Tom Bevers

Het moet ongeveer een jaar of tien geleden zijn dat ik voor het eerst aan het rekenen sloeg met de gemeentebegoting en het bijhorende financiële meerjarenplan. De eerste “Aha-Erlebnis” kwam er toen ik ontdekte dat het meerjarenplan niet zo moeilijk om te begrijpen is, nochtans voor wie er oppervlakkig naar kijkt : het gaat in essentie om één Excel-rekenblad. Waarna al snel bleek dat de enkelen in de politiek die er daadwerkelijk naar kijken dat veelal inderdaad ook zo oppervlakkig doen. Zodat het toen niet zo moeilijk bleek om met enkele cijfers een belastingvermindering te verantwoorden.

Met de jaren heb ik erin bijgeleerd, en heb ik ook geprobeerd wat dieper te graven. Een grondige blik op de begroting werpen en de nodige berekeningen uitvoeren kost al snel één tot twee dagen. Gelukkig vind ik dat wel boeiend, dit jaar nog meer dan anders omdat ik wist dat ik zelf het verhaal in de gemeenteraad mocht brengen en omdat ik ook zelf de nodige informatieve vragen kon stellen. Niet dat de samenwerking met Dirk de voorbije jaren niet goed zou zijn geweest, integendeel : wellicht heeft hij ons verhaal zelfs nét iets preciezer en “to the point” kunnen brengen dan ik. Maar toch “wat we zelf doen, vinden we net iets plezanter” (het zou het motto voor een nieuwe staatshervorming kunnen zijn).

Gisteren heb ik dus het woord gevoerd bij de begrotingsbespreking. Die mocht zo weliswaar niet heten : in het najaar mocht de vorige gemeenteraad van de (nieuwe) meerderheid niet over de begroting discussiëren, want toen was het een politiek neutraal werkdocument. Nu mocht er alleen over de (kleine) wijzigingen worden gediscussieerd (eventjes toch), want het was geen volledig nieuwe begroting. Vorig jaar kreeg Dirk het verwijt over de belastingen te hebben gesproken, gisteren kreeg ik hetzelfde verwijt. Wanneer het financiële beleid voor 2007 dan wel besproken had moeten worden, is me een beetje een raadsel.

Ik heb geprobeerd aan te tonen dat een belastingverlaging perfect mogelijk is. Dat klinkt altijd gemakkelijk uit een oppositiemond, maar zo eenvoudig wilden we er ons niet van afmaken en dus hebben we ons voorstel met de nodige cijfers onderbouwd en in de vorm van amendementen op de begrotings(wijziging) en het meerjarenplan gegoten. Die ik bij de start van de raad aan de voorzitter en de fractieleiders heb bezorgd. Wat me het verwijt opleverde dat ik dat vroeger had moeten doen. Ik ben nochtans niet helemaal gek geworden : in dat geval zou de meerderheid tijdens de zitting met allerlei cijfers (die we dan niet kunnen verifiëren maar er per definitie geloofwaardig uitzien) hebben teruggeslagen. Volgend jaar bezorgen we alles netjes vooraf, als we vooraf het volledige antwoord kunnen krijgen. En als wij ook beroep mogen doen op de dienst financiën voor het nodige rekenwerk. Anders behouden we het enige voordeel dat we wel hebben : het verrassingseffect. Overigens, van een schepen van financiën kunnen we toch verwachten dat hij ook de mogelijke alternatieve scenario’s heeft laten doorrekenen en dat hij de begroting dermate beheerst dat hij ook een idee heeft van de resultaten daarvan, niet ?

We zijn er overigens niet in geslaagd de meerderheid te overtuigen, wat me niet echt verbaast. Andersom hebben ze niet eens een poging gedaan om ons ongelijk aan te tonen…

Wel heeft één van onze amendementen nog tot een mooi staaltje politiek driebanden geleid. Geert en Kevin dienden een voorstel in om zonnepanelen te subsidiëren. Wat ertoe leidde dat Cis Dictus zijn voorstel over zonneboilers van enkele jaren geleden opnieuw kon bovenhalen, dat hij eerder in de meerderheidsbesprekingen blijkbaar niet erdoor had gekregen. Nu lukte dat wel, al moest hij daarvoor uiteindelijk óns amendement mee goedkeuren. Zodat de subsidie er formeel komt op voorstel van N-VA/PLE. Gelukkig is het niet belangrijk van wie het voorstel is, wel dat de Essenaar er de zon mee in haar of zijn bad kan brengen !

