We zullen doorgaan…

We zullen doorgaan…

Gisteren de voorlaatste OCMW-raad van deze legislatuur. Of komt er eentje extra voor het budget 2007 ? Komt er wel een budget 2007, nu de gemeente van plan lijkt om geen begroting te gaan maken ? Een OCMW-budget moet volgens mij wél mogelijk zijn, daarvoor is de consensus in de raad groot genoeg…

Hoewel, ik belandde tijdens de raad in een tien tegen één situatie. Op zich vind ik dat niet erg, zelfs eerder amusant, maar ik ben er wel van overtuigd dat er een verkeerde beslissing genomen is. En dat vind ik wel erg, natuurlijk. Waar gaat het over ? Een aantal maanden geleden nam het OCMW, na een initiatief van voorzitter Jos Van Loon, zich voor om het voormalige klooster van Sint-Michael om te vormen tot woningen. Voor alleenstaanden, in principe. Een goed idee, waar we allemaal achterstonden. Waarbij ik gesteld had dat het belangrijk was om de doelgroep duidelijk af te bakenen, want daarover waren de ideeën nog niet erg duidelijk. Maar het was de bedoeling om een antwoord te bieden op de hoge huurprijzen en om woningen beschikbaar te hebben om te kunnen aanbieden aan de asielzoekers die Essen toegewezen krijgt.

Als we de tijd hadden genomen en goed hadden nagedacht, zouden we ongetwijfeld tot een degelijk en breed gedragen project zijn gekomen. Doch plots werd er roet in het eten gegooid. In de vorm van een subsidie dan nog wel. De federale overheid besliste om doorgangswoningen te subsidiëren. Ook weer een goed idee, maar soms is één plus één in de politiek niet twee en zeker geen drie, maar nul. Aan die doorgangswoningen werden immers strikte criteria gekleefd : mensen mogen er maar drie maanden wonen (één keer verlengbaar), en de woningen zijn niet bedoeld om asielzoekers te huisvesten. Of om de huurprijzen te drukken…

Nu kunnen we wel enkele dergelijke doorgangswoningen gebruiken. Maar de idee om alle 15 voorziene woningen in dit keurslijf te duwen is volgens mij gewoon onverantwoord. We hebben gewoon geen 15 dergelijke woningen nodig in Essen. Het argument dat er elke maand wel enkele mensen zijn aan wie we een dergelijke woning zouden willen aanbieden, is een mooi staaltje van dubbeltellen : het zijn elke maand grosso modo dezelfde mensen ! En bovendien, als ze er maar zes maanden mogen in wonen, dan moet er nadien toch weer een structurele oplossing worden gezocht. 30 keer per jaar.

Als we nu al eens 5 van de woningen als doorgangswoning bestempelen, en daar subsidie voor aanvragen. Of 8, desnoods. Maar neen, 15. Ik kreeg nog net gedaan dat er “maximum 15” werd genoteerd. Maar uit de hele bespreking bleek dat de subsidie doorwoog op het nut van de bestemming. Ik vrees voor leegstandswoningen. Of voor een beleid dat te snel een woning aanbiedt, ook als de brokken (in de gezinsrelatie bijvoorbeeld) nog kunnen worden gelijmd.

Of hoe een zinvolle subsidie een zinvol project kan beschadigen. Niet alleen liefde, ook geld maakt soms blind.

Eurorendonk

Eurorendonk

Elk jaar mag ik in Horendonk het zesde leerjaar inwijden in de geschiedenis en de werking van de Europese Unie. Ik was nu eenmaal degene die het dichtst bij de Unie staat die ze daar te pakken konden krijgen. Ik doe dat met veel plezier, omdat ik graag af en toe lesgeef, en ook omdat ik geloof in het Europese project, ondanks al zijn onvolkomenheden. En omdat elke generatie opnieuw moet leren dat het dankzij dat Europese project is dat dit continent zijn eeuwenlange traditie van oorlogen heeft opzijgezet.

Jaar na jaar komen er nieuwe landen op de kaart, of veranderen er van positie : van kandidaat tot lidstaat, van buitenstaander tot kandidaat. Deze keer heb ik (handmatig…) Servië en Montenegro uit elkaar moeten halen. Waarbij Montenegro meteen een euroland is geworden. Ze hebben dat wel niet officieel gevraagd (nogal moeilijk voor een niet-lidstaat) maar ze mogen het nu wel blijven. Ook Macedonië is officieel kandidaat geworden, en Slovenië voert met nieuwjaar de euro (wel officieel) in.

