Alles van waarde is weerloos

29 01 2012 - 10:31

Gisterenavond hield de socialistische cultuurvereniging Curieus haar 13e poëzieavond. Deze keer hadden ze mij mee op het programma gezet, wat een mooie gelegenheid was om nog eens in de gedichten te duiken. Wat een paar leuke ontdekkingen opleverde, die ik met enkele klassiekers en werk van mijn favoriete dichters to één geheel heb proberen te smeden. Het resultaat staat hier.

Schrijven is schrappen, zo bleek maar weer eens. Uiteindelijk geen Marsman, geen Henriette Roland Holst, geen William Blake, geen Hugo Claus, geen Bertold Brecht, geen Lucebert... De gedichten die het net niet haalden heb ik dan maar hier samengebracht.

De avond zat verder goed in elkaar, en de zang van Cantores bood een mooie afwisseling. Alleen vind ik het jammer dat redelijk veel van de genodigden uiteindelijk vooral voor proza kozen in plaats van voor poëzie. Met een beetje zoekwerk vindt iedereen die wat literair gevoelig is volgens mij ook dichtwerk dat hem of haar aanspreekt. De ars poetica verdient toch minstens één keer per jaar die aandacht.

Eentje nog om het af te leren. Opgedragen aan de presentatoren van gisterenavond, Jokke en Jeroen...

Komma

wie eenzaam
moe is
of teneergeslagen
wie nooit geaaid wordt
of gekust
vindt in de regel
aanspraak
troost in woorden
of bij een komma
even rust

Albert Megens

Weekend in C

22 01 2012 - 21:16

Een weekend cultuur. Vrijdagavond heb ik de toneelvoorstelling van Platho bezocht. Voor wie hen niet kent : Platho is een van oorsprong Horendonks gezelschap dat zich toelegt op het wat ernstiger amateurtoneel. Al heeft hun stuk van dit jaar "Larry's favoriete chocoladetaart" een (tragi)komische inslag. Het geheel werd goed gebracht; er lopen bij Platho enkele sterke acteurs rond, en het speelplezier droop vaak van de planken. De Zolder in Nieuwmoer leende zich ook perfect voor het intieme stuk zonder al te veel theatrale pretentie.

Vandaag, zondag, stond de proclamatie van de "Junior Journalist"-wedstrijd van het Essense Davidsfonds op het programma. In mijn tijd heette die opstelwedstrijd, maar behalve de naam is er bijzonder weinig veranderd. Ik herinner me dat ik er minstens één keer op het podium stond, maar ook dat ik nooit goed weg wist met de thema's die we opgelegd kregen. Ongewild en onvoorzien belandde ik weer op het podium, om enkele diploma's uit te reiken. Ik heb dat met veel plezier gedaan, want jong schrijftalent verdient aanmoediging. Het winnende opstel werd ook voorgelezen. Het leek me een terechte winnaar, wegens een mooi evenwicht tussen een heel correct Nederlands en eigentijdse wendingen waar vroeger wellicht een rode streep doorheen zou zijn gegaan ("Is vast een makkie").

Het hele gebeuren ademde, wat mij betreft, misschien toch iets te veel dezelfde sfeer uit als toen ik nog opstellen schreef in plaats van "blogposts", al deed de ingehuurde verteller klein en groot aan zijn lippen hangen. Iets meer schwung en iets minder plechtigheid - aangepast aan de leeftijd van de laureaten, zou wellicht wel mogen. Maar dat doet niets af aan de blijvende waarde van het initiatief, aan de verdienste van de organisatie en uiteraard nog veel minder aan de waardering voor de winnaars. Dat ze vooral blijven schrijven.

Want Essen brengt soms meer schrijftalent voort dan we beseffen. Maar daarover volgende week meer...

