Tom Bevers

Muziek en sfeer op het Heuvelplein. Het kan dus toch. De Kermisconcerten trokken volk. Zowel de sfeer als het weer zaten mee. Meer moet dat dus niet zijn. Of toch ? Het plein zelf vind ik echt één van de meest in het oog springende gemiste kansen van de voorbije zes jaar. Omdat we zelf, met Groen!, een alternatief plan opstelden heb ik me er natuurlijk extra bij betrokken gevoeld. Maar ook als je wat afstand neemt, is de hele heraanleg gewoon mislukt. Het plein is een parking van dertien in een dozijn geworden. Als het niet met het geld van de belastingbetaler moest gebeuren, ik zou er voorstander van zijn om het gewoon opnieuw op te breken. Maar dat zou natuurlijk slecht bestuur zijn. Dus moeten we er maar mee leren leven.

Op het monument voor de gesneuvelden passen misschien nog twee extra slachtoffers. G. Oedesmaak en D. Egelijkbestuur. Omgekomen in 2006. Mort pour la patrie. Of neen, pour le parti.

Vandaag is Louis Vandekeybus begraven. Louis was gedurende jaren gemeenteraadslid voor de CVP, in de periode 1994-2000 ook fractieleider. In die periode hebben we veel met hem samengewerkt. Eerder had ik hem al leren kennen omdat hij lang de omroepinstallatie voor de Ronde van Essen leverde. Dat was een heel geknutsel met allerlei draadjes, en ik heb ooit wel eens rook uit een autobatterij zien komen. Maar uiteindelijk werkte het wel en gaf de installatie meer geluid dan de hedendaagse hypermoderne spullen…

Louis was een goed mens. Soms te goed voor de slangenkuil die de Essense CVP/CD&V nu eenmaal vaak is. Hij had goede ideeën – misschien wat van een andere tijd, maar toch. Maar om ze door te drukken door hard op tafel te kloppen was hij te zacht van karakter. Als ik me niet vergis, was hij nochtans wel één van de dissidenten toen het gasnet in het begin van de jaren 1990 aan IGAO werd overgeleverd, in plaats van aan de betere keuze die IVEG zou zijn geweest.

Louis had vooral binnen zijn partij sterkere medestanders verdiend. Hij werkte op zijn manier aan een betere wereld, ook via “Essen en de Derde Wereld”. Hij zal nog lang in de Hoekse herinnering leven. Terecht.

Het “verkiezingsdebat” (Hangar ’06) op ATV was niet veel zaaks. De formule is niet erg doordacht : een debat met drie burgemeesters heeft weinig zin. Burgemeesters zijn immers altijd lief voor elkaar (ze zijn geen rechtstreekse concurrenten), en zeker als het partijgenoten zijn. De straatinterviews leverden weinig op : korte reportages rond één thema zouden beter zijn geweest.

Veel spankracht zat er niet in, en de vertegenwoordigers van de andere partijen dan CD&V kwamen weinig tot niet aan bod – al mogen N-VA Essen en PLE dan nog niet klagen (als kartel mochten we met twee voor de prijs van één deelnemen, waar we het maximum hebben uitgehaald). Wat de obligate BV in de uitzending kwam zoeken is al helemaal niet duidelijk – al deed Coolsaet dat met veel respect voor de lokale politiek, en dat siert hem wel.

Het was wel interessant om eens mee te maken en om even met de Kalmthoutse collega’s te babbelen (zodat je de verschillen uit de populariteitspoll meteen kan duiden). Tenslotte, zoals de wielrenner die bij km 1 ontsnapt en net onder de rode driehoek wordt ingehaald, om dan alsnog kansloos achteraan het peloton te eindigen, het zou stellen : “Ik ben toch in beeld geweest !”.

Waaraan heeft de Essense bevolking deze burgemeester verdient ? Op het door de Jeugdraad georganiseerde debat zat Frans Schrauwen ongeïnteresseerd achterover te leunen als iemand anders aan het woord was, om wanneer hij zelf mocht spreken een langdradig en overdreven defensief verhaal af te steken. Over hoe goed het vroeger wel was en hoe alles wat in Essen minder goed gaat de schuld is van hogere overheden of van vraag en aanbod. Geen kritiek over inspraak, want Essen had als één van de eerste gemeenten een jeugdraad. Aan betaalbaar wonen kan een gemeentebestuur niets doen, want die procedures duren allemaal erg lang. En zo ging het nog wel even door.

Zelfs de aanwezige CD&V’ers toonden zich -al dan niet in bedekte termen- achteraf bijzonder ontevreden over het optreden van hun burgemeester. Maar ze moeten hem toch al wel kennen : hij gebruikt nu eenmaal nooit argumenten en is het totaal niet gewoon om uit te leggen waarom hij iets doet. Vooruitkijken is ook al niet zijn sterkste kant, en luisteren gaat hem slecht af. Zo reageerde hij met “Het is wel heel gemakkelijk om een hoop kritiek te geven”, net nadat alle andere sprekers eigenlijk alleen maar constructieve voorstellen voor het jeugdbeleid hadden gedaan…

Dirk Smout en Thomas Dekkers die N-VA/PLE vertegenwoordigden, maakten een erg goede beurt, en dat was natuurlijk tof om vast te stellen. Niet dat ik veel van voetbal ken, maar een goede ploeg heeft naar verluidt zeker een goede nummer 1 (de doelman) nodig, én een goede nummer 10 (traditioneel de spelverdeler). Als dat recept ook in de politiek opgaat, kan het in elk geval niet stuk : enkele andere partijen hadden wellicht graag hun lijsttrekker voor Thomas ingeruild !

