Kleine zelfstandige

11 01 2006 - 18:03

De openbare zitting van de OCMW-raad van gisteren had weinig politieke spankracht. De besloten zitting af en toe wel, maar dat is natuurlijk "geheim". Het valt wel op dat er regelmatiger dan voorheen (ex-)zelfstandigen bij het OCMW aankloppen, wat omwille van de specifieke regelingen voor de sociale zekerheid niet zo eenvoudig is. Bovendien is de vraag of iemand werk heeft (en dus geen recht op een uitkering) niet zo simpel te beantwoorden. Wat met een zaak die "slaapt", niets opbrengt of zelfs verlieslatend is ?

In de marge ging het natuurlijk over het wedervaren van de heer Rik Daems, voormalig verantwoordelijke voor het "asset & liability management" van de federale regering. Dat hij een nieuwe relatie heeft, is politiek irrelevant. Dat die relatie er één met een PS-Kamerlid is, is wél een politiek feit. Ik vind niet dat hij daarvoor als fractieleider moest aftreden, maar het feit op zich heeft natuurlijk wel politieke relevantie. Even vergelijken : de nieuwe relatie van de directeur is een privézaak en heeft niets met het bedrijf te maken. Als die relatie er één is met zijn adjunct, chef... dan is dat wél belangrijk voor het bedrijf. Dus haalt het verhaal terecht de krant. Maar de smeuïge details waren natuurlijk niet nodig. Al mag mevr. Pécriaux er wel zijn...

Ontwaakt...

8 01 2006 - 16:29

Het Essense seizoen van politieke nieuwjaarsrecepties werd vandaag (traditioneel) geopend door de sp.a. De stijl van de receptie geeft altijd iets weer van de eigenheid van de partij. Met een aperitiefconcert van De Werker, een zoals beloofd korte toespraak van kersvers afdelingsvoorzitter Jeroen Clous, de Internationale en dan broodjes voor "iedereen" volgde de sp.a haar klassieke recept. Zelf houden wij geen receptie (trop is te veel), maar het is natuurlijk bij de start van een verkiezingsjaar altijd interessant om de temperatuur op te meten bij de concullega's van de andere partijen. Waarbij ik me wel de bedenking maak dat er een soort spookvijand rondwaart. De VB-mandatarissen zijn nergens, hun partij publiceerde de voorbije jaren geen informatie of standpunten over de gemeentepolitiek en in de gemeenteraad komen ze bijna nooit tussen, of vallen ze in elk geval nooit op. Toch lijkt men ervan uit te gaan dat ze het minstens even goed zullen doen als in 2000. Spoken bestrijden, hoe doe je dat ?

Op wat breder vlak neemt Blokwatch sinds een jaar die handschoen op - met als voordeel dat de "nationale" spoken wat tastbaarder zijn dan de Essense. Ook al kan je soms bedenkingen hebben bij een bepaalde methode of manier van aanpakken, ook al ontsnappen ze heel af en toe niet aan het simplisme "Vlaams = Belang", iemand moet het wel doen. Hopelijk blijven ze het volhouden !

De tol van het succes

4 01 2006 - 10:04

Vanaf vandaag betalen de Zweden tol om Stockholm binnen te rijden. De maatregel is voorlopig : in september wordt er een referendum over gehouden. Ook Londen, Oslo en Singapore hebben een soortgelijk systeem. De Londenaars zijn er alvast erg tevreden mee : het stelsel heeft bijgedragen tot de herverkiezing van de linkse burgemeester Ken Livingstone en onrechtstreeks zelfs tot zijn herintrede in Labour, waar nu ook premier Blair overtuigd is van het nut van "roadpricing". Ook Nederland overweegt een aantal experimenten.

Zelf vind ik al veel langer dat een filebelasting ook in Vlaanderen nuttig zou kunnen zijn. Natuurlijk moet er even worden nagedacht over de problematiek van de mensen die zonder auto niet op hun werk kunnen raken, maar in het algemeen is het niet meer dan logisch dat wie met de auto rijdt alle kosten daarvoor moet betalen : milieuschade, vertraging voor de andere weggebruikers, ... Met dat geld kunnen ook sociale projecten of een loonlastverlaging worden gefinancierd. Het is onzin, zoals sommigen stellen, dat de opbrengst dan alleen voor wegenwerken zou mogen gebruikt worden. Autogebruik is nu gewoon te goedkoop. Waarom de overheid precies mobiliteit zou moeten subsidiëren is me ook niet helemaal duidelijk geworden. We betalen wel de volle prijs voor iets broodnodigs als bijvoorbeeld... euh, brood !

Geen plaats in de herberg...