Vlaanderen leeft

24 12 2011 - 9:39

Music for Life 2011 zit er weer op. De laatste editie, al is deze week het besef gerijpt dat er best een opvolger komt. Hoe dank ook, het concept bleek eens te meer geniaal. Iedereen die wil kan iets "for life" doen, van koekjes bakken tot in de Noordzee duiken. De mogelijkheden zijn eindeloos, al is de zwemtocht naar Leuven van Keldertrapken wat mij betreft ook dit jaar weer niet overtroffen. En het Glazen Huis als centraal punt waar alles samenkomt en waar een gift van enkele euro's even goed wordt gewaardeerd als een miljoen (belasting)geld is al even geniaal. Dat het initiatief uitgaat van de jongerenzender Studio Brussel en niet van pakweg Radio 2 maakt bovendien dat ook en vooral de jongere Vlamingen zich meteen betrokken voelen. Nog een pluspunt.

Zoals de voorbije jaren heb ik regelmatig geluisterd en af en toe gekeken, en ben ik vaak ontroerd geweest door de acties die mensen doen, door de soms emotionele verhalen erachter en ook gewoon door de sfeer van samenhorigheid die rond Music for Life hangt.

Ik heb zelf ook weer op een nummer geboden, en ik heb het ook live gehoord - redelijk toevallig eigenlijk. Ik koos voor "Born to Run" van Bruce Springsteen, als verwijzing naar "Essen Runs for Life". Die mooie actie van Esak bracht veel volk naar het Heuvelplein woensdag, dat we met N-VA/PLE van gluhwein en chocomelk hebben voorzien. Het had nog wat meer mogen zijn, maar misschien zat het weer daar wel voor iets tussen. Maar meer dan 11.000 EUR is natuurlijk een fenomenaal resultaat, iets waar Essen trots op mag zijn. En Esak helemaal : geen heel grote vereniging, maar wel één die een actief sportprogramma weet te combineren met een goed gevulde bredere agenda. Knap van Joris en de hele ploeg !

Wij hebben ons bovendien goed geamuseerd woensdag. Ook voor de sfeer en de samenhang van het N-VA/PLE-team waren het een heel nuttig bestede namiddag en avond. Het was ook leuk dat we net naast CD&V stonden. Omdat het soms niet mag meetellen onder welke vlag we ons inzetten voor Essen : in dit soort zaken is onze gemeente "samen sterk". Zo moet het ook.

Deelnemersveld

18 12 2011 - 17:54

Ik heb gisteren van 9u tot 15u aan de inkom gestaan van de Grote Prijs Rouwmoer, het grootste sportevenement in onze gemeente. Het was behoorlijk koud, maar gelukkig bleef het droog. Zelfs de zon brak door, zodat het optimaal weer was voor de toeschouwers. Die zagen we dan ook met honderden met plezier 10 EUR neertellen om binnen te mogen. En de renners ? Die konden eindelijk in de modder hun kunnen tonen. Zoals dat toch wel een beetje bij veldrijden hoort.

Het is mooi om te zien hoe naast heel wat Essenaren ook veel volk van buiten de gemeente voor de veldrit de weg naar het College vindt. Dat betekent dat we toch iets extra kunnen bieden bovenop de tv-uitzending. Al blijf ik het een beetje jammer vinden dat er alleen maar Nederlands (als is het dan in vele varianten) gesproken wordt. Alleen enkele van de damesrenners en hun begeleiders (voor het eerst in actie in Essen) spraken ons in het Engels aan. Het veldrijden moet echt blijven proberen om ook voorbij de Vlaamse klei aantrekkelijk te worden.

Met Bart Wellens stond er een mooie winnaar op het podium. Verdiend, alleen al omwille van zijn veerkracht na allerlei moeilijkheden. Al was de morele winnaar natuurlijk Sven Nys, die met pech kort voor de streep moest opgeven. Knap hoe hij telkens als "men" denkt dat het beste eraf is, toch weer het tegendeel bewijst !

Glazen kooi

14 11 2011 - 17:11

Gisteren waren we er dus wél bij, in het “nieuwe” gemeentehuis. De opendeurdag trok veel volk naar het Heuvelplein, en dat is natuurlijk een goede zaak. De nieuwe delen van het gebouw zien er ook goed uit - dat mag natuurlijk ook wel voor de slordige twee miljoen euro die de Essenaar er voor ophoest. Ik hou zelf nogal van de stijl waarin het gebouw ingericht is, en ben ook een liefhebber van gebouwen met veel glas. Al zou ik in de nieuwe werkplek voor de afdeling vrije tijd nog niet graag de hele dag zitten; daar is het een beetje té. Maar langs buiten ziet het er niet slecht uit, en persoonlijk vind ik de integratie van de verschillende stijlen van het gebouw redelijk geslaagd - al heb ik begrepen dat de meningen daarover verschillen. Gelukkig maar.

