Nu sijt wellekome

30 12 2008 - 23:10

De cinemazaal heb ik dit jaar weer nauwelijks gehaald, maar soms biedt de DVD-speler een goed alternatief. Dat heb ik vandaag gebruikt om dé Franse film van het jaar te bekijken "Bienvenue chez les ch'tis". De film gaat over een Franse postbeambte die een overplaatsing naar de Côte d'Azur misloopt en bij wijze van disciplinaire straf naar het verre Noorden wordt gestuurd, in casu naar het departement Nord/Pas-De-Calais, en meer bepaald naar Bergues (Sint-Winoksbergen in de oorspronkelijke taal !).

Ik houd véél meer van Britse dan van Franse humor. Het scenario van de film is redelijk zwak, en volgens sommigen die het kunnen weten worden Frans-Vlaamse en Picardische elementen door elkaar gehaald. Desondanks heb ik er met veel plezier naar gekeken, vooral omwille van de liefde die de film uitstraalt voor Le Plat Pays, voor Noord-Frankijk en Picardië - maar vooral voor Vlaanderen. Frans-Vlaanderen, maar op de taal na (en dan nog) is dat net hetzelfde Vlaanderen als net "over de schreve".

In de film wappert als vanzelfsprekend de Leeuwenvlag. Als symbool van een hartelijk welkom. Niet in een Nederlandstalige film -ik schreef bijna "vanzelfsprekend", maar in één uit de République Française.

Ik heb bovendien geleerd dat enkele Franse uitdrukkingen die ook ik in die taal gebruik geen Standaardfrans zijn, maar "ch'ti" of dus Noord-Frans dialect. Ik ga ze niet proberen te vermijden, maar onthoud dat Parijs toch verder weg ligt dan in Brussel al te vaak wordt gedacht.

En in Gent...

24 12 2008 - 18:08

Alle radio's in mijn huis staan zowat voortdurend afgestemd op Radio 1, van de wekkerradio tot die in de badkamer. Maar vandaag of morgen moet ik de knoppen allemaal terug naar die zender draaien. Ondertussen staan ze immers op Studio Brussel, voor Music for Life. StuBru is sowieso de "second best" waar ik naartoe ga als men bij één een minder moment doormaakt, maar dezer dagen bleek de aantrekkingskracht bijzonder groot. Dankzij de wonderen van de digitale tv kon ik het trouwens ook bekijken, en ik betrapte er mezelf op dat ik af en toe gewoon zonder zappen een uurtje naar het glazen huis heb gekeken. De verklaring daarvoor zit in het ene adjectief waarmee je Music for Life helemaal kan beschrijven : hartverwarmend

Ik bedenk mij daarbij dat er eigenlijk helemaal géén politieke crisis is. Als mensen de mooiste, de leukste en de gekste dingen doen om geld te verzamelen om de wereld te veranderen, dan doen ze eigenlijk allemaal aan politiek. En ze doen dat bovendien veel en veel efficiënter dan wat ze er in de Wetstraat van bakken.

De energie en het engagement voor een betere samenleving is er, zeker bij veel jonge mensen. En heel veel van die jonge mensen vinden elkaar terug in de jeugdbeweging. Ontelbare Chiro's, Scoutsgroepen, KLJ's en gelukkig ook heel veel KSJ-KSA-VKSJ-groepen passeerden aan het glazen huis in Gent. Met ongelooflijk veel enthousiasme. Geen land ter wereld doet dat Vlaanderen na, en daar zouden we soms best wat trotser op mogen zijn. Zoals we ook best trots mogen zijn op onze openbare omroep, de VRT.

Vlaanderens Mooiste

7 04 2008 - 16:26

Naar aanleiding van de overwinning van Wales en de Six Nations schreef ik hier enkele weken geleden : "De manier waarop de sport er leeft, kan je volgens mij nog het best vergelijken met de sfeer die hier rond de Ronde van Vlaanderen hangt, de Grand Slam met het soort overwinningsroes wanneer een Vlaming er op de Muur iedereen afrijdt om met ruime voorsprong aan te komen."

Wie vandaag de kranten ziet, weet wat ik bedoelde. Een voorpagina zonder Stijn Devolder is eenvoudigweg niet af. Goed, hij ging er al vóór de Muur vandoor, en zijn voorsprong was niet zo groot, maar dat droeg enkel bij aan de spanning. Met Tom Boonen was hij de sterkste in koers, en samen dwongen ze hun tegenstanders in het verlies. Een mooie Ronde, en dus heb ik geen spijt van een zondagnamiddag voor tv.

Neven

29 03 2008 - 20:39

De televisie zond gisteren "Zinloos Geweldig" uit, de theatershow van Neveneffecten. Heerlijke humor. De wereldkampioenschappen in allerlei zinloze disciplines herkende ik trouwens uit een KSJ-leidingstoneeltje van een ouderavond van enkele jaren geleden. Ik vermoed dat ik nu weet waar de tekstschrijver van dienst (Steven VDB, vermoed ik) de mosterd haalde. Al zal een algemene goede KSJ-opvoeding ook wel tot zijn inspiratie hebben bijgedragen.

