Comeback Kid (The Sequel)

Comeback Kid (The Sequel)

Hillary for President ! Ze bleek iets te vroeg te zijn afgeschreven door de pers. Vooral de Belgische kranten waren “hilarisch” : op basis van de opiniepeilingen berichtten ze over een nederlaag die er nooit gekomen is. Een deadline is soms een vervelend ding.

Ik heb veel sympathie voor Barack Obama, maar ik zou de V.S. -en dus de wereld- toch graag voor nog eens vier jaar willen toevertrouwd zien aan een Clinton. Ik geloof dat zij veel heeft geleerd van het succesvolle bewind van echtgenoot Bill – en ook van diens niet talrijke maar vaak eerder opvallende missers. Ik geloof ook dat zij de beste kans maakt om de Republikeinse kandidaat, wie dat ook zal worden, te verslaan. Al zal het al erg vreemd moeten lopen voor de “Grand Old Party” om het Witte Huis nog te behouden na het grote “succes” van Bush. Wie de wereldvreemdheid van een kandidaat als Mike Huckabee ziet, kan zich daarover alleen maar verheugen.

Mocht die Huckabee het toch halen, dan komt wellicht een derde hond in het kegelspel, in de persoon van Michael Bloomberg, de nu als “onafhankelijke” zetelende burgemeester van New York. Maar ook in dat geval zie ik Clinton uiteindelijk de overwinning halen. Verandering is nodig, maar wel met iemand die dat ook kan waarmaken. Omdat Amerika beter verdient !

De “webstats” van mijn site geven aan dat sommige surfers hier belanden als ze “Hillary2008” ingeven. Wie weet slaag ik er dus in om één verdwaalde V.S.-kiezer die het Nederlands machtig is te overtuigen. En zoals de onfortuinlijke Al Gore in 2000 heeft aangetoond : enkele stemmen kunnen een wereld van verschil maken. Wat een geluk dat diezelfde Al Gore het internet heeft uitgevonden…

Becijferd

Becijferd

De actie voor Lijn 12 blijft goed lopen. Dat is goed nieuws, al had ik liever gehad dat de actie helemaal was stilgevallen omdat onze vragen worden ingewilligd… Het persbericht dat we maandag verstuurden bleek zelfs wellicht het meest succesvolle in mijn carrière als schrijver van persberichten. Deze keer ook op radio en tv; Bruni is dan ook een uiterst geschikte woordvoerster.

De “bijsturing” van de dienstregeling is zo beperkt en de manier waarop ze wordt aangebracht zo wereldvreemd dat je zou gaan denken dat ze het erom doen. Ze hebben bij de Spoorwegen bovendien een briljant statisticus in huis : eerder werd al verkondigd dat 95% van de reizigers tevreden zijn met de nieuwe dienstregeling, nu krijgen we te horen dat 75% van de klachten worden opgelost met de nieuwe aanpassing. Hoe zouden ze dat allemaal in vredesnaam berekenen ? Het cijfers van 3.000 klachten wordt ook tegenover de 2 miljoen reizigers geplaatst. Dat is niet langer appelen met peren vergelijken, maar appelen met planeten !

Bang !

Bang !

Vuurwerk hoort bij een nieuw jaar. Essen is een Vlaamse enclave in Nederland, maar in de oudejaarsnacht ligt onze gemeente qua vuurkracht meer boven dan onder de grens. Dat danken we natuurlijk óók aan onze medeburgers van Nederlandse afkomst. Ik heb een erg dubbel gevoel bij vuurwerk : ik vind het bijzonder mooi en ben daarnaast nogal bang van amateur-artilleristen die spullen afsteken waar het Belgisch leger niet mee aan de slag zou durven (dat gaat minister De Crem evenwel ongetwijfeld onverwijld veranderen). Maar het bleef allemaal op een voor mij veilige afstand, en er ging heel wat de lucht in – en de reeds vermelde medeburgers waren daar gelukkig niet bij. Wel een behoorlijk deel van hun zorgvuldig bijeengespaarde fortuin. Goed voor onze locale economie, zullen we maar denken. Ook de terreurdreiging was in Essen blijkbaar niet van die aard dat er een vuurwerkverbod moest worden opgelegd.

En zo is 2008 begonnen. De al dan niet toevallige lezer van dit stukje wens ik alvast veel geluk en een goede gezondheid toe.

Valse noot

Valse noot

Ik citeer “Info Essen” zoals de ambtelijke berichten van ons gemeentebestuur officieel heten : Bij een feest hoort muziek, en dat geldt dus ook voor “850 jaar Essen”. Ook bij een eigen identiteit hoort muziek : daarom beschikken de Europese Unie, staten, regio’s, provincies en ook gemeenten over een eigen officieel lied. Een lied is dan ook een geschikte ambassadeur, een muzikale uitgestoken hand naar de buitenwereld, een kleine melodische bijdrage aan het wereldwijde concert van mensen, volkeren en talen. Vanuit deze vaststellingen stellen wij daarom voor om ter gelegenheid van “850 jaar Essen” een wedstrijd uit te schrijven om Essen een officieel lied te geven.