Als de Unie de kwestie Turkije ooit verteert, zal zich de vraag aandienen wat er uiteindelijk met de Oekraïne, Wit-Rusland, maar ook Georgië, Azerbeidjan, … moet gebeuren. En onvermijdelijk moet iemand zich ooit afvragen of Rusland er niet bij hoort. Een EU die zich uitstrekt van de Chinese grens tot in Ierland, van de Noordpool tot aan Irak en Iran ? Er zal nog veel water door de Schelde, Maas, Rijn, Seine, Theems, Donau, Wolga, … moeten vloeien. En toch moet ik elk jaar de kaartjes een beetje aanpassen.

De ezel stoot zich deze keer niet aan de steen

De ezel stoot zich deze keer niet aan de steen

In de V.S. hebben de Democraten het wel degelijk gehaald. Al zijn het in de eerste plaats de Republikeinen die verloren hebben, maar je hoeft niet ver van huis te gaan om te zien dat er ook iemand moet zijn om de stemmen die bij de andere partij weggaan naar de eigen partij te halen. De monsterscore van Hillary Clinton in New York plaatst haar ook meteen in een sterke positie voor 2008. Waaruit nogmaals blijkt dat de Amerikaanse verkiezingsstrijd eigenlijk nooit stopt.

Nu, de Democraten hebben nog lang geen gewonnen spel. Om iets te realiseren zullen ze met Bush moeten samenwerken. Die heeft inmiddels “het signaal van de kiezer” begrepen en eindelijk defensieminister Rumsfeld gedumpt. Maar daarmee is er nog lang geen oplossing voor de situatie in Irak, en de Democraten weten ook niet goed wat de uitweg wel zou kunnen zijn (ik heb eerlijk gezegd ook geen idee, gelukkig is de Essense gemeenteraad niet bevoegd…). Ook voor een aantal binnenlandse problemen is het niet meteen duidelijk hoe Bush en Nancy Pelosi, die de Democratische fractieleidster wordt, samen tot oplossingen kunnen komen. Maar als ook de Democraten niets te bieden hebben, dan zou de kiesstrijd in 2008 toch de te vrezen culturele confrontatie tussen een moderne wereldstaat en een fundamentalistische plattelandsrepubliek kunnen worden.

Bush’ Waterloo in Bagdad ?

Bush’ Waterloo in Bagdad ?

Ik ben tegen de doodstraf -altijd en overal-, maar je kan natuurlijk niet ontkennen dat Saddam Hoessein de zwaarst beschikbare straf dubbel en dik verdiend heeft. Al is het absoluut wenselijk dat de straf niet wordt uitgevoerd : pure wraak is nooit een goed uitgangspunt. Maar de uitspraak kan natuurlijk niet verbergen dat de Amerikaanse inval in Irak een vreselijke vergissing is geweest. Misschien kan je over de invasie op zich nog discussiëren – de ontmanteling van het Saddamregime is op zich een goede zaak. Maar de manier waarop de V.S. het achteraf hebben aangepakt, getuigt van absolute onkunde. Dat blijken nu ook Bush’ medestanders van destijds te beseffen en openlijk te verklaren.

In een goed functionerende democratie zouden de Congresverkiezingen van dinsdag dus een makkie moeten zijn voor de Democraten. Maar het Amerikaanse kiessysteem (en de campagnefinanciering) geeft een onverantwoord groot voordeel aan de zittende afgevaardigde of senator, zodat het toch nog moeilijk zou kunnen worden. Een echt alternatief hebben de Democraten dan ook lang niet altijd : niet voor het sociaal-economisch beleid van Bush (waar ze twijfelen tussen oud-links protectionisme en de Clintonaanpak), en uiteindelijk ook niet echt voor het Irakbeleid. Het is ook niet evident om daarvoor op dit moment een goede uitweg te bedenken. Irak zomaar achterlaten zou ook onverantwoord zijn.