Een weekend met (weeral) veel politieke activiteit. Dinsdag bespreekt de raad een begrotingswijziging, maar omdat het de eerste is van de nieuwe meerderheid gaat het eigenlijk over een nieuwe begroting. En dat brengt natuurlijk wat cijferwerk mee om er gefundeerd op te kunnen ingaan.

Over centen gesproken : vrijdagavond mochten de “goede doelen” die gesteund werden door het burgemeestersfeest hun cheque ontvangen. Gaston was zo vriendelijk om alle raadsleden op de uitreiking uit te nodigen, en (slechts) één oppositielid maakte daarvan ook gebruik (niets beters te doen wellicht). Zodat ik er eigenlijk net iets meer dan de helft van alle kiezers vertegenwoordigde… Volgens Gaston draait het feest immers niet rond hem, maar ging het in de eerste plaats om de organisaties die gesteund worden : daar doet het organiserend comité het voor. Lovenswaardig (waarvoor mijn felicitaties), al vraag ik me toch af of hetzelfde comité even hard zou gewerkt hebben als pakweg “Willy in ’t licht” dit jaar het motto van het feest zou zijn geweest…

De opbrengst ging naar fluovestjes voor de Essense scholen, naar de spelotheek van de KAV-kinderopvang en naar twee projecten in Afrika : één in Kameroen en één in Ghana. Dat laatste onder impuls van Frans Schrauwen, die reageerde met een zowaar kort, krachtig en doorleefd dankwoordje. Zijn inzet voor (Essen en) de wereld heb ik altijd bewonderd, en eigenlijk hadden het project en Frans dit jaar de volledige opbrengst verdiend wat mij betreft.

Tussen de politiek door heb ik ook werk gemaakt van de website voor Essens nieuwste sportvereniging : de voorlopig nog enigszins naamloze rugbyclub. Om de link met het voorgaande te maken : ook in een andere Afrikaanse partner van onze gemeente, het Zuid-Afrikaanse Witzenberg, wordt er ongetwijfeld rugby gespeeld. Misschien een aanknopingspunt om ooit een sportief luik te breien aan de huidige bestuurlijke samenwerking ?

Ik lees in het verslag van het schepencollege van 7 maart dat de Essense VVV beslist heeft niet langer verantwoordelijk te willen zijn voor de uitbating van het Paviljoen. CD&V heeft zich jááren ingespannen om de uitbating van het Paviljoen weg te halen bij de vzw Jeugdwerking en over te brengen naar de VVV. Ze hebben daarvoor de ene drogreden aan de andere procedurefout geregen om toch maar hun zin te krijgen. Het enige “argument” dat gehanteerd werd, ging erover dat het Paviljoen toerisme is dat bij de VVV thuishoort en geen jeugdwerk. Nadat de VVV iets meer dan twee maanden het Paviljoen uitbaatte, komt het nu tot de conclusie dat het toch niets voor hen is.

Ik heb altijd beweerd dat er géén goede redenen waren voor de overdracht, buiten het feit dat de meerderheid de discussie over het Paviljoen wilde beëindigen door de oppositie buiten het beheer ervan te houden. Mijn gelijk van vele jaren is hiermee bewezen, maar ik ben er niet blij mee. Er is al te veel zinloze energie aan verspeeld.

Het geklungel in de overdrachtsprocedures, die nog niet zijn afgerond en nu alweer achterhaald zijn, vind ik nog steeds onbegrijpelijk : hoe kan het dat het OCMW er wél in slaagde om probleemloos een veel complexere operatie als de overdracht van de Polikliniek feilloos en op korte tijd door te voeren ? Toch had CD&V er blijkbaar véél voor over om het Paviljoen bij de VVV te dumpen, want de relaties met zowel de Jeugdraad, de VVV, de oppositie als de provincie hebben eronder geleden, en het eigen personeel werd en wordt ermee in een onzekere situatie geplaatst. Allemaal voor niets dus.

Mijn besluit : als “goed bestuur” de maatstaf is, werd hier zéér ver onder de lat door gegaan !

Gisterenavond vergaderde de gemeenteraadscommissie “bestuurzaken en informatie”. De eerste deze legislatuur onder voorzitterschap van een oppositielid, een eer (?) die mij te beurt viel. Voor iemand me ervan verdenkt : ik heb al vanalles voorgezeten, en een “kik” krijg je daar niet van.