We leggen een aantal criteria op :
– het lied moet ‘eigentijds en tijdloos’ zijn
– de tekst en de muziek moeten volledig nieuw en origineel zijn
– de tekst moet gesteld zijn in het Nederlands of in het Essense dialect, duidelijk naar Essen, zijn bevolking en wijken verwijzen,
– het lied (muziek + tekst) en ook de muziek afzonderlijk moeten bij verschillende gelegenheden, op verschillende manieren en in verschillende muziekstijlen bruikbaar zijn

De vzw 850 jaar Essen duidt een jury aan, die alle inzendingen zal beoordelen en een uiteindelijke keuze zal maken. Voor meer info kan je terecht op www.essen850jaar.be of op het nummer 03 670 01 30.

Leuk initiatief. Mooi tekstje ook. Goed bedacht trouwens, criteria. Ik wou dat ik er zelf op was gekomen. Of wacht eens… Ik heb het dit al eens ergens gelezen. Nogal letterlijk zelfs. In een voorstel dat door de gemeenteraad in september werd besproken. Ik citeer het resultaat van die bespreking : Het voorstel tot creatie van een officieel dorpslied voor Essen, wordt verworpen. CD&V en sp.a waren er namelijk tegen.

Ik vind het natuurlijk erg leuk dat het voorstel van Philip en mij alsnog doorgaat. In een boutade heb ik wel eens gezegd dat een negatieve stemming in de gemeenteraad de eerste stap naar de realisatie van een voorstel is. Het zou ook nogal absurd klinken als ik tegen de uitvoering ervan zou zijn. Het gaat mij ook niet om de koppeling van mijn naam aan het idee : daar dient Info Essen uiteraard niet voor, dat moet ik maar in andere publicaties doen. Ik ben er zelfs een beetje trots op dat onze tekst hier wordt gebruikt, en “eigentijds en tijdloos” vind ik sterk geformuleerd, al zeg ik het zelf. Maar als gemeenteraadslid vind ik dat de gemeenteraad hier misbruikt is en gedegradeerd werd tot kinderspeeltuin in plaats van beslissingsorgaan van de gemeente. Waarbij CD&V en sp.a wellicht als enige bedoeling hadden ons een klein succesje te misgunnen. Dat is willekeurig en onverantwoordelijk stemgedrag, en als wij ons daaraan bij een 12/12 samenstelling van de gemeenteraad zouden bezondigen zouden ze op de meerderheidsbanken wellicht (terecht) erg verontwaardigd reageren.

Ik zal er niet van wakker liggen. Integendeel, ik wil uiteraard positief meewerken aan het dorpsliedproces – jammer dat ik geen noot muziek ken, want aan een tekst zou ik me nog wel durven wagen. Maar ik vind het erg klein van de meerderheidspartijen. Het zou hen sieren zich daarvoor te verontschuldigen.

Quid Pakistan ?

Quid Pakistan ?

Moord op de partijleider die hoog scoort in de peilingen, vlak voor de verkiezingen. Het overkwam Nederland toen Pim Fortuyn werd vermoord, het overkomt nu Pakistan. Maar Nederland was en is een stabiele volwassen democratie, terwijl Pakistan een licht ontvlambaar kruitvat is. Benazir Bhutto was geen ideaalbeeld van een democratische politica, maar ze was er wel één, en één met veel ervaring en charisma. Iemand met zeer veel lef, bovendien. Pakistan deelt met Turkije en Indonesië de roeping om grote moslimdemocratieën te zijn, die aantonen dat islam, democratie en “goed bestuur” kunnen samengaan. De ligging van Pakistan is bovendien zo mogelijk strategisch nog belangrijker dan dat van de beide andere. Alles liet uitschijnen dat de Pakistani duidelijk en doelbewust voor een terugkeer naar de democratie zouden kiezen. Dat -mogelijk- Al Qaeda Bhutto belangrijk genoeg vond om dat te willen verhinderen, toont aan dat het land mogelijk echt op de goede weg was.

De opdeling van Brits-Indië in India en Pakistan was een vergissing. Het ene India had een sterke multi-religieuze democratie kunnen zijn, waar zoals van oudsher moslims en hindoes relatief harmonieus samenleefden. De Indiase en de Ierse vlag lijken wat op elkaar, en symboliseren een soortgelijk idee : het wit van de vrede tussen groen (moslims in India en… katholieken in Ierland) en oranje/saffraan (hindoes en protestanten). In beide gevallen bleef de droom van de vlag onvoltooid en ontstonden toch grenzen op religieus-politieke grondslag. In India kozen moslims en ook wel hindoes ervoor om elk een eigen koers te varen – met Kashmir als twistappel. Pakistan toonde echter wel aan dat het het potentieel heeft om naast India een sterke democratische staat te zijn. Hopelijk wordt de heropflakkering van díe droom nu niet opnieuw in de kiem gesmoord.

