Waarvoor sta ik ?

Eerlijk gezegd doe ik een beetje met tegenzin mee aan deze verkiezingen. Ik probeer in de eerste plaats mijn taak als gemeenteraadslid zo goed mogelijk in te vullen. Ik ben geen professioneel politicus - ik heb een uitdagende baan als federaal ambtenaar - en dus steek ik veel tijd in mijn lokaal mandaat. Maar toch kan ik op 7 juni niet aan de kant blijven staan. Omdat de geloofwaardigheid van de politiek zélf deze keer op het spel staat. Net zoals de toekomst van het sociaal-liberalisme in Vlaanderen. Dus moet ik wel meedoen...

Wie gelooft die mensen -en hun partijen- nog ?

Sinds de federale verkiezingen van 2007 hebben we de allerslechtste kant van de politiek gezien. Vóór de verkiezingen vanalles beloven, en erbij zeggen dat het nog op vijf minuten kan ook. Om er dan na de verkiezingen helemaal niets van te bakken. Partijpolitieke spelletjes met als enige doel om andere politici onderuit te halen. Geklungel, ook in ontzettend belangrijke dossiers zoals de bankencrisis. Bovendien is voor al wie dacht dat dat nu wel voorbij was met het Fortisdebalce nog eens het bewijs geleverd dat de klassieke partijen er overal hun mannetjes op na houden, ook bij het gerecht en de politie. Terwijl ze anderzijds met handen en voeten gebonden blijven aan belangengroepen die zelden verder kijken dan hun eigen neus lang is.

De politiek moet dringend terug op het juiste spoor worden gebracht. Met ongebonden partijen die niet gaan voor zoveel mogelijk postjes, maar voor een duidelijk programma. Met parlementsleden die geen stemmachines zijn, maar na sterke debatten heldere lijnen trekken én die elke stap die de regering zet nauwgezet controleren. Met politici die het niet in de eerste plaats moeten hebben van spelletjesprogramma's of artikels in de roddelbladen, maar ook niet van simpele slogans waarmee ze alle problemen denken te kunnen oplossen. Met verkozenen die begrijpen dat oppositie voeren méér is dan in de wachtkamer zitten tot je mee mag regeren, maar ook méér dan langs de kant te staan roepen hoe rot alles wel is. Ik geloof dat de SLP daarin het verschil kan maken en vanuit een sociaal-liberale visie de politiek kan vernieuwen. En daarom sta ik op de lijst.

Het SLP-programma is een evenwichtig geheel, met nieuwe en gedurfde voorstellen. Voor heel wat van onze ideeën is moed nodig. Moed om de klassieke paden te verlaten, moed om heilige huisjes omver te trappen. Maar die moed hebben we. Vanuit een duidelijke visie op de samenleving, die vertrekt vanuit de vrijheid van iedereen en aan al wie in Vlaanderen woont gelijke kansen wil geven. Maar die ook van iedereen inzet voor de samenleving vraagt, en die inzet ook wil belonen.

Zelf wil ik vooral de nadruk leggen op een openbaar vervoer, op een beter werkende arbeidsmarkt, op zuiver water en zuivere energie en op de band tussen méér Vlaanderen en méér Europa. Daarover kan je verder op deze site dus nog lezen. En als u graag mijn mening over een ander thema wil, dan kan u via deze site reageren.