje verkrijgbaar. Dat zelden zo goed smaakte !

We zijn vandaag met acht N-VA/PLE’ers een hapje gaan eten in het Lokaal Dienstencentrum. Omdat we honger hadden, maar ook omdat ons OCMW-raadslid Suzanne Kerstens ons had uitgenodigd. En omdat we daarmee willen laten zien dat we het LDC ondersteunen. Het eten was erg lekker, en het was er best gezellig. Al speelde daarbij ook de aanwezigheid van een groep Essense brandweermannen en hun collega’s uit Hradištko mee. Ook de burgemeester was er. Of dat voor ons was of voor de brandweer hebben we niet gevraagd…

Een volwaardig LDC stond in ons verkiezingsprogramma van 2006. We zijn dus erg tevreden dat het er nu is. Al zou ik toch liever in een gebouw zijn gestart dat nog meer was opgefrist en daarmee nog minder de allure van het voormalige ziekenhuis zou hebben. Daarvoor hadden dan wel andere afspraken gemaakt moeten worden met de eigenaars : nu kan de GZA-groep het LDC op elk moment zomaar buiten zetten. Ik ga er natuurlijk vanuit dat dit niet zal gebeuren, maar een gemeentebestuur zou een dergelijk risico toch niet mogen nemen. Daardoor is bovendien ook het subsidiedossier nog niet rond, en dat kost de Essenaar uiteraard geld. Tenslotte vind ik dat zowel wat het gebouw als de werking betreft een visie op langere termijn nog ontbreekt.

Dat neemt allemaal niet weg dat het Centrum een goede zaak is. En dat er lekker kan gegeten worden. Ik vind het ook goed dat iedereen er terecht kan voor een betaalbare maaltijd. Al moeten we er natuurlijk over blijven waken dat we de Essense horeca geen oneigenlijke concurrentie aandoen. En dat het LDC meer blijft dan een sociaal restaurant of een ontmoetingsplaats. Waarbij het bizarre besluit dat de lokalen ’s avonds niet voor iets anders gebruikt mogen worden alvast wat op mijn maag ligt : wat de gemeenschap betaalt, mag de gemeenschap ook gebruiken.

Het strijkatelier van het Essense OCMW blijft open. Dat is minder evident dan het lijkt : de OCMW-raad besprak eergisteren een mogelijke sluiting. Daar waren een aantal argumenten voor te geven : het cliënteel loopt terug, en bovendien is het niet zo eenvoudig om als overheid een dienstenchequebedrijf overeind te houden. Dat komt omdat de wetgeving op de dienstencheques en die op overheidspersoneel niet helemaal compatibel zijn.

Toch vond ik de argumenten om het open te houden doorwegen. Een OCMW is er niet alleen voor mensen die omwille van een laag inkomen of andere redenen beperkte mogelijkheden hebben. Het is belangrijk dat ook de middenklasse van een aantal OCMW-diensten gebruik kan maken. Dat werkt drempelverlagend, en vermindert het stigma waarmee het OCMW soms te kampen heeft. Bovendien creëert het atelier een maatschappelijk nut : de strijksters zorgen ervoor dat anderen werk en gezin gemakkelijker kunnen combineren. Dat is erg belangrijk om de werkgelegenheid in onze maatschappij te ondersteunen.

Bovendien zou het vreemd zijn om eerst een dienstencentrum te openen en dan een dienst af te schaffen die perfect in dat centrum onderdak zou kunnen vinden. Ook de efficiëntie van het atelier kan worden verbeterd, en (daarmee) ook de marketing.

Ik sluit niet uit dat er op termijn met een privébedrijf moet en kan worden samengewerkt, maar een sluiting leek me nu helemaal niet aan de orde. Dat vond klaarblijkelijk ook de meerderheid in de OCMW-raad, zoals uit het verslag kan worden afgeleid. Een meerderheid die voor één keer bestond uit alle partijen behalve CD&V. Een gunstige voorbode ?

Bart De Wever trekt de N-VA-lijst voor de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Mooi gespeeld van N-VA om dit non-event toch prominent in het nieuws te krijgen. De Wever stond voor een onmogelijke keuze tussen Brussel en Antwerpen, maar de uitkomst ervan stond desondanks al vast. Het is gezond dat een stad als Antwerpen een duidelijke keuze voorgeschoteld krijgt, en het kan Patrick Janssens -een goed burgemeester, overigens- alleen maar scherp houden. Bovendien zou De Wever dat ook goed doen, in het Schoon Verdiep.