Toch zullen de Democraten het wellicht halen. Waarna ze de ogen kunnen richten op de presidentsverkiezingen van 2008. Met op dit ogenblik Hillary Clinton en Barack Obama als de twee kanshebbers om de Democratische nominatie binnen te halen. Dat zouden allebei geschikte kandidaten zijn, die een boeiende verkiezing zouden opleveren. Met wat mij betreft een voorkeur voor Clinton, maar ik vermoed dat het uiteindelijk Obama gaat worden. Als de Republikeinen dan John McCain nomineren, één van de minst “Bushige” van allemaal, dan kan de verkiezing alleen een beter resultaat opleveren dan vandaag. Of komt “Condi” roet in het eten strooien ?

Zwarte sneeuw

Zwarte sneeuw

Nog nooit leed Engeland een grotere thuisnederlaag dan deze namiddag in Twickenham tegen de All Blacks : 20-41. De Europese tour van het Nieuw-Zeelandse rugbyteam is dus begonnen. De regerende wereldkampioen, Engeland, zal het geweten hebben – en er zouden nog enkele andere teams kennis kunnen maken met Dan Carter en zijn ploegmaten, vastbesloten om zich in 2007 de wereldtitel niet te laten ontsnappen.

Engeland speelde niet eens een slechte wedstrijd (en mocht enkele gekwetsten als excuus inroepen), maar de All Blacks straften elk foutje genadeloos af, met twee tries net voor de rust als doodsteek. Prachtige wedstrijd.

Met Jean-Marie Dedecker heb ik weinig gemeen, maar wel een voorkeur voor rugby over voetbal. Of basketbal, wat Dedeckers “zwart beest” Johan Vande Lanotte verkiest. Nu, over zwarte beesten gesproken, de 26 punten van Carter alleen zouden deze nacht wel eens in de nachtmerrie van enkele Engelsen herhaald kunnen worden…

Omdat Essen beter verdient, zes jaar lang

Omdat Essen beter verdient, zes jaar lang

Met een lekkere, gezellige en serieus overboekte brunch in De Bosrust hebben we met N-VA/PLE de verkiezingsperiode min of meer afgesloten. De ideale formule om samen nog eens even terug te blikken op enkele drukke en spannende maanden. En om nog eens te beseffen wat we hebben verwezenlijkt, vooral dankzij de heel verscheiden maar ijzersterke groep die we hebben samengebracht. Heel wat mensen die elkaar voordien helemaal niet kenden vonden bij ons een uitvalsbasis om samen te werken aan een beter Essen.

De opdracht is nu om de komende zes jaar voortdurend een verschil te maken, en om daarbij vooral onze jonge mensen volop de kans te geven zich op de politieke kaart te plaatsen. Ik zie het in elk geval helemaal zitten.

Volgeboekt

Volgeboekt

Na enkele keren herbeginnen heb ik nu toch het boek “Shalimar the Clown” van Salman Rushdie afgerond. Ik lees zijn boeken graag. Vooral omdat hij verbanden tussen het ene land, de ene wereld, en de andere legt en toch de eigenheid, de cultuur van vooral India en Pakistan (en daartussen Kashmir) virtuoos oproept. Een wereld die ik daarmee vooral uit zijn boken ken. Misschien krijg ik ooit de kans om er echt kennis mee te maken – ondertussen hou ik het maar op af en toe een Indiaas/Pakistaans restaurant als ik er in één of andere werelstad één tegenkom.

Vooral het vreedzaam samenleven van, en de verbanden tussen, moslims en hindoes in een harmonieuze samenleving is bij Rushdie een terugkerend thema. Het multiculturele verleden, waar ieders eigenheid werd gerespecteerd en er (nog) geen fundamentalisten waren. Al spreekt er uit zijn boeken maar zelden hoop dat die tijd ooit terugkomt. Of zou de mensheid toch ooit uit zijn geschiedenis leren ?

Ik maak te weinig tijd om fictie te lezen. Achteraf vind ik het steevast minstens zo “leerzaam” als non-fictie (en dan in dit geval niet alleen omwille van het Engels). Maar als ik in de boekenwinkel of bib sta, lijken boeken rond geschiedenis of politiek me meestal toch net weer boeiender (ook al omdat je daarmee beter weet wat je kan verwachten). Zo wil ik absoluut de Hitlerbiografie van Kershaw nog eens herlezen. Gek genoeg lees ik nog het meest als ik verschillende boeken tegelijk aanvat. Misschien toch nog eens op de Boekenbeurs proberen te geraken ?