24 12 2005 - 14:15

Gisteren nieuwjaarsreceptie van het Essense OCMW. Aan een aantal in Essen verblijvende asielzoekers was gevraagd om voor wat hapjes te zorgen, en daarin hadden ze veel tijd en werk gestoken. Echt lekker, en eens iets anders dan het obligate toastje met kip-curry. De gelegenheidskoks zijn vooral dankbaar dat ze eens iets terug kunnen doen voor het OCMW, dat natuurlijk tegenover hen in de eerste plaats gewoon zijn wettelijke plicht doet. Velen weigeren zelfs om de kosten die ze maken in te brengen, al leven ze van het (equivalent-)leefloon. Uiteraard zorgt het OCMW wel voor een passende compensatie.

Natuurlijk kan Vlaanderen het leed van de hele wereld niet opvangen. Natuurlijk is niet elke vluchteling in eigen land direct in gevaar. Maar niemand verlaat zomaar de familie en laat have en goed achter om in een ver en vreemd land een nieuw leven te starten. Al kan het soms niet anders dan maar tijdelijk zijn, een "plaats in de herberg" is een mensenrecht.

Mijn Grootste is groter dan jouw Grootste

21 12 2005 - 15:48

Dat dit leuke land er niet in zou slagen één Grootste Belg te kiezen, was natuurlijk voorspelbaar. Zo koos Vlaanderen wel héél braafjes voor Pater Damiaan. En de Franstaligen gingen, toch al een beetje gedurfder, voor Jacques Brel. Maar van de rest van hun top-vijf straalt zo mogelijk nog een grotere heiligheid af, Eddy Merckx niet te na gesproken : Boudewijn, Damiaan en Soeur Sourire ! Ik denk dat ik uiteindelijk voor Rubens zou hebben gekozen, ook al hou ik niet echt van zijn schilderijen. Maar zijn werk vind je in zowat alle Europese hoofdsteden wel in één of ander museum. Al kan je dat misschien ook van Magritte zeggen (die ik al wat meer waardeer). Maar al bij al toont de keuze voor Damiaan en Brel iets meer zelfrelativering dan het kwartet Adenauer - Churchill - De Gaulle - Reagan. En Pim Fortuyn, of all people !

Essen kiest ook de Grootste Essenaar. Zonder moeite is het allemaal niet verlopen. De finale gaat dan nog door op het Burgemeestersfeest. Met twee CD&V-politici bij de overblijvende tien niet echt "neutraal terrein". Al is Herman Suykerbuyk nog wel een geloofwaardig kandidaat. Als ik er naartoe gaan, zijn mijn drie stemmen voor Jan Dekkers, Zuster Juliana (en dan Damiaan maar te braaf vinden...) en de gebroeders Walsschaerts. Die laatste vooral omdat ze nooit de Essense culturele prijs gekregen hebben. Toen de Jeugdraad dat ooit voorstelde, ging die naar een harmonie die 100 jaar bestond. Met alle respect voor die harmonie, maar de keuze was wel heel "dorps".

Tips and Trix

18 12 2005 - 11:11

Gisteren zeer toevallig nogal lang gekeken naar het verslag van het "Regeringsdiner" dat de Nederlandse premier Balkenende aanbood ter gelegenheid van het 25-jarige ambtsjubileum van koningin Beatrix. Al wie in de afgelopen 25 jaar in Nederland minister was, zat aan. Terwijl er gegeten werd, kreegt de televisiekijker een documentaire voorgeschoteld.

Mijn besluiten :
1. Freya Van den Bossche heeft gelijk, er zat heel wat kleinburgerlijkheid rond de tafel.
2. Maar Freya ziet ook iets over het hoofd. Naast het feit dat in België een veel grotere zaal nodig zou zijn geweest, zouden daar ook nogal wat figuren rond zitten die eerder in een dorpscafé dan in een regering thuishoren. Dat leek me in Nederland veel minder het geval.
3. De Nederlandse politiek, koningin inbegrepen, vindt alleszins nét iets beter het evenwicht tussen "regeren" en "midden de mensen" staan. Zonder dat ik daarmee positief of negatief over het beleid van de huidige regering wil oordelen, overigens.
4. Hopelijk vindt Nederland snel zijn wat ontspannen, lichtjes té zelfzekere, verdraagzame zelf terug.
5. Louis Tobback heeft nog veel meer gelijk dan vice-premier Van den Bossche. 1830 was een vergissing. Wat niet hetzelfde is als zeggen dat het morgen dan maar moet worden teruggedraaid, natuurlijk.

Kwaad bloed

14 12 2005 - 18:43

Sinds vorige week is Koen Meulenaere terug in Knack. Dat maakt dat het blad voor mij weer nét zijn prijs waard is. Meulenaeres rubriek werd een tijdje geleden afgevoerd, officieel op vraag van de auteur zelf. Maar de vermoedens van politieke beïnvloeding staken snel de kop op : het virtuoze mengsel van Wahrheit und Dichtung dat de laatste bladzijde van Knack vulde zetten wel eens kwaad bloed bij één of ander politicus. Daar kan ik eigenlijk ook wel inkomen, maar wie briljant schrijft mag zich inhoudelijk al eens wat meer permitteren, vind ik. Nu is hij dus terug, en ik zou niet graag de salarisonderhandelaar zijn geweest die de voorbije weken tegenover Meulenaere moest gaan zitten : als de geloofwaardigheid van een heel tijdschrift plots voor een niet te verwaarlozen deel van één persoon blijkt af te hangen, zou de verleiding bij die persoon om dat te verzilveren wel eens groot kunnen worden !

