Tom Bevers

Troost voor Klara

De rolstaartbeer, het boomkonijn,
De wildebeest, de hermelijn,
De häagendazs, de hagedis,
De vis die onder water is,
De albatros, de möwenpick,
De koene klipgeit met zijn sik;
Het witkopschaap, de langstaartpoes,
De blindenhond, de schapendoes,
De kip, het capucijneraapje,
De boa en het zwarte schaapje,
Het cavium, het vaderpaard,
Gevlekt of effen naar hun aard,
De donderpad, de wijngaardslak,
De pinguïn in zijn kelnerspak;
De pampahaas, de dove kwartel,
Het ooilam, altijd blij en dartel,
De brilslang en de sidderaal,
De gnoe, het Gangesgaviaal,
De kinkajoe, de babiroesa,
Die zo afkerig is van soesah;
De klapperaap, de toekang males,
De nevelpanter, alles, alles,
En bovenal het rattenzwijn,
Wilde steeds bij Klaartje zijn.
’t Werd op haar kamer wel wat druk,
Maar Klara straalde van geluk.
Rudy Kousbroek

Ik liep (en liep en liep en liep)
(en sliep)
Ik liep en zocht
en ik vond (maar ik liep verder)

Ik liep (en liep en liep en liep)
(en sliep)
Ik liep en zocht
en ik verloor (maar ik liep verder)

Tot ik alleen mezelf over had

Maar dat is te weinig
om voor te leven
Jo Govaerts

De rechtbank van eerste aanleg in Kortrijk heeft in Menen een speelpleinwerking verboden. Deze ligt namelijk in een woongebied (!) en dus is het gejoel van de spelende kinderen “milieuhinder”. Ik heb het eerst vijf keer moeten lezen om het te geloven. In wat voor maatschappij zijn we aanbeland wanneer spelende kinderen milieuhinder zijn geworden ? En er ook nog een rechter wordt gevonden om dat te bevestigen. Dat is eigenlijk nog het ergste.

Hoegaarden bracht alweer enkele jaren geleden een bierviltje uit met de terechte uitspraak “Wat vroeger kattenkwaad was, heet nu jeugdcriminaliteit”. Er wordt gewoon veel strenger naar jongeren gekeken dan vroeger. Soms terecht, meestal onnodig. En dit vonnis gaat natuurlijk nog veel verder dan dat. Minister Anciaux wil kinderen terecht uit de milieuwetgeving halen. Want wat is de volgende stap ? Een spreidingsplan ?

Het doet mij wat denken aan wat er een jaar of acht geleden in de Beliestraat gebeurde. Toen er nog maar geruchten waren dat de voormalige kleuterschool mogelijk tot een jeugdcentrum zou worden omgevormd, stond de hele buurt op stelten. Er werd een petitie verspreid met teksten die, als het niet over jongeren maar allochtonen zou gegaan hebben, overduidelijk strafbaar zouden zijn geweest. We hebben de buurtbewoners toen proberen duidelijk te maken dat het gewoon de bedoeling was om hún (klein)zonen en dochters een plek te bezorgen om zich te ontspannen. Maar sommigen vonden al spuiten in hun voortuin vooraleer de kleuters goed en wel weg waren…

De openbare zitting van de OCMW-raad van gisteren had weinig politieke spankracht. De besloten zitting af en toe wel, maar dat is natuurlijk “geheim”. Het valt wel op dat er regelmatiger dan voorheen (ex-)zelfstandigen bij het OCMW aankloppen, wat omwille van de specifieke regelingen voor de sociale zekerheid niet zo eenvoudig is. Bovendien is de vraag of iemand werk heeft (en dus geen recht op een uitkering) niet zo simpel te beantwoorden. Wat met een zaak die “slaapt”, niets opbrengt of zelfs verlieslatend is ?

In de marge ging het natuurlijk over het wedervaren van de heer Rik Daems, voormalig verantwoordelijke voor het “asset & liability management” van de federale regering. Dat hij een nieuwe relatie heeft, is politiek irrelevant. Dat die relatie er één met een PS-Kamerlid is, is wél een politiek feit. Ik vind niet dat hij daarvoor als fractieleider moest aftreden, maar het feit op zich heeft natuurlijk wel politieke relevantie. Even vergelijken : de nieuwe relatie van de directeur is een privézaak en heeft niets met het bedrijf te maken. Als die relatie er één is met zijn adjunct, chef… dan is dat wél belangrijk voor het bedrijf. Dus haalt het verhaal terecht de krant. Maar de smeuïge details waren natuurlijk niet nodig. Al mag mevr. Pécriaux er wel zijn…