Hoofd- en bijzaak

Hoofd- en bijzaak

Eén van de leuke kanten aan het webmasterschap voor de petitie voor Lijn 12, naast vanzelfsprekend het succes ervan, is dat ik de reacties die mensen koppelen aan hun ondertekening ervan mag lezen en selecteren. Vaak gaat het om erg pertinente vaststellingen over het treinverkeer op onze lijn, waar we iets mee zijn en die onze eisen verder kracht bijzetten. Soms leren we er ook problemen mee kennen die we totnogtoe over het hoofd hadden gezien.

Dikwijls zijn de korte of wat langere tekstjes (die dan soms via e-mail komen) behoorlijk raak geformuleerd of zelfs erg leuk geschreven. Alleen verbaast het me in heel veel reacties, ook als ze verder in een vlot en correct Nederlands zijn opgesteld, hoe sterk het gebruik van hoofdletters aan een grote willekeur onderhevig is geraakt. Na een punt volgt er soms geen meer, maar zeker in eigennamen of plaatsnamen staan er vaak geen. Of nog erger : de ene keer wel, de andere niet. Niet alleen de sms-generatie bezondigt er zich aan. Ik ken directeurs-generaal bij de overheid -en nu ook belangrijke politici- die de hoofdletter geen warm hart toedragen. Het is wellicht iets uit een vervlogen tijd, maar voor mij stelt een geschreven tekst toch steeds net iets hogere eisen aan het taalgebruik. Zelfs in een sms gebruik ik hoofdletters, punten en allerlei andere leestekens. Toegegeven, dat kost mij wellicht meer tijd dan vele andere sms’ers. Maar ik vind het een kwestie van respect voor de lezer. Ouderwets ? Het weze zo.

Op de website van Lijn 12 komen de reacties die ik relevant vind en die niet in herhaling vallen. Exact zoals we ze ontvangen. Alleen worden er soms taalfoutjes uitgehaald. En er worden hoofdletters toegevoegd; het is sterker dan mijzelf…

Goede raad

Goede raad

Negen uur gemeenteraad. Maandagavond van 20u tot middernacht, dinsdagavond van 20u tot 1u. De combinatie van de begroting 2008 en het algemeen beleidsplan hield ons dus erg lang bezig. Achteraf praatte ik nog even na met ondermeer oud-raadslid Roger Van Ginderen en Cis Dictus. Ze stelden allebei dat je -meerderheid of oppositie- nooit helemaal met een tevreden gevoel uit een begrotingsbespreking komt. Dat is inderdaad waar, langs beide kanten van de tafel heeft het iets frustrerends. Vooral de weigering (of de onmacht) om over het eigenlijke financiële beleid ten gronde te discussiëren kan ik alleen maar betreuren.

Toch overheerst bij mij een positief gevoel. Het niveau van de besprekingen lag redelijk hoog. Dat er in twee dagen werd gewerkt, draagt daar zeker aan bij. Aan de kant van het schepencollege maakte Gino een sterke indruk, al merk je het soms een beetje als hij dingen moet verdedigen waar hij niet helemaal achterstaat, maar dat pleit vóór hem natuurlijk. Ook de antwoorden van Gaston op de gestelde vragen waren degelijk. Langs de kant van de meerderheid trok de sp.a bovendien de juiste consequenties uit een weloverwogen tussenkomst, tot in de stemming toe – goed werk.

Ik vond ook de oppositie behoorlijk sterk. Onze fractie nam veel hooi op de vork, maar op enkele kleine missers na (waarbij ik veelal aan de basis lag…) konden we dat ook aan. Ook Willy Heymans en Philip Peeters waren overtuigend. Het algemene beleid kreeg daarmee al bij al toch het debat dat het verdiende. Dat me bovendien meer dan één idee opleverde om erop verder te bouwen, en dat is ook altijd meegenomen…

Magie

Magie

Vrijdag legt de nieuwe regering de eed af. Neen, niet Leterme I. Het blijft eigenlijk ongelooflijk hoe iemand die partijvoorzitter van CD&V was, daarna Vlaams minister-president én die de verkiezingen zo overtuigend heeft gewonnen op 10 juni nu slechts als vice-premier de eed zal afleggen. Terwijl de Wetstraat 16 “gewoon” bewoond blijft door Guy Verhofstadt.