Wat niet wegneemt dat ik wel tevreden ben. Het onderdeel “bestuurszaken” gaat erg sterk over de interne keuken van de gemeente(raad) en is dus politiek wellicht niet erg sexy. Maar zoals overal is wat achter de schermen gebeurt belangrijk voor wat wel zichtbaar is. Op dat punt vind ik het positief dat we deze legislatuur zijn kunnen starten met een wat steviger ondersteuning voor de verschillende gemeenteraadsfracties : vergadermogelijkheden waren er al, en daar komt nu de terugbetaling van vorming en documentatie en een verzameling van de relevante bestuursdocumenten bij.

De commissie was ook een goed forum om het besef te laten doordringen dat de afspraken tussen gemeentebestuur en autonoom gemeentebedrijf lang niet helder genoeg zijn om ze als basis te gebruiken om een nieuwe sporthal te bouwen. De burgemeester had het terecht over “juridisch drijfzand”. Ik verkies duidelijke, geargumenteerde beslissingen boven onduidelijke, wankele en slecht onderbouwde. Ook al ben ik het er in beide gevallen misschien mee oneens, een slecht besluit binnen een “goed bestuur” biedt altijd meer perspectieven om bij te sturen en bij te leren dan een slecht besluit dat ook nog eens van onbehoorlijk bestuur getuigt. Een degelijke besluitvorming vermijdt ook dat het debat over procedures e.d. gaat in plaats van over de grond van de zaak, of dat de twee vermengd raken. Soms leuk voor de oppositie, altijd slecht voor de gemeente(politiek) als geheel.

Op het vlak van informatie zijn de resultaten van het commissiewerk wellicht op termijn wel zichtbaarder voor de Essenaar. Als we op dat punt een begin gemaakt hebben met de idee dat hoorzittingen vooral efficiënt zijn -en de burger minder gefrustreerd achterlaten- als er geen uitgetekende plannen op tafel liggen (en daarom beter in twee fasen worden georganiseerd), dan zijn de drie vergaderuren niet verspeeld geweest. Qui vivra, verra.

Gisteren gemeenteraad. Ik ben al bij al tevreden over het verloop ervan. Een nieuwe sportvloer in de Heuvelhal was sinds de actie “Sportvloer NU !” sowieso onafwendbaar geworden bij gebrek aan argumenten om er géén te leggen. Alleen de tijd had de vloer nog kunnen tegenhouden, en door de druk stevig op de ketel te houden is dat door N-VA/PLE en Groen! afgeblokt. We hebben er hard voor moeten werken, maar we zijn er dus geraakt.

Mijn voorstel (samen ingediend met Willy Hoppenbrouwers) voor de verkeersafwikkeling in de nieuwe wijk Molenheiken heeft het niet gehaald. Dat had ik ook niet echt verwacht. Ik beschikte blijkbaar ook niet over het volledige dossier. Dat komt ervan als het principe af en toe nog steeds lijkt te zijn om raadsleden alleen het strikte minimum aan informatie te geven waar ze om hebben gevraagd. Dat leidt dan soms tot minder dan het minimum. Ook in een ander dossier ontbrak een advies, vernamen we op de raad. Een goed bestuur begint bij dat soort details.

De discussie over het bestuursakkoord was redelijk overbodig, maar vooral Gino Veraart was toch interessant toen hij liet blijken er ook niet helemaal gelukkig mee te zijn, en door toe te geven dat er op het vlak van “open bestuur” de voorbije weken kansen zijn gemist. Ik hou wel van dit soort eerlijkheid, en het is iets te gemakkelijk om hem nu te verwijten dat hij daar maar eerder aan had moeten denken. Iedereen heeft het recht om fouten te maken, een recht waar ik ook wel eens gebruik van maak en ongetwijfeld nog zal maken. Maar geen rechten zonder plichten, met name die om uit je fouten te leren. De samenstelling van het overlegcomité gemeente-OCMW was op dat vlak een gemiste kans. Niet omdat ik daar nu zo graag zelf in zou zitten, wel omdat het symbolisch belangrijk is. En omdat het OCMW best wat extra steun had kunnen gebruiken !

Essen viert carnaval. Al voor de 43e keer. Ik moet eerlijk toegeven dat het niet helemaal mijn biotoop is. Dat paard dat naar verluidt bij de buurvrouw in de gang staat had toch al lang terug rustig naar de stal gebracht kunnen zijn ? Waar zit GAIA als het echt nodig is ? Nu, ik probeer dan ook maar niet te doen alsof ik er helemaal in meega. Niets zo erg als doen alsof.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik de waarde van carnaval voor Essen inzie én heel erg waardeer. De carnavalsdagen zijn Essen helemaal op zijn best, met verenigingen van allerlei slag en pluimage die de zotskap opzetten en met jong en oud dat uit de bol gaat op dezelfde (overigens gruwelijke) muziekklanken. Een stuk erfgoed dat we moeten bewaren. Misschien om te beginnen door een plaats te zoeken voor de wagenbouwers.