Noord en Zuid

Noord en Zuid

In Nederland is de kiesstrijd stilaan losgebarsten. De Nederlandse politiek heeft op een aantal terreinen wel invloed op de Vlaamse, bijvoorbeeld als het over het integratiebeleid gaat. Op sociaal-economisch domein is de invloed heel wat kleiner. Op dat vlak is de Franse invloed veel groter – al bij al ook in Vlaanderen. The Economist vraagt zich deze week af of hervormingen in dat land wel mogelijk zijn. Het antwoord is samengevat “ja, maar…”. Voor wie hier hervormingen wil, is dat niet meteen goed nieuws.

De Nederlandse Stemwijzer deed me zonder dat ik er specifiek op mikte zoals meestal bij D66 belanden. De partij doet het erg slecht in de peilingen, maar qua ideeën sta ik er inderdaad dicht bij. Al heb ik het niet zo voor lijsttrekker Pechtold. Maar wat is het alternatief ? Balkenende (CDA) is me te veel dominee en zijn partij te conservatief. PvdA-leider Bos heeft meer uitstraling en wat frissere ideeën, maar lijkt vooral op een coalitie met het CDA aan te sturen (waar heb ik zoiets nog gezien…) en durft niet doorbijten. VVD-aanvoerder Rutte lijkt me bekwaam en sympathiek, maar daar staat Rita Verdonk op twee en die zie ik echt niet zitten. De SP is me echt wel veel te conservatief-links, en hoewel André Rouvoet (ChristenUnie) dicht bij mijn ideaalbeeld van een politicus aansluit, is godsdienst voor mij geen goede basis om een politieke partij op te bouwen. Dat sluit meteen ook de fundamentalistische SGP uit. De nieuwe rechtse partijen komen helemaal niet in beeld, en de Partij voor de Dieren vind ik wat te beperkt. Dus blijven D66 en GroenLinks over (ondanks de naam minder links dan Groen!), met een lijsttrekker (Femke Halsema) die me enorm aanspreekt. Moeilijke keuze. Ze blijft me dan ook bespaard !

Vagevuur

Vagevuur

Gisteren vergaderde de gemeenteraad. Dat gebeurt tot 2 januari in de oude samenstelling. Dat resulteert in een “twilight zone”-effect : de oude meerderheid is er niet meer, de nieuwe is er nog niet. In gedachten zitten heel wat mensen al op een andere stoel – of zelfs dat niet meer. Wie tot voor kort nog oppositieleider was, wordt nu aanzien als eerste schepen. En voelt zichzelf misschien ook al zo. Op de agenda staan alleen wat lopende zaken en veel commentaar wordt daar niet bij gegeven. De raad was dan ook in een recordtempo afgelopen. Gelukkig was er vooraf de uiensoep van 11.11.11 om wat leven in de brouwerij te brengen !

Eigenlijk is de periode tussen 8 oktober en 2 januari onnodig lang. Waarom mogen de gemeenten waar de coalitievorming rond is, niet eerder met een nieuw college van start gaan ? Maar daarvoor moet het (nieuwe) gemeentedecreet gewijzigd worden. Dat zou op zich geen slechte zaak zijn, dan kan er meteen ook een procedure voor die meerderheidsvorming worden vastgelegd (ik heb hier al eens naar Nederland verwezen voor iets soortgelijks). Nu, het gemeentedecreet wijzigen heeft ook nadelen, natuurlijk. In Wallonië bepaalde men dat de persoon die op de lijst van de grootste partij (die deel uitmaakt van de meerderheid) het meeste stemmen haalt, ook burgemeester mag worden. Dat zorgt nu in Charleroi voor problemen : in plaats van de tweede PS-er (die per ongeluk het op één na meeste stemmen haalt) zegt het gezond verstand dat er beter iemand van CdH of MR burgemeester zou worden. Wettelijk kan dat nu helemaal niet. En tussentijdse verkiezingen kunnen ook niet. Op papier zag het er wellicht nochtans ook logisch uit…

Gekarteld

Gekarteld

Kartels zijn zondermeer “in” in de Vlaamse politiek. Trendsetter bleek sp.a-spirit, later volgden CD&V/N-VA, VLD-Vivant, VB-VLOTT… Met vooral lokaal allerlei varianten. De nationale kartels hebben gemeen dat ze uit een grote partij en een beduidend kleinere bestaan. Dat legt ook de verhouding tussen de twee partijen vast. In de grote partij zijn er onvermijdelijk mensen die vinden dat er te veel cadeaus worden gegeven aan het kleine broertje, dat er te veel mandaten worden afgestaan en dat de kartelpartner zich wel wat volgzamer zou mogen opstellen. De kleine partij vindt dan weer dat ze vaak te weinig zichtbaar is en te veel naar de pijpen van de grote moet dansen, dat ze de eigenheid niet altijd kan bewaren. En dat ze wel mandaten krijgt, maar vaak weinig echte macht.