Zelden heeft een partij het strategisch zo goed gespeeld als Open Vld de voorbije maanden. En wat Verhofstadt de voorbije dagen opgevoerd heeft is zondermeer een meesterstuk : Leterme, Milquet, Di Rupo, Reynders en (niet te vergeten) De Gucht die zich allemaal achter zijn premierschap scharen. Tijdelijk, zogezegd. Maar wie krijgt deze man ooit nog weg uit de 16, als zelfs verkiezingsnederlagen een accident de parcours zijn geworden ? Il n’y a que le temporaire qui dure. En zelfs als hij het premierschap uiteindelijk aan Leterme overdraagt, dan zal die dat (niet alleen in de perceptie) te danken hebben aan zijn aartsrivaal. Maanden heeft hij gezwegen en is hij braaf op de achtergrond gebleven. Het juiste moment afwachtend. Om dan bliksemsnel toe te slaan.

Guy Verhofstadt is de Sven Nys van de politiek : hij wint niet altijd maar hij is wel een klasse sterker dan al de rest.

Lijn 12

Lijn 12

Vorige week stapte Bruni op de trein. De nieuwe dienstregeling betekende voor haar een stevige stap achteruit, zoals voor zoveel reizigers. Ze besloot dat ze na jaren van treinproblemen op Lijn 12 haar portie wel had gehad. En ze richtte een actiecomité op, met een toevallige mede-reizigster. Daar hoort tegenwoordig een website bij. Daarvoor kwam ze bij mij uit.

Ik heb met veel plezier de handschoen mee opgenomen. Ook al omdat ik, erg zacht uitgedrukt, wel vind dat de dienstverlening op Lijn 12 beter kan. Omdat de nieuwe dienstregeling ook voor mij een druppel was in een tot aan de rand gevulde emmer (het levensverhaaltje van ene Jasper Van Essen heeft daar ook iets mee te maken). Omdat brieven en mails naar de Klantendienst van de NMBS niet ernstig worden genomen, en omdat de Ombudsman daar blijkbaar (alleen) ook niet veel aan kan doen. Omdat ik het bovendien als lokaal “volksvertegenwoordiger” mijn plicht vindt om op te komen voor mijn plaatselijke mede-burgers – waarvan de belangen in dit geval gelijk lopen met die van mijzelf. Dat motiveert extra, maar ook zonder die impuls zou ik dat natuurlijk doen.

Tenslotte bood de actie me de kans om een andere technische opzet voor internetpetities uit te testen, waarbij ik zelf niet meer alles moet overtikken. Met enige kinderziektes weliswaar. Kapels collega-raadslid Harold Van der Kraan (sp.a) wees er bovendien op dat ik het internet ook eens vanuit Mozilla-perspectief moet bekijken, en dat heb ik dus ook bijgeleerd.

Na Essen in de Zak ? en Sportvloer NU ! is dit de derde petitie waarbij ik “webmaster” ben. Twee keer hebben we gewonnen, maar de NMBS is een tegenstander van een ander kaliber. Met Willem van Oranje prent ik me daarom in dat het niet nodig is te hopen om te ondernemen, noch te slagen om te volharden…

Voor meer en betere treinen op Lijn 12 : teken !

Lokale sterren

Lokale sterren

De “Grote Prijs Rouwmoer” mocht mij nog niet vaak tot zijn bezoekers rekenen. Vandaag was ik er wel en daar heb ik geen spijt van. Veldrijden is geen wereldsport. Spottend heb ik heb W.K. wel eens als het “Open Kempens Kampioenschap” betiteld, en dat is natuurlijk niet zo ver van de waarheid. Maar het is wel topsport, tenminste voor de tien toppers die erin rondrijden. Bovendien is het een fantastische kijksport met veel spektakel en uiteraard herkenbare sporters : ze praten je eigen dialect en wonen vaak gewoon in je gemeente. Zelfs als het Tsjechen zijn. De aard van het parkoers leent zich tenslotte tot een soort van kerstmarktsfeer, met spijs, drank en bekenden die je al lang niet meer had gezien.

Sven Nys was de beste. Het tegendeel zou verbaasd hebben. De beste zijn is soms niet moeilijk, gewoon steengoed zijn is dan weer niet altijd gemakkelijk. Hij maakte vandaag indruk op mij, weliswaar een absolute niet-kenner. Nys verdient de titel van Sportman van het Jaar. Maar als ik van hem was, zette ik nu toch ook in op de Olympische Spelen in het mountainbiken. In de Kempense klei heeft hij toch zo ongeveer alles bereikt wat er te bereiken is.

In een zogenaamde “sterrencross” mochten ook de Essense schepenen aantreden voor enkele rondjes. Als vallende sterren, als het ware. Gelukkig dat CD&V op 8 oktober 2006 een meerdergheid met ons niet zag zitten…