Van OCMW naar gemeenteraad

Op 8 oktober 2006 ging de fractie van N-VA/PLE in de gemeenteraad van het ene zitje dat ons restte (met daarop Dirk Smout) naar vijf. N-VA/PLE werd de tweede politieke formatie in Essen, en met 332 voorkeurstemmen kwam ik in de gemeenteraad. Zowel voor het kartel als voor mijzelf een mooier resultaat dan ik had durven dromen, al zou nét dat ene stemmetje extra natuurlijk een erg mooi getal hebben opgeleverd. In de ranglijst van de voorkeurstemmen haalde ik de vijftiende plaats, zodat je kan zeggen dat ik op eigen kracht in de gemeenteraad van 25 mensen ben geraakt.

Ik liet dus de OCMW-raad achter en ging in de gemeenteraad zetelen (een terugblik op het OCMW en de zin van die instelling kon daarbij niet achterwegen blijven). Maar het OCMW blijft mijn "politieke eerste liefde" - en ze zeggen dat je daar altijd terug bij uitkomt. Wie weet...

Veel "aanpassingsproblemen" heb ik in de gemeenteraad niet echt gehad. Ik volgde de gemeenteraad al vrij lang, zeker sinds het ontstaan van de Nieuwsflits. Al moesten we allemaal wat wennen aan de nieuwe en grote fractie, ook al omdat we vastbesloten waren om een vliegende start te maken en meteen onze stempel te drukken. Dat is wat mij betreft vrij goed gelukt. Ook al omdat we met ons vijven een goed team vormen : we hebben niet allemaal dezelfde interesses, maar samen hebben we wel belangstelling voor alle beleidsdomeinen. We hebben heel verschillende "voelhorens" binnen de Essense samenleving en de politiek. En we hebben elk eigen talenten en mogelijkheden. Inhoudelijk zitten we sterk op één lijn, en met Dirk hebben we bovendien één van de meest ervaren maar ook één van de meest scherpe gemeenteraadsleden in huis. Ik amuseer me wel.

Zelf heb ik me, zoals voorspelbaar was, vooral toegelegd op de gemeentefinanciën, het sociale beleid en lokale economie/werkgelegenheid. Ik ben dan ook in de overeenkomstige commisses terechtgekomen, en ik ben daarnaast voorzitter geworden van de commissie "bestuurszaken en communicatie", wat een domein is dat me behoorlijk op het lijf geschreven is. Iets minder voorspelbaar ben ik ook lid van de commissie "milieu, landbouw, waterbeleid en platteland". Een beleidsdomein dat ik bij nader inzien boeiender vind dan ik voorheen zou hebben gedacht. Ook al omdat de grote uitdagingen voor Essen misschien wel vooral hiermee samenhangen. Nu, gelukkig zit ik er ook met twee onvervalste groenen, partijgenoot Geert Vandekeybus en politieke vriend Philip Peeters. Maar voorlopig probeer ik toch min of meer alle beleidsdomeinen een beetje op te volgen, al kan je bij een gemeentebestuur nooit zo grondig te werk gaan als bij een OCMW, waar je ook als raadslid de ambitie kan hebben om gewoon alles te begrijpen en op de voet te volgen. Dat heeft ook wel te maken met de meer rigide structuur van de gemeentelijke diensten en het grotere formalisme dat er heerst - misschien is dat ook wel nodig, trouwens.

Dat ik vrij snel enkele voorstellen op mijn naam zou hebben staan, had ik wel voorzien. Dat er daar bij zouden zijn met Philip als mede-ondertekenaar was ook nog te voorspellen. Alleen had ik niet verwacht dat ik het eerste voorstel van een (Open) VLD-raadslid mee zou uitschrijven. Toch wel dus. En ik ben er ook wel trots op dat het eerste voorstel waaronder zowel meerderheids- als oppositiehandtekeningen staan er op mijn initiatief kwam.

Maar wie zijn taak als gemeenteraadslid ernstig neemt, verzet vooral veel werk achter de schermen. Stukken opvragen, lezen, eventueel kopiëren en inscannen. Informatie opzoeken of opvragen, en leren inschatten wanneer die min of meer volledig is, waar de achtergebleven puzzelstukjes liggen of inzien dat een bepaalde puzzel niet kan (mag en zal) kloppen. Uiteindelijk breng ik wellicht vaak meer tijd op het gemeentehuis door buiten vergaderingen dan in raden of commissies. Dat is dan onzichtbaar werk. Bovendien vind ik het ook bijzonder aangenaam en verrijkend om af en toe iets op vraag en op maat van iemand anders te doen. Ik speel al eens de tussenpersoon tussen het idee en de concretisering. Een collega-raadslid dat iets wil doen aan één of ander probleem op het juiste pad zetten en eventueel de tekst van het voorstel of de tussenkomst mee op papier zetten : ik doe het graag. Zelfs al weet er buiten het kleine politieke kringetje aan het Heuvelplein niemand dat.

Het is dus niet altijd dankbaar en zichtbaar, maar gemeenteraadslid zijn is een bijzonder boeiend voorrecht, en de N-VA/PLE-fractie een heel aangenaam kader daarvoor. Al kwam ik niet onbeslagen op het ijs, ik heb het gevoel dat ik nog veel moet leren. En dat werkt zeer motiverend.