In de campagne hebben de carnavalisten van N-VA/PLE een brief gestuurd naar hun mede-zotskapdragers, in het Essens. Dat bleek veel gemakkelijker gezegd dan gedaan -want wat is correct Essens ?- zodat het uiteindelijk wellicht de brief was waarin het meeste tijd gestoken is. Maar dat weegt natuurlijk niet op tegen de tijd die de carnavalsvierders zelf jaar na jaar in het gebeuren stoppen. Het was vooral “leutig” om te doen. En het creëert natuurlijk ook verplichtingen tegenover het carnaval, die we met N-VA/PLE zeker willen nakomen.

Ik heb dus met veel plezier naar de stoet gekeken en gewillig de confetti ondergaan. In WOLK-kringen doken de plannen op om volgend jaar op volle sterkte met de jubileumstoet mee te doen. Het zal nog wel wat overtuigingswerk vragen om mij daarin mee te krijgen. Maar het is natuurlijk eigen aan carnaval dat niet alles is zoals het lijkt.

De eerste gemeenteraadscommissie van de nieuwe legislatuur zit erop. “Lokale economie, tewerkstelling, toerisme en energie” mocht de spits afbijten. De meerderheid vaardigde enkel de commissievoorzitter en de bevoegde (super)schepen af (2/5), de oppositie -Groen!e waarnemer inbegrepen- was wel voltallig (5/5). Laat ik daar maar geen voorbarige conclusies uit trekken.

Het ging natuurlijk vooral om een wat “verkennende” bespreking. Ik heb er toch enkele nuttige dingen uit geleerd. In de eerste plaats is het me meer dan ooit duidelijk geworden dat Essen keuzes zal moeten maken bij het aanwenden van de beschikbare bedrijfsruimte én duidelijk zal moeten bepalen wat voor gemeente het op sociaal-economisch vlak wil zijn. Om alles te willen zijn voor iedereen is onze ruimte te schaars. Voor mij moet de prioriteit liggen bij de diensten- en kenniseconomie, bij kleinschalige commerciële activiteiten (waaronder buurtwinkels) en bij arbeidsintensieve ambachts- of industriebedrijven. Kiezen is verliezen, maar niet kiezen vaak nog veel meer.

Tweede conclusie is dat de manier waarop onze centrumstraten Stationsstraat en Nieuwstraat zijn ingericht (wat voor een belangrijk deel lang geleden al gebeurd is) om een enorme hoeveelheid parking vraagt en zal blijven vragen. Intuïtief voel ik daar niet veel voor, maar het is niet zo evident om binnen het huidige kader een betere oplossing te bedenken. Winkel-wandelstraten met een centraal winkelcentrum met ruime ondergrondse parking tover je niet op 1-2-3 tevoorschijn. Ook al omdat Nieuwstraat-Stationsstraat een belangrijke verkeersas is. Maar een utopie kan soms toch een nuttige inspiratiebron zijn.

Tenslotte heb ik nogmaals vastgesteld dat de hele energiesector één groot confusopolie geworden is, waarbij alsmaar méér afkortingen voor alsmaar minder marktpartijen staan. Op waar het juist is foutgelopen met liberalisering, heb ik niet helemaal een zicht. Wellicht op meerdere punten. Maar Electrabel niet opbreken lijkt me niet het verstandigste besluit te zijn geweest. Hervormen doet men in dit land al te vaak maar half.

Op 30 januari bestond PLE vijf jaar als partij. Daarvoor was “Project Leefbaar Essen” enkele maanden lang de naam voor de Essense afdeling van de VU die na het ledenreferendum van september 2001 werd opgeheven. Daarmee is PLE de oudste Essense partij onder de huidige naam, op de VLD na. En die verandert deze week nog van naam…

Alleen al door gewoon te bestaan heeft PLE de voorbije jaren allerlei politieke denkschema’s doorkruist en (open of verborgen) agenda’s in de war gestuurd. Via het kartel N-VA/PLE bij de gemeenteraadsverkiezingen hebben we bovendien bewezen ook in het stemhokje behoorlijk levensbatbaar te zijn. Ik ben blij dat ik daaraan een steentje heb mogen bijdragen.