De eerste tv-reeks van Neveneffecten, met absurde "documentaires", vond ik schitterend (ik ken van het "Wildlifelied" nog altijd stukken tekst van buiten). Ik ben dus erg blij dat de betrokken neven aan een tweede reeks werken, en hoop dat de VRT die (traditiegetrouw) zal laten voorafgaan door een heruitzending van de eerste reeks. Jonas Geirnaert moet trouwens zowat de enige communist in deze wereld zijn met humor en zelfrelativering. Respect !

Dat deze mensen op de Vlaamse televisie kansen krijgen is overigens alleen te danken aan het feit dat Vlaanderen een sterke openbare omroep heeft, die volgens mij alleen voor de BBC moet onderdoen (serieus moet onderdoen dan wel, maar we mogen ook niet te veel willen). Tot op heden lijkt het mij het beste voorbeeld van een "wat we zelf doen, doen we beter"-situatie. Want wie af en toe naar de RTBF kijkt, ziet dat hetzelfde vertrekpunt tot een heel ander resultaat kan leiden. Al was hun sterkste humorprogramma van de voorbije jaren ("Bye bye, Belgium") óók een nepdocumentaire. Maar dan zonder pluchen beesten...

Allons...

14 03 2008 - 15:57

Gelukkig vroeg RTL niet naar de Brabançonne...

Et pour les flamands : de VRT-versie (waarin toch iets ontbreekt, vind ik).

Voor wie het mocht interesseren : het rapport waarover het ging staat hier. Om maar aan te tonen dat ik tijdens de werkuren ook al eens iets doe...

Uitgezongen

23 02 2008 - 15:06

Ierland, ervaren winnaar van het Songfestival, heeft zijn inzending voor dit jaar gekozen. Dat herinnert me er meteen weer aan waarom ik niet naar de Vlaamse selecties kijk.

We moeten gewoon Eddy Wally sturen. Of prins Laurent. Met Samson.

Le jour de gloire, ay caramba

28 07 2007 - 19:40

Ik ben een fan van The Simpsons, al zijn er grenzen : de familienaam van Apu van de Kwik-E-Mart kan ik niet onthouden (Nahasapeemapetilon, voor wie het zelf wil proberen). Een bezoekje aan "The Simpsons Movie" kon dus niet uitblijven. Ik heb het geen seconde betreurd : de film is in de eerste plaats een heel mooi eerbetoon aan de serie. Daarnaast is een aaneenrijging van grappige tot hilarische momenten en vondsten, waarvan ik er vermoedelijk nog heel wat heb gemist (en waar voor sommige enige detailkennis van de Amerikaanse politiek nuttig is). Ook de ontelbare verwijzingen naar andere films of gebeurtenissen maken de film zeer genietbaar. Bovendien vond ik het verhaal bij momenten zowaar ontroerend (bekentenis : ik heb weliswaar niet veel nodig om een film ontroerend te vinden). Bovendien is de film, zoals de serie, schitterend getekend en vormgegeven.

Natuurlijk gaat het uiteindelijk om niet meer dan een extra-lange aflevering van de serie. Maar gezien de kwaliteit van de serie, is dat op zichzelf al voldoende reden om naar de bioscoop te trekken. En natuurlijk komen niet alle personages volwaardig aan bod (Sideshow Bob ?) en moet je van sommige de hele voorgeschiedenis kennen om hun passage in de film te begrijpen (niet echt een probleem dus). En er zitten ook wel enkele gaten in de plot (waar is dat varken naartoe). Toch blijft het geheel wat mij betreft moeiteloos overeind, en meer dan dat.

Uiteraard koos ik voor de ondertitelde versie en niet voor de in het Nederlandsd gedubde. Wat een vreselijk idee ook om The Simpsons te willen dubben. Al ben ik stiekem toch benieuwd naar het resultaat...

Tenslotte... Ik ga al bij al vrij zelden naar de cinemazaal, en nu gebeurt het twee keer ik even veel weken. Bovendien blijkt er zowaar een link tussen de film over Piaf en die over The Simpsons : in beide komt hetzelfde lied voor, in het laatste weliswaar met een nogal innovatieve tekst. En laat het nu net dat lied zijn dat tussen mijn twee bioscoopbezoekjes in de katalysator is gebleken van de zeer moeilijke regeringsvorming in dit land. Toeval maakt soms gekke sprongen.

Principes ?