Dat maakt het wel des te meer jammer dat er niet meer (jong) volk aanwezig was. Was het tijdstip verkeerd gekozen, had er meer gemikt moeten worden op een bredere thematiek dan het jeugdleven… of is er gewoon weinig interesse voor 8 oktober ? We zullen nog werk hebben, de komende weken. Maar ons verhaal stáát er, en we hebben de mensen om het te brengen.

Met een perfect verlopen Startdag, in een enthousiaste sfeer, zijn we onze verkiezingscampagne nu definitief gestart. Met 25 kandidaten vormen we een heel verscheiden maar ook heel hechte ploeg. We hebben er allemaal veel zin in, en dat is natuurlijk aangenaam werken.

We hebben ook de Moeial uitgereikt, onze prijs voor wie het gemeentebeleid op een opvallende manier probeert te sturen. We gaven hem aan drie petities : Essen in de Zak ?, Een veilige Moerkantsebaan en Sportvloer NU !. Bij de eerste en de laatste daarvan heb ik een handje meegeholpen, vooral door de website bij te houden. Ik herinner me dat ik enkele dagen na de start van “Essen in de Zak ?” laat op een zaterdagnacht terugkwam uit Parijs, waar we de rugbywedstrijd Frankrijk-Australië hadden bijgewoond. Tussen drie en vier uur heb ik toen nog een 200-tal namen en adressen van ondertekenaars ingetikt. Dat soort respons is in de politiek soms zeldzaam, en dus was het een bijzonder aangename ervaring. Dit bovendien heeft aangetoond dat er ook echt resultaten mee behaald kunnen worden en dat ook in Essense een gemeentebestuur niet zomaar tegen de bevolking in kan besturen.

Nationaal N-VA-voorzitter Bart De Wever was te gast op onze startdag, waarmee we min of meer voortbouwen op een VU-traditie. Ik heb mezelf dan maar voorgesteld als de “nationale PLE-voorzitter”, zodat beide peilers van het kartel op hoog niveau vertegenwoordigd waren. Wat Bart het grapje ontlokte dat je in Vlaanderen best “voorzitter” gebruikt als aanspreektitel voor iemand die je niet kent : iedereen is wel ergens voorzitter van…

Onze politieke wegen mogen dan wel niet meer helemaal gelijk lopen, voor de stijl, de zelfrelativerende humor en het intellect van De Wever heb ik veel bewondering. Dus was ik blij dat hij erbij kon zijn.

Yves Leterme geeft toe dat hij zich heeft ingespannen om zoveel mogelijk voorakkoorden te sluiten voor coalities van zijn CD&V met sp.a en/of VLD. Iedereen weet dat het gebeurt, niemand geeft het toe. In die zin is het goed dat Leterme dat nu wel toe. Maar de praktijk op zich blijft natuurlijk behoorlijk verwerpelijk.

In Nederland (dat is dat land dat grenst aan Essen) gaat het zo : voor de verkiezingen spreken alle partijen samen een procedure af. Meestal houdt die in dat er na de verkiezingen een informateur wordt aangesteld door de grootste partij en dat er een openbare vergadering komt waar alle partijen de verkiezingsuitslag bespreken en erover debatteren welke conclusies eruit moeten worden getrokken. En welke coalitie er best kan worden gevormd. Vervolgens wordt er bepaald wie rond de tafel gaan zitten en wordt een bestuursakkoord opgesteld. Tenslotte wordt er naar geschikte wethouders (schepenen) gezocht, die in Nederland overigens ook van buiten de gemeenteraad mogen komen.

Ik heb nog nooit een voorakkoord van dichtbij gezien. Principieel ben ik ertegen, dus één met mijn handtekening hoop ik ook nooit te zien opduiken. Maar de anderen mogen me altijd een kopietje sturen, zodat ik zoiets van dichtbij kan zien. Ik neem aan dat er vooral afspraken over de verdeling van postjes in worden gemaakt, en weinig over het beleid. Of zijn er écht partijen die tijdens de campagne een meningsverschil uitdragen in hun folders, maar stiekem al een compromis op papier hebben staan ? Dat lijkt me nog erger dan het voorakkoord op zich.

Alles wijst erop dat CD&V en VLD in Essen met elkaar verder willen gaan. Als ze dat op papier hebben staan, wil ik dat als burger, kiezer en kandidaat ook graag weten. “Open en eerlijk” was ooit een VU-verkiezingsslogan. Ik geloof er nog altijd in. Een beetje naïef zijn mag soms, vind ik !

