Tom Bevers

De sp.a heeft dan toch gereageerd op mijn mail. Ik kreeg dit antwoord :

Het is uiteraard niet de bedoeling van SP.A om rond dit thema een polemiek te starten (of misschien beter: de polemiek die er reeds is groter te maken). Het eerste doel dat wij met dit artikel trachten te bereiken is om de lezer van De Voorbode op de hoogte te houden van de stand van zaken rond de nieuwe sporthal. Het tweede doel is om het standpunt van SP.A te duiden in de discussie die er blijkbaar gerezen is tussen vooral CD&V en N-VA/PLE.

Om op je vraag te antwoorden: de reden waarom SP.A vindt dat N-VA/PLE over dit onderwerp ‘niet bepaald collegiaal handelt’. Het gaat over de manier (of beter: de toon) van communiceren in het persbericht over de sporthal. Volgens SP.A krijgt de lezer van de nieuwsbrief over de sporthal de indruk dat het AGB (en dan SP.A en CD&V in het bijzonder) in de zaak rond de concessieovereenkomst geknoeid heeft. Het staat dan ook letterlijk in jullie persbericht te lezen: “… en nu kunnen we alleen vaststellen dat CD&V en sp.a er een knoeiboel van hebben gemaakt.” Dit is een beschuldiging die volgens SP.A pertinent onjuist is. Hierin nemen we als meerderheidspartij (niet verrassend) hetzelfde standpunt in als de collega’s van CD&V: het AGB heeft naar best vermogen en goed gehandeld, in samenspraak met het aangestelde advocatenkantoor. En niet onbelangrijk: een advocatenkantoor gespecialiseerd in bestuursrecht, wat betekent dat zij niet aan hun proefstuk toe zijn wat betreft dit soort contracten.

Met vriendelijke groeten,
Arnout Aerden, in naam van de mandatarissen van SP.A-Essen

Ik wil de polemiek ook niet verder voeren, maar blijf me zeer ergeren aan het verwijt dat we niet collegiaal zouden zijn, omdat we een woord als “knoeiboel” gebruiken. Tegenover het woordgebruik van CD&V in deze zaak is dat van ons erg gematigd, maar de sp.a verbindt zich in deze mail wel uitdrukkelijk met het standpunt van de collega’s van CD&V…

Zich verstoppen achter gezagsargumenten is ook gemakkelijk : het is niet omdat een advocatenkantoor iets zegt, dat je er als politicus zomaar blind op moet vertrouwen. Volgens de gouverneur hadden de advocaten trouwens geen gelijk, dus enige kritische zin zou wel aangewezen zijn geweest (en de sp.a is toch een partij met zeker in Essen een traditie van een kritische kijk). Bovendien had de sp.a -eventueel met de argumenten van het advocatenkantoor- kunnen antwoorden op mijn mails, dan hadden we erover kunnen discussiëren en een oplossing kunnen zoeken.

Ook de sp.a heeft gereageerd op het sporthalverhaal. Omdat het artikel nergens op het net staat, heb ik het maar even ingescand. Ik vind het namelijk altijd leuk om te worden vermeld in De Voorbode, een blad met een rijke traditie in onze gemeente.

Ik heb de sp.a een e-mail gestuurd. Omdat ik een correct debat met hen belangrijk vind. Ik waardeer het dat ze toen wij in de meerderheid zaten (1995-2000) hard maar meestal fair kritiek uitbrachten, en probeer dezelfde principes na te leven. Daarom vond ik het toch belangrijk even te reageren. En wel zo…

Beste collega’s,

Het artikel in de Voorbode over de sporthalconcessie is heel wat genuanceerder dan wat we elders te lezen hebben gekregen, en dat waardeer ik (ook al omdat jullie er tenminste wel in slagen om onze partijnamen correct te spellen). Alleen worden wij –en omwille van het onderwerp ik in het bijzonder– erin beschuldigd van “niet bepaald collegiaal handelen”. Dat doet pijn als het komt van mensen die ik met name als collega’s in de gemeenteraad erg waardeer.

Kunnen jullie verduidelijken hoe we wel collegiaal hadden kunnen handelen ? Had ik jullie vooraf een mail moeten sturen om jullie van het probleem op de hoogte te brengen ? Of ben ik ten onrechte niet ingegaan op vragen om het probleem te verduidelijken of om te overleggen ?

Ik wil graag bijleren hoe het een volgende keer beter kan. Alvast bedankt voor de tips.

Vriendelijke groeten,
Tom Bevers

Ik heb nog geen reactie gekregen. Mocht die wel nog komen, dan plaats ik hem hier.