Gisteren verkozen we een nieuwe voorzitter. Met een stalinistische unanimiteit werd de huidige herkozen. Erg gepast doet het weer daarom vandaag aan Siberië denken…

“Het is genoeg dat de mensen weten dat er een verkiezing was. De mensen die stemmen, beslissen niets. De mensen die de stemmen tellen, beslissen alles.”
Иосиф Виссарионович Сталин

Met de collega’s van Groen! en VLD stonden we deze middag in het Sportpark, op de plaats waar de nieuwe sporthal zou moeten komen.

We vinden elkaar in hetzelfde standpunt, al zijn we er via drie verschillende wegen toe gekomen. Dat is niet erg, het resultaat is dat we samen kunnen opkomen vóór het Hemelrijkpark. Ik werk graag samen met andere partijen, en het boeit me wel om een kant van de VLD te leren kennen waar ik nog niet mee vertrouwd was, en die ze naar mijn mening ook te veel hebben verdrongen. Al is het soms nog wat zoeken, ik hoop dat we de komende jaren nog regelmatig aan dezelfde kar kunnen trekken, al blijven er natuurlijk verschillen. Net zoals ik hoop dat we met Groen! zullen kunnen blijven samenwerken, maar dat zit wellicht wel goed. En met de sp.a – hopelijk sluiten ze zich niet op achter de veilige muren van het collegezaaltje maar durven ze de dialoog met anderen aan, ook zonder vooraf permissie te vragen aan CD&V. Zelfs met die CD&V hoop ik samen werk te kunnen maken van een beter Essen. Gaston Van Tichelt was in de vorige legislatuur één van de twee dapperen (naast Maria Ansoms) die met de oppositie samen een voorstel heeft ingediend, dus waarom niet ?

Ondertussen vraag ik me af waarom de sporthal absoluut in het park moet komen. Er zijn toch argumenten genoeg om minstens een degelijk onderzoek te verantwoorden naar een andere locatie ? Even diep ademhalen en eens goed nadenken is toch ook in de politiek niets oneerbaars ? Beste beslissers, ga eens even naar het Sportpark, leg met linten op de grond de oppervlakte van de hal én van de benodigde parkings uit en realiseer je dan wat er gaat gebeuren. Om Groen! te citeren : hier krijgt Essen inderdaad spijt van…

Vorig jaar heb ik hier het “receptieseizoen” zowat op de voet gevolgd. Een herhaling leek me wat overbodig, bij gebrek aan spectaculaire innovaties in het receptiewezen. Maar bij de VLD was ik vorig jaar niet geweest, zodat ik dat nog moet goedmaken, vanzelfsprekend.

Eerste opvallende vaststelling : de structuur van de VLD heeft niet echt geleden onder de toch behoorlijk zware verkiezingsnederlaag – en dat lijkt me in de eerste plaats de verdienste van Willy Heymans. De partij kan nog altijd op een ploeg mensen rekenen, en ook op nieuw en jong bloed. Als Vic De Backer op het elan van zijn gelegeheidstoespraak kan voortgaan, is hij bovendien een duidelijke aanwinst voor de Essense politiek.

Tweede vaststelling : dat Michel Zegers als herrezen voorzitter in zijn toespraak erg lovende woorden over N-VA/PLE zou spreken, hadden zowel hij, zijn partijgenoten als wij pakweg een half jaar geleden wellicht voor onmogelijk gehouden. Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik die woorden zeer waardeer. Een sterke as N-VA/PLE – VLD zal nodig zijn voor een efficiënte oppositie, al zullen we het vanzelfsprekend lang niet over alles eens zijn.

Derde vaststelling : helemaal met de voeten op de oppositiegrond staat de VLD nog niet. De inschatting van mogelijkheden en beperkingen van de nieuwe positie klopt nog niet helemaal, naar mijn aanvoelen (in de twee richtingen) – dat hangt misschien ook samen met mijn eerste vaststelling. Maar een beter zicht op de nieuwe situatie volgt nog wel, en zoals ik al zei lijkt hun veerkracht me er groot genoeg voor. Tot spijt van wie de Essense VLD de voorbije jaren als een wat fors uitgevallen eendagsvlieg zag die even wat kiezers had geleend van de natuurlijke machtspartij.

Laatste vaststelling : de sp.a was wel vertegenwoordigd, CD&V niet. Zonder er te veel conclusies aan vast te knopen, hoop ik dat dit een goede “voorbode” is, want op lange termijn is één of andere vorm van verstandhouding tussen VLD en sp.a volgens mij noodzakelijk om in Essen de politieke verhoudingen echt te veranderen. Al kijk ik daarmee (minstens) zes jaar vooruit, en dat mag je in de gemeentepolitiek nooit doen.