Uiteindelijk heeft de Ronde van Essen nog geluk gehad met het weer. Tijdens het lopen heeft het omzeggens niet geregend. Alleen jammer van de inschrijvingen op maandag, die wat in het water vielen – al is dat dankzij de aankoop van enkele partytentjes gelukkig niet meer letterlijk te nemen.

En dus was het opnieuw een erg leuke week, wat bij de Ronde is deelnemen écht nog belangrijker dan winnen. Al heeft mijn loperscarrière zich beperkt tot één of twee deelnames op zaterdag, erg lang geleden. Onder dwang van… Dirk Smout, toen mijn KSJ-leider. Ik heb ondertussen geleerd hoe ik hem moet tegenspreken. Als dat nodig is, wat gelukkig niet echt frequent voorkomt.

Stiekem heb ik ook dagelijks de aanwezige verkiezingskandidaten geteld. Ik denk dat woensdag de kroon heeft gespannen, met 10 kandidaten. De burgemeester heeft zich beperkt tot een bezoekje op vrijdag. Vijf kandidaten hebben er zelfs “een loopje mee genomen” en in de volkscross of in de gewone reeksen hun sportieve beentje voorgezet. Als ik geen foto’s had moeten nemen, zou ik dat natuurlijk ook gedaan hebben. Of is dat een flauw excuus ? Wellicht wel, want zaterdag ben ik met de belichting van de foto’s gaan sukkelen, zodat er van het lopen toch niet veel gelukt zijn. Kan gebeuren.

We hebben onze lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen bekendgemaakt. Alea iacta est, zoals de Latijnkundigen dat zouden kunnen zeggen. Daarmee begint het natuurlijk pas : alle 25 staan we nu voor de uitdaging om zoveel mogelijk kiezers achter ons programma en onze mensen te krijgen. Waarbij ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Dat is wellicht ook het leuke aan deze lijst : de grote verscheidenheid van mensen, stijlen en interessesferen maakt dat we een breed publiek zouden moeten kunnen aanspreken. Maar gemakkelijk wordt het natuurlijk niet : het eerste campagnemateriaal waarmee ik CD&V en sp.a zie uitpakken, doet je als klein kartel met beperkte middelen sowieso even slikken. Waar wie niet rijk is, moet slim zijn en bescheiden blijven. En dat gaan we dus proberen de komende twee maanden.

Plots zijn ze eraan begonnen. Er werd niet eens op 1 september gewacht, maar met een heuse “verrassingsaanvang” werd aan de heraanleg van de Molenstraat begonnen. Nu ligt er vooral veel zand -een kleine beachparty is best mogelijk- en daaronder zitten stoepstenen die niet bij de boordstenen aansluiten. Op somigge plaatsen best gevaarlijk. Veel beter dan voordien ziet het er wat mij betreft alleszins niet uit. Als je iets doet, moet je het goed doen – zo heb ik het altijd geleerd. Het lijkt mij een mooi motto voor de nieuwe bestuurscoalitie na 8 oktober.

Ik heb een brief gekregen van het gemeentebestuur ! Gewoon omdat ik een inwoner ben van de Molenstraat. Wat leuk.

Ik denk dat in de brief staat dat ze aan het voetpad in onze straat gaan werken. Dat veronderstel ik althans. Eigenlijk staat er “dat ons bestuur beslist heeft een project onderhoud voetpaden 2006 te starten, waarin onder meer de Molenstraat is begrepen.”

Begrepen ? Toch niet helemaal, want “onderhoud” doet mij vooral denken aan een opkuisbeurt. Vriendelijk, maar ik maak me de bedenking dat ze daar wellicht geen brieven voor zouden schrijven. Gaan ze het voetpad dan heraanleggen ? Openbreken ? Maar waarom zeggen ze dat dan niet ?

In een volgende zin staat “Het aanvangsbevel is gegeven tegen 1 september 2006.” Ik had eerst “aanvalsbevel” gelezen, maar dat staat er niet. Toen ik de zin doorgrond had, besloot ik eruit dat ze er op 1 september aan zouden beginnen. Befehl ist Befehl. Maar de volgende zin zegt dat “Vermits uw straat deel uitmaakt van een totaalproject is het mogelijk dat de werken op 1 september niet specifiek in uw straat starten.” Ik hoop maar dat de Achterstehoevestraat of de Kleine Horendonk niet in dat project zitten, anders gaat het nog wel even duren.

In de volgende zin staan er dan excuses voor de hinder(veronderstel ik, want “waarvoor wij rekening op uw begrip” doet me aan het indianentaaltje uit Jommekesboeken denken). Welke hinder, overigens ? Van de opkuis, de heraanleg… ?

In de hele brief slaagt het gemeentebestuur erin om niet te antwoorden op de eenvoudige vraag wát er gaat gebeuren, wánneer en wát daarvan voor mij de gevolgen zouden kunnen zijn. Grappig, maar helaas.

Waarom doe ik mee aan de verkiezingen ? Omdat Essen beter verdient ! En omdat “beter” niet eens zo moeilijk kan zijn…