De glazen “bokalen” voor de afdelingshoofden vind ik er trouwens ook óver : ofwel werk je met afzonderlijke bureaus, ofwel niet. Maar dit is wel een heel vreemde tussenoplossing. Ik zou me in die bureaus niet meteen als “een vis in het water voelen”. Of juist wel, maar dan letterlijk...

Voor de bezoekende burger lijkt het me op het eerste gezicht iets overzichtelijker, al blijf ik het jammer vinden dat de logica van een centrale loketruimte niet is gevolgd.

De nieuwe ruimte naast de huidige schepenzaal vind ik volstrekt overbodig en ook in het algemeen is er zeker niet op een vierkante meter gelet. Overigens zorgde het schepencollege nog voor een bewijs uit het ongerijmde van onze stelling dat de bovenverdieping ook benut had kunnen worden als vergaderruimte : het argument daar tégen was destijds de beperkte draagkracht van de vloer, maar de heel talrijke bezoekers van het museum gisteren hebben het tegendeel bewezen. Gelukkig maar !

De hulpdiensten zorgden voor een mooie demonstratie van hun kunnen -en van hun materiaal- al rammelde het vooropgestelde scenario lichtjes. Maar het zag er goed uit, en onderlijnde de professionaliteit waarmee ook vrijwilligers kunnen werken. Hopelijk kunnen ze met dit soort demonstraties op meer begrip rekenen als het “in het echt” minder vlot lijkt te verlopen dan de slachtoffers of omstanders aanvaardbaar vinden. De stuurlui aan wal, weet u wel...

Tenslotte was het er ook gewoon gezellig. Carnavalesk zelfs, met Dofkapel als huisorkest. Meer moet dat niet zijn, zo’n opendeurdag. Iets om binnen een jaar of 4 à 5 nog eens te doen. Zónder uitbreiding van het gebouw, uiteraard.

Te elfder ure

11 11 2011 - 15:39

11 november. In 2011 dan nog. Om 11 uur organiseerde het gemeentebestuur zoals elk jaar een herdenking van de wapenstilstand die op deze dag in 1918 werd ondertekend in het Franse Compiègne. Met enkele korte toespraken en het neerleggen van enkele kransen bij het monument op het Heuvelplein wordt even stilgestaan bij het oorlogsleed van de Groote Oorlog, maar ook bij WO II en alle andere conflicten waarin Essenaren of andere wereldburgers het leven lieten. Een zinvolle traditie, die zeker behouden moet worden maar wellicht wat uit de besloten kring van de oud-strijdersorganisaties kan worden opgetild en inclusiever kan worden gemaakt.

De herdenking was dit jaar bijzonder. Niet alleen omdat ze noodgedwongen in de lokettenzaal van het gemeentehuis doorging, terwijl verrassend veel werkvolk op deze feestdag de laatste hand legde aan de verbouwingen. Ook omdat op deze symbolische datum twee jonge Essenaren uit dezelfde klas hun 11e verjaardag vierden. Daan en Silke werden door de burgemeester meteen gevraagd om de "Nooit Meer Oorlog"-boodschap van 11 november uit te dragen. Een leuk idee om hen bij de herdenking te betrekken. Ook het straatnaambord van de nieuwe "Oudstrijdersstraat" kreeg even aandacht. Ze komt niet zo ver van de Vredesstraat vandaan, wat me wel gepast lijkt.

11 november staat traditioneel ook in het teken van 11.11.11. Voor het eerst dit jaar worden de enveloppes niet meer huis aan huis opgehaald. Het tekort aan vrijwilligers maakte dat het niet meer mogelijk is om op die manier te werken. Ik ben zelf een jaar of tien rond gegaan, en zou ook dit jaar terug paraat hebben gestaan. Maar het is natuurlijk niet meer helemaal "van deze tijd". Hopelijk vinden de Essenaren wel de weg naar het rekeningnummer van 11.11.11. "Nooit Meer Oorlog" impliceert een rechtvaardiger wereld. En de economische problemen waarmee Europa vandaag kampt mogen ons niet doen vergeten dat het elders ook vandaag nog véél en véél moeilijker leven is.