Toevallig ontdekt : de nieuwe site van schepen Frans Schrauwen. Waaruit zijn bekende grote liefde voor onze gemeente blijkt én ook zijn goed fotografisch oog waarvan we met “Essen in Beeld” hebben kunnen meeprofiteren – of soms zijn talent om aan de foto’s te geraken die anderen genomen hebben, ook belangrijk !

Een fotoreeks zoals die over de afbraak van het gemeentehuis is redelijk uniek. Hopelijk houdt Frans alles ook netjes op DVD en harde schijf bij, zodat ook de volgende generaties Essenaren er iets aan hebben. Alleen jammer dat de foto’s op de site niet iets gemakkelijker bekeken kunnen worden.

Op 13 juni (de zondag van de parlementsverkiezingen…) heb ik een mail verstuurd naar de Raad van Bestuur van het Essense Autonome Gemeentebedrijf (AGB). Ik stelde daarin vast dat het ontwerp van concessieovereenkomst tussen het AGB en de kandidaat-uitbater van de nieuwe sporthal een ernstig probleem inhield. Volgens de samenwerkingsovereenkomst mag het gemeentebestuur aan het AGB de kostprijs van de lening voor de bouw van de hal terugbetalen, na aftrek van wat het AGB van de conssiehouder krijgt. Niet minder, maar ook niet meer. In de concessieovereenkomst stond echter dat het AGB ook de energiekost voor zijn rekening zou nemen. Waar moet dat geld dan wel gehaald worden, als het niet van de gemeente komt ?

Als commissaris ben ik mee verantwoordelijk voor de financiën van het AGB. Ik had het probleem al op 25 april gesignaleerd, toen ik voor de eerste keer een ontwerp voor de concessieovereenkomst had ingezien. Maar er was niets mee gebeurd. Ook mijn nieuwe melding haalde niets uit : de overeenkomst werd ondertekend. Er dreigde een onmogelijke situatie : het AGB moet de energiekosten betalen, maar heeft geen geld. Daardoor zou ook de rekening van de concessiehouder niet meer kloppen, want die krijgt wel de facturen voor water, gas en elektriciteit. Zowel voor het AGB als de concessiehouder dreigt dan vrij snel het failliet. Waarna de belastingbetaler voor de kosten opdraait, de sporthal mogelijk een tijd moet worden gesloten omdat er een nieuwe concessie moet worden uitgeschreven. Dan staan bovendien ook de nu vastgelegde maximumtarieven op losse schroeven. Geen goed begin voor de nieuwe hal !

De provinciegouverneur bevestigt nu het probleem : de financiële constructie klopt niet. Bovendien vindt ze ook dat de werkwijze in strijd is met het oorspronkelijke bestek, want andere mogelijke kandidaten wisten niet dat ze de energiekosten op het AGB zouden kunnen afwentelen. De concessieovereenkomst is geschorst. Gelukkig maar dat nu wordt ingegrepen, en niet pas op het moment dat de eerste energierekeningen binnen komen !

Oh ja, ik heb inderdaad zelf de zaak bij de gouverneur aangekaart. Nogal evident : als medeverantwoordelijke voor de AGB-financiën zou ik er anders terecht op zijn aangesproken zodra het probleem boven water zou zijn gekomen. In de recente bankencrisis hebben de revisoren en commissarissen het vaak mee moeten ontgelden omdat ze niet op tijd verwittigden voor moeilijkheden. Terecht, natuurlijk.

Met N-VA/PLE hebben we een persbericht verstuurd. Daarin bieden we aan om mee na te denken over een oplossing. Dat was ook al zo op 25 april. En op 13 juni. Maar CD&V en sp.a hadden ons niet nodig, blijkbaar. En dan maar verwijten dat wij het hen moeilijk maken. We signaleren preventief mogelijke problemen en bieden aan om mee een uitweg te zoeken. Wat kunnen ze nog meer van ons verwachten ?

De meerderheidspartijen blijken ondertussen behoorlijk hardleers, zeker als het op het niet naleven van de regels voor het “uitbesteden” van gemeentelijke taken gaat. De onwettige constructie van de vzw Essen 850 ligt nog vers in het geheugen, de procedureproblemen rond de overheveling van het Paviljoen naar de VVV zijn enkele jaren langer geleden. Wie stoot zich alweer geen twee keer aan dezelfde steen ? Bovendien zou de recente ervaring met de concessie van het Sportkaffee ook op dat vlak tot iets meer voorzichtigheid hebben moeten aanzetten.

