Comeback
“There’s a god and his name is Jonny”, zo stond het op een spandoek in Twickenham. Maar vooraf waren er toch vooral twijfels bij het wederoptreden van Jonny Wilkinson in de Engelse nationale rugby-15. Nadat hij in 2003 de Engelsen naar de wereldtitel had gevoerd -met een memorabele drop-goal op de valreep- had hij het witte shirt niet meer gedragen. Elf verschillende blessures hadden hem in tussentijd parten gespeeld. Na de laatste daarvan speelde hij één helft voor de eigen club. Toch stond hij aan de start van het Six Nations-toernooi. Met een nieuwe bondscoach; de vorige liet nog even weten dat hij hem niet zou hebben opgesteld… Resultaat : Engeland won 42-20 tegen Schotland, 27 punten op naam van Wilkinson, al was de try die hij scoorde wat betwistbaar.
Met hem, maar ook met spelers als Robinson en Ellis op volle kracht, is Engeland de wereldtitel nog niet kwijt. Anderzijs is de Six Nations-titel nog niet binnen. Ierland had het niet zo gemakkelijk tegen Wales, maar blijft (mede-)favoriet. En titelverdediger Frankrijk zette gemakkelijk Italië opzij, al zegt dat niet zoveel. Waarmee een boeiend rugbyjaar is begonnen.
Vorig weekend besloten de Ierse republikeinen van Sinn Féin om de legitimiteit van de Noord-Ierse politie (PSNI) te aanvaarden. In ieder ander democratisch land zou zoiets de evidentie zelf zijn, maar in Noord-Ierland heeft de voorganger van de PSNI, de Royal Ulster Constabulary, altijd zeer sterk in de invloedssfeer van de Britsgezinde unionisten gelegen, zoals recent overigens nog werd aangetoond. In de katholieke Iersgezinde wijken zorgde het IRA, waarmee Sinn Féin sterk verbonden is, voor de ordehandhaving. Dat gebeurte niet altijd even zachtzinnig : een kogel door de knie of zelfs door het hoofd behoorden tot het straffenarsenaal…
Het Vlaamse wielrennen heeft niet echt de mooiste week uit zijn geschiedenis beleefd. Monument Museeuw die toegeeft wat iedereen toch al wist, namelijk dat hij wel degelijk doping heeft genomen. En de lawine die met een steuntje van Jean-Marie Dedecker vervolgens op de QuickStep-hoofden is terechtgekomen. Ik geloof niet zo veel van de beschuldigingen aan het adres van Lefevere en C°, maar mijn hand ervoor in het vuur steken zou ik nu ook weer niet doen. En dat is net wat nefast is voor het wielrennen : de twijfel die onvermijdelijk zal toeslaan bij elke mooie prestatie.
Met de collega’s van Groen! en VLD stonden we deze middag in het Sportpark, op de plaats waar de nieuwe sporthal zou moeten komen.
Het is blijkbaar al in enkele kranten verschenen, maar ik heb het bestaan hiervan nu pas ontdekt…
Hillary Clinton heeft gisteren aangekondigd dat ze meedoet aan de strijd voor het Amerikaanse presidentsschap – of eigenlijk aan de strijd voor de Democratische nominatie voor dat presidentsschap. De verkiezingen vinden plaats in 2008; het verkiezingsseizoen in de V.S. wordt alsmaar langer. Eerder deze week maakte ook Barack Obama zijn kandidatuur bekend.
Vorig jaar heb ik hier het “receptieseizoen” zowat op de voet gevolgd. Een herhaling leek me wat overbodig, bij gebrek aan spectaculaire innovaties in het receptiewezen. Maar bij de VLD was ik vorig jaar niet geweest, zodat ik dat nog moet goedmaken, vanzelfsprekend.
De startperiode van de legislatuur is redelijk druk, en zo kom ik er blijkbaar niet toe om hier over veel andere zaken dan de Essense gemeentepolitiek te schrijven. De 300e verjaardag van de