Voor N-VA/PLE is zijn kandidatuur in Antwerpen een beetje een tweesnijdend zwaard. De aandacht voor De Wever gaat natuurlijk onvermijdelijk ook een beetje op ons afstralen, maar de gemeenteraadsverkiezingen in Essen gaan uiteindelijk niet over hem, Janssens, Di Rupo, Beke, De Croo of welke niet-Essense politicus dan ook. Ze gaan over onze gemeente, en de mensen die hier wonen. We gaan er heel hard aan werken om die mensen te overtuigen van het verhaal dat wij hen te vertellen hebben. En de mensen die klaar staan om het in de praktijk te brengen. Daarvoor moeten wij alvast geen Brusselse of Antwerpse kiesstrijd importeren. Hopelijk is het verhaal van de anderen even sterk, zodat we een strijd krijgen waar uiteindelijk de Essenaar als winnaar uitkomt.

De nieuwe sporthal is geopend. Dat is zonder meer goed nieuws, ook al blijf ik vinden dat ze op de verkeerde plaats staat. En dat de uitbating verkeerd geregeld is. Over die plaats zal ik wel nooit meer gelijk krijgen – over de uitbating kan ik alleen maar hopen dat mijn ongelijk zal blijken.

Zoals voor een nieuw gebouw hoort ziet het er allemaal bijzonder netjes uit, en de turndemonstratie van Vlug en Blij en Volharding deed de hal ook wel mooi tot zijn recht komen zaterdag. De trots die uit de speeches van Gaston, Dirk en Brigitte bleek was dan ook terecht. Wellicht zullen ook de sp.a-bestuurders overigens trots zijn, maar aan hen werd blijkbaar niets gevraagd.

Gaston verwees naar de behoeftenpeiling van 2003, waaruit bleek dat Essen twee sporthallen nodig heeft (of toch de sportoppervlakte van twee hallen). Hopelijk wordt hieruit de juiste conclusie getrokken, en wordt de Heuvelhal nu niet stiefmoederlijk behandeld. Dat zou immers een domper op de terechte feestvreugde van de Essense sporters zijn.

Gisteren organiseerde het gemeentebestuur voor de eerste keer een jobbeurs in de Heuvelhal. Alleen in Essen kan deze benaming voor enige verwarring zorgen : het ging niet om een beurs waar loden schijven naar een houten paaltje worden gegooid, maar wel degelijk om een gelegenheid waar de geïnteresseerden naar een baan op zoek kunnen gaan. Samen met Geert ben ik er even binnengelopen. Om te zien dat de beurs een groot succes was. Het was in de buurt van de Heuvelhal zoeken naar een vrije parkeerplaats, en dat was op de beurs goed te zien. Die was ook mooi en overzichtelijk ingericht.

Ik zocht natuurlijk geen job, en was er vooral als gemeenteraadslid. Toch was het professioneel een nuttige ervaring : voor wie dag na dag redelijk abstract over ”de arbeidsmarkt” nadenkt, en begrippen als ”matching” en ”work first” al eens te pas en te onpas hanteert, voor wie over de toekomst van het EURES-netwerk meepraat maar het zelden in actie ziet, was het interessant om ”vraag en aanbod” effectief bij elkaar te zien komen.

Voor één van de geadverteerde banen vond ik mezelf overigens ook nog geschikt, al zag Robin het niet zitten om mij aan te werven. En bij nader inzien is een verhuis naar de wereld van de reclame vooralsnog ook niet mijn grote droom…

Een bijzonder geslaagd initiatief dus, onze jobbeurs. Iets dat we zeker moeten herhalen, en met welgemeende felicitaties aan al wie dit mogelijk heeft gemaakt. Het succes trekt volgende keer misschien nog wat meer grote (haven)bedrijven aan. En ook de aanbieders van opleiding en vorming zouden nog wat prominenter aanwezig mogen zijn. Want ik kan het natuurlijk niet laten om ook even door de bril van de Europese Werkgelegenheidsstrategie en dus het ”new skills for new jobs”-principe in de Heuvelhal rond te blikken.