Zelf leerde ik Meulenaere kennen via de prof macro-economie in de tweede kandidatuur. Vooral de artikels over de Zultse NBB-gouverneur Verplaetse maakten toen de macro-economische theorie heel wat tastbaarder. Zelfs als Meulenaere over voetbal of... golf schrijft, lees ik zijn stukken. En dat wil wat zeggen, want voetbal volg ik nog een beetje, maar van golf ken ik helemaal... geen bal (excuses aan wie allergisch is voor flauwe woordspelingen).

Perdu de Vu(e)

11 12 2005 - 19:20

Deze week kreeg ik het archief van Volksunie Essen dat Guy Van den Langenbergh altijd had bijgehouden. Mits een beetje sorteerwerk een heel mooi overzicht van de partijwerking tijdens vooral de jaren 1980 en 1990. Heel wat van de vragen, voorstellen en programmapunten van toen blijven ook met nieuwe gemeenteraadsverkiezingen in zich erg actueel. Aan de positieve kant betekent dit dat we doorheen de jaren en de politieke stormen een bepaalde lijn zijn blijven aanhouden. Anderzijds houdt het natuurlijk ook in dat er op een aantal vlakken de voorbije decennia weinig vooruitgang is geboekt...

Er zaten natuurlijk ook heel wat verkiezingsaffiches bij, vooral gedrukt bij gelegenheid van het verkiezen en herkiezen van de verschillende parlementen. Ik ben zo politici tegengekomen die we nu terugvinden bij Spirit, N-VA, VLD, Groen!, VLOTT of helemaal nergens meer. De VU in Amsterdam is de Vrije Universiteit, maar heel wat politici in het Vlaanderen van vandaag studeerden ook af bij de VU. Ach, nostalgie. Ook in de politiek mag het soms heel even. En dan terug met twee voeten op de grond.

Übermensch, Untergang

11 12 2005 - 10:55

Een weekend met een grote dosis "Tweede Wereldoorlog". Vrijdagavond speelde het Horendonkse amateurgezelschap "Platho" het stuk "Je zult leven" over een joodse jongen die tijdens de oorlog in de Hitlerjugend belandt, en zijn hele leven met die twee uitersten in zich moet leven. Daarnaast kocht ik "Der Untergang" op DVD. Beide verhalen doen me terugdenken aan de reis die ik in 2003 met Rob maakte naar Berlijn en Polen : de omgeving van de (prachtig verieuwde) Reichstag, het joodse museum in Berlijn, de plaatsen van de voormalige ghetto's in Warschau en Krakow en uiteraard Auschwitz en het veel indrukwekkender Birkenau.

Zoveel lessen om nooit te vergeten, zoveel vragen waarop geen antwoord mogelijk is. Maar die je met andere ogen laten kijken naar uiteenlopende zaken als de oorlog in Irak, de politiek in Vlaanderen, de verrechtsing van Israël en de transformatie van Ariël Sharon tot pseudo-vredesduif, de oproep van de Iraanse president Ahmadinejad om Israël van de kaart te vegen, of als dat echt niet kan te verplaatsen naar Duitsland of Oostenrijk. Nie wieder ?

Zetten OCMWs mensen in de kou ?

8 12 2005 - 18:54

Verschillende politici riepen de voorbije dagen op om, zeker tijdens de winterperiode, de elektriciteit bij niemand af te sluiten. Ook werd voorgesteld om de minimum-stroomvoorziening op te trekken van 6 naar 12 Ampère. De OCMWs verzetten zich daar nu tegen, via de VVSG. Op het eerste gezicht heel vreemd, maar bij nader inzien niet zo onlogisch. Wie problemen heeft met de elektriciteitsfacturen, kan meestal ook andere rekeningen niet betalen. Maar aankloppen bij het OCMW gebeurt vaak pas wanneer er geen elektriciteit uit het stopcontact komt. Om verborgen armoede, waarbij mensen gaan leven op 12 Ampère, te vermijden, is het soms toch beter de stroom dus af te sluiten. Dat gebeurt overigens altijd via een daarvoor opgericht comité (het LAC) waarin ook het OCMW vertegenwoordigd is.

De moraal van het verhaal is dat allerlei goedbedoelde maar van elkaar losstaande maatregelen niet altijd het gewenste resultaat opleveren. Meer mogelijkheden voor de OCMWs om bijkomende steun te geven en die (zonder al te veel rompslomp) gedeeltelijk terug te krijgen van de federale of Vlaamse overheid zou volgens mij een veel zinvoller denkpiste zijn.