17 07 2007 - 19:42

Als het buiten 38° in de schaduw is, is een hotelkamer met airconditioning al bij al een stuk aantrekkelijker dan de straten van de Hongaarse hoofdstad. Bovendien heb ik gisteren al de lokale cinemazaal bezocht, maar de meeste films worden hier in het Hongaars gedubd, wat ik niet meteen uitnodigend vind. Ik heb dan voor "La Môme" over Edith Piaf gekozen, maar die viel wat tegen : mooie beelden, maar een onnodig warrige structuur en soms behoorlijke gaten in het scenario. Maar gelet op de buitentemperaturen : "je ne regrette rien...".

Dan maar bij de televisie aanbeland. Gek genoeg is er hier 's morgens overigens een shoppingkanaal in de ether (dat een kanaal deelt met Eurosport) dat eentalig in het Nederlands uitzendt. Ik vraag me af of dat veel klanten oplevert. Verder wordt ook op tv alles in het Hongaars omgezet, wat maakt dat ik vijf minuten lang naar een zeer surrealistische versie van 'Allo 'Allo heb gekeken. Nu, er zijn ook voldoende buitenlandse zenders. En waar komt een argeloze kijker dan onvermijdelijk uit : bij de Tour . Ondanks mijn heilige voornemens om niet te kijken heb ik dus toch een (overigens zeer mooie) Tourrit gekeken. En zit er nu alweer niet anders op dan toch een beetje te volgen wat er gebeurt. Al probeer ik een zeker skepticisme te bewaren : uiteindelijk zal degene die het geel ook na de aankomst in Parijs wil behouden wellicht naast een goede sportbestuurder en verzorger vooral een goede advocaat nodig hebben. Maar als ik dan toch zou mogen kiezen, dan mag van mij Contador op het hoogste schavotje staan.

Rome sweet Rome

21 06 2007 - 13:29

Op de BBC is het tweede deel van de schitterende tv-serie "Rome" van start gegaan. Ook Canvas zal die ongetwijfeld nog wel eens uitzenden, maar mij ongeduld is voldoende om het Engels erbij te nemen. Schitterend drama over een historisch tijdperk dat mij altijd enorm heeft geboeid. Gek genoeg heb ik er -in tegenstelling tot een aantal andere episodes uit de geschiedenis- na mijn schooltijd niet zoveel meer over gelezen (op Asterix na !). Dat ligt niet aan die schooltijd, want geschiedenisleraar Guy De Schutter was zondermeer een meester in het tot leven wekken van de Romeinen - ik was wellicht niet de enige leerling die vermoedde dat hij stiekem had meegevochten in één of ander legioen.

Maar de geschiedenis van Caesar, Pompeius, Marcus Antonius, Cleopatra en Augustus was me ondertussen behoorlijk ontgaan. Al had ik enkele jaren geleden het toevallige geluk om op het oude Forum Romanum aan de virtuele "deur" van de Senaat het verhaal van de moord op Caesar te beluisteren, van een ook alweer Engelstalige gids. Als ik niet oppas, ga ik zoals wellicht de meerderheid van de Amerikanen geloven dat de Romeinen -zoals alle andere antieke volkeren- vloeiend Engels spraken... Dat hele bezoek aan Rome (voor zover de tijd mij vrij ter beschikking stond) heb ik overigens vooral aan allerlei Romeinse ruïnes besteed, die ik ook overal elders doelbewust ga opzoeken. Ik moet dus dringend op zoek naar een goede "geschiedenis van het Romeinse Rijk" om deze zomer te lezen.

Met dit soort series bewijst de BBC dat ze nog steeds de absolute top is, en terecht door de VRT als referentie wordt gebruikt. Een beter pleitbezorger voor de noodzaak van een sterk openbare omroep is er in Europa wellicht niet te vinden. Ondertussen blijven ik (of mijn video) vooralsnog op woensdag- en zondagavond aan het Britse scherm gekluisterd !

Zoeken naar nieuws

18 05 2007 - 18:42

Ik heb de hele dag in de OCMW-lokalen doorgebracht. Om samen met Dieter allerlei cijfers aan elkaar te koppelen, op zoek naar een goede regressievergelijking voor het aantal leefloongerechtigden. We hebben een goed resultaat gevonden, met enkele onvermijdelijke "outliers". Maar laat één daarvan nu toch wel Essen zijn... Dus moeten we nog wat verder zoeken. Maar kennis komt gelukkig vaak meer voort uit de zoektocht dan uit de vondst.

In het OCMW stonden enkele rekken kleding die Studio 100 had geschonken. Op zich natuurlijk een tof initiatief, en ook wel grappig om je bij sommige kledingstukken de personnages in te beelden. Jammer genoeg is zoiets "nieuws", met in Het Laatste Nieuws als zondermeer verschrikkelijke openingszinnen : "Schrik niet als u straks een kabouterfamilie in Essen ziet rondlopen. Het zijn kansarme mensen, met gekregen pakken uit de Studio 100-collectie." Wie dit soort ergerlijke stigmatisering uit zijn pen schudt, zou enkele weken lang gedwongen moeten worden een Plopmuts te dragen !