Het gemeentebestuur heeft net voor de zomer een tevredenheidsenquête georganiseerd. Dinsdag hebben we de resultaten daarvan besproken op de commissie bestuurszaken en communicatie, nadat het schepencollege eerder al een aantal maatregelen had bekendgemaakt die op basis van de resultaten werden genomen. Zo wordt het voorstel van sp.a en N-VA/PLE voor een avondopening van het gemeentehuis nu ook daadwerkelijk gerealiseerd. Al moeten de details nog worden vastgelegd (en “the devil is in the detail”).

De enquête was een goed initiatief, maar de conclusies worden uiteindelijk vooral getrokken op basis van de afsluitende commentaren die de ondervraagden aan hun formulier konden toevoegen. En dan wordt het soms wat twijfelachtig : ik vind ook dat het zwembad verouderd is, maar het is niet omdat een stuk of vijf mensen dat op hun formulier invullen dat het gevoel noodzakelijkerwijs bij de hele bevolking leeft. Uit de gesloten vragen leren we eigenlijk alleen dat de Essenaren over het algemeen tevreden zijn over de gemeentelijke dienstverlening. Dat is nuttige informatie, en het gemeentepersoneel verdient er een pluim voor.

Maar met een wat meer gesofisticeerde vraagstelling hadden we meer kunnen leren. Bovendien zou er met een iets ander opzet ook over gewaakt kunnen worden dat het feit dat niet iedereen een enquête invult de resultaten niet te sterk vertekent. Ik vind het daarom jammer dat de bevraging niet vooraf werd voorgelegd aan de commissie, en niet alleen omdat het me nu eenmaal nuttig lijkt dat een gemeente die toevallig een raadslid heeft dat ook lid is van de Hoge Raad voor de Statistiek die persoon bij het uitwerken van een bevraging betrekt.

De resultaten die nu werden bekomen bieden in elk geval veel kansen om de volgende keer nog meer te leren.

Wie probeert om de samenleving te veranderen doet aan politiek. Daarvoor zijn verschillende instrumenten beschikbaar : lezersbrieven, actiecomités, deelnemen aan hoorzittingen, lid worden van adviesraden… Ook via politieke partijen kan je proberen je visie op de maatschappij kracht bij te zetten en er delen van te realiseren.

Een politiek mandaat is één zo’n instrument om aan politiek te doen. Een sterk instrument, maar het heeft ook nadelen. Het vergt wat kennis en kunde om het te kunnen inzetten : er zijn op alle niveaus mandatarissen (van minister tot OCMW-raadslid) die ondanks een mandaat er niet in slagen om iets te realiseren of zelfs om hun punt te maken. Het kost ook veel tijd, die je zelf niet altijd controleert. Je moet er nogal wat procedureverplichtingen bij nemen : formele goedkeuringen, waar je inhoudelijk maar weinig kanten mee uitkan. Om al die redenen kan je snel de indruk krijgen dat je een verschil maakt, maar dat is niet altijd zo.

Bovendien betekent een mandaat meestal dat je op een relatief breed terrein actief moet zijn. Als je één of enkele thema’s heel belangrijk vindt, is een actiecomité of een drukkingsgroep vaak een efficiëntere manier om je tijd te besteden. In een mandaat vertegenwoordig je tenslotte ook mensen : je kiezers, je achterban. Je moet met hun mening en hun belangen rekening houden, en wat je zelf denkt komt daar niet noodzakelijk altijd mee overeen.

Laat er geen misverstand over bestaan : ik ben zelf heel graag gemeenteraadslid en vind het een erg zinvol en boeiend engagement. Maar ik merk soms dat mensen met het idee rondlopen dat een mandaat de uitgelezen, of zelfs enige, manier is om aan (partij)politiek te doen. Dat is lang niet altijd en voor iedereen zo. Ik heb zelf zaken kunnen realiseren vanuit een adviesraad, en ook vanuit het afdelingsbestuur van een politieke partij : dat Essen een speelpleinwerking heeft, maar ook dat de gemeentebelastingen in 1997 gedaald zijn, was (mee) het resultaat van die inzet.

Ook vandaag zie ik dat mensen met een goed idee vanuit ons kartelbestuur, vanuit activiteiten in andere partijen, via de Cultuurraad of de Sportraad, of af en toe zelfs via een brief of meldingskaart aan het gemeentebestuur de agenda mee bepalen zonder daar zelf uren tijd in te moeten steken of dossiers van naaldje tot draadje uit te zoeken. Weten wat je wil, en de instrumenten die je in handen heb goed gebruiken, levert op die manier meer op dan op een mandaat zitten wachten, of eens je het hebt bereikt tevreden en zelfingenomen in je “zetel” te gaan zitten.

Tenzij je het mandaat niet echt nastreeft om aan politiek te doen, natuurlijk. Maar waarvoor dan wel ?