De gevoelens komen daarbij niet altijd overeen met de gemaakte afspraken. Zo werd in Antwerpen overeengekomen dat spirit geen schepenambt zou krijgen, maar het lijkt nu toch logisch dat Fauzaya Talhaoui van spirit, die na Patrick Janssens het meeste stemmen kreeg op de kartellijst toch een plek in het college zou krijgen. Maar afspraak is afspraak, dus valt de sp.a niet veel te verwijten (al kan het gezond verstand van Janssens misschien toch nog een verrassing brengen). Zo spraken de nationale kartels ook af dat er gemeentelijk niet noodzakelijk moest worden samengewerkt. Afspraak is ook hier afspraak, dus horen de zure reacties die dat bij de gemeentelijke afdeling van de grote broers al eens oproept niet. Of horen ze toch niet te blijven duren. CD&V heeft geen recht op een onvoorwaardelijk ja-knikkende N-VA in alle gemeenten, ze moet de steun verdienen (en soms doet ze dat niet). Net zoals sp.a geen onvoorwaardelijk recht heeft op de trouw van elke Spirit’er (of elke andere progressief denkende), maar er goede redenen kunnen zijn waarom plaatselijk andere keuzes worden gemaakt. Zelfs het VB blijkt niet zomaar elke verdwaalde rechts-liberaal te mogen claimen.

Al is ook de Essense sp.a niet immuun voor dit soort redeneringen, bij de Essense CD&V lijkt het helemaal niet goed door te dringen, ook niet nadat N-VA via het kartel N-VA/PLE bewezen heeft dat het inhoudelijk beter wist wat er leefde bij de Essenaren dan CD&V en bovendien een véél grotere slagkracht heeft dan CD&V herhaaldelijk liet uitschijnen en ook aan zichzelf wijsmaakte.

Sommige CD&V’ers kunnen het niet laten om het loutere bestaan van PLE als oorzaak te zien van alles wat in hun ogen misloopt in Essen (ze schrijven dan ook liefst over “PLE” wanneer iets hen niet aanstaat, en over “N-VA” als ze terug vriendjes willen zijn – terwijl onze vijfkoppige fractie toch echt wel onder de ene naam “N-VA/PLE” door het leven zal gaan en oppositie zal voeren). Zonder het PLE-“vehikel” zou N-VA wel braafjes op hun trein zijn gesprongen (om vervolgens mee het spoor bijster te raken, wellicht). Ik denk dat ze dan de Essense N-VA’ers behoorlijk onderschatten (en ipso facto de niet-N-VA’ers in het kartel overschatten, waarvoor mijn oprechte dank). En overigens onderschatten ze volgens mij ook de nationale N-VA, want die partij denk ik toch nog wel een beetje te kennen – al gingen de wegen binnen de VU vijf jaar geleden uiteen, de mentaliteit binnen de twee opvolgerspartijen is nog altijd sterk door de geschiedenis van de Volksunie getekend.

Kartels zijn boeiende experimenten. Hoe het met de duurzaamheid op de lange termijn zit, weet vooralsnog niemand. Maar de lange termijn is in de politiek sowieso een eeuwigheid. Twee weken geleden telde Essen alleen al binnen de CD&V/VLD-meerderheid een stuk of twaalf mensen die zo goed als zeker waren van een schepenambt. Twee weken geleden was paars morsdood en moest Leterme alleen nog kiezen tussen het Martelarenplein en de Wetstraat. Twee weken geleden leek de PS de schandaalsfeer achter zich te hebben gelaten. Was Dewinter zeker van een nieuwe zwarte zondag. Leek de VLD zich defintief met Dedecker te hebben verzoend… Politici die zes jaar denken te kunnen vooruitkijken en al te weten hoe het politieke landschap er nationaal of lokaal zal uitzien, al dan niet op basis van kartels, horen allemaal in één gemeente thuis.