Wie is er Bob ?

22 10 2011 - 21:45

We schrijven dag op dag 67 jaar na de bevrijding van Essen. Op 22 oktober 1944 namen Canadese troepen onze gemeente in. De Nazi-bezetting was voorbij. De oorlog nog niet, want de V-bommen hingen letterlijk en figuurlijk nog boven het hoofd van de Essenaren.

Yvan Janssens en Marc Van den Broek schreven een boek over de bevrijding van Kalmthout en Essen. Allebei zijn ze al jaren gepassioneerd met het oorlogsverleden in onze streek bezig, en ze zijn dan ook goed geplaatst om de nieuw beschikbare bronnen te verwerken tot een geheel. Het boek is het eerste uit wat een kleine reeks moet worden en werd in het gemeentehuis ingeleid door Frans Schrauwen en Bob Cools. Frans, die op het vlak van de Essene geschiedenis nauwelijks zijn gelijke kent, wist in zijn korte toelichting te verrassen met enkele onuitgegeven dagboekfragmenten uit de bevrijdingsdagen. Maar natuurlijk waren de talrijke aanwezigen vooral voor de Antwerpse ereburgemeester gekomen. Cools bleek nog steeds over de gave van het woord te beschikken, en kende het verhaal van de bevrijding van onze grensgemeenten bovendien erg goed. Hij kende de literatuur erover en sprak met een aantal hoofdpersonages. Bovenal was hij als kind getuige van de bevrijding, aangezien hij vlak bij Kalmthout woonde. Dat maakte er een bijzonder boeiende namiddag van.

Het Essense verhaal uit de Tweede Wereldoorlog is natuurlijk een stuk minder uniek dan het wedervaren van onze gemeente in 1914-1918. Maar zien hoe het kleine verhaal van de mensen van hier zo ingrijpend werd hertekend door de wereldbrand van toen doet nog altijd beseffen dat welvaart en democratie niet zomaar een vanzelfsprekend gegeven zijn. Daarom is het goed dat het verteld wordt, doorleefd maar met een objectieve blik. Ik ga het boek met veel interesse lezen.

Waaslandwolven

22 10 2011 - 0:55

De 23e Esakquiz, die ik opnieuw mee uitwerkte en ook mocht presenteren, bracht vandaag 33 ploegen naar het Parochiecentrum. Uit Essen, maar ook uit het Waasland (waar het goud naartoe ging), uit de Kempen, Limburg en zelfs Rotterdam. Ze keerden allen tevreden huiswaarts, voor zover we kunnen nagaan. Leuk om te zien dat ons werk gewaardeerd wordt buiten onze gemeentegrenzen, maar het blijft een hele uitdaging om de quiz boeiend te houden voor deze doorwinterde quizzers én voor de Essense gelegenheidsploegen. De evenwichtsoefening sloeg dit jaar misschien iets te veel naar de moeilijke kant uit. Al blijken er toch mensen te zijn die abiogenese en het Immelmanmanoeuvre kunnen situeren. Gelukkig mocht ik die vragen stellen, en moest ik er zelf niet op antwoorden ! Of ook iemand ooit al van Xuxu had gehoord, heb ik niet kunnen nagaan...

Ik stopte twee fouten in de tussenrondes. Bizar dat die er bij de proefquiz niet werden uitgehaald, en ik blijf het vervelend vinden ook al konden we ze nog min of meer rechtzetten. Anderzijds bleken we bij de "gewond" vragen niet onderuit te halen. Commentaren over Nieuw-Zeelandse papegaaien, Afrikaanse specerijen en zakelijke rechten konden we moeiteloos weerleggen. Al moet het wellicht redelijk uniek zijn in het quizmilieu dat we daarvoor in het (virtuele) wetboek moesten duiken !

Jammer eigenlijk dat we niet meer ploegen konden plaatsen, en vooral dat niet iedereen het scherm even goed kan zien in het Parochiecentrum. Eigenlijk is het "godgeklaagd" dat Essen niet over een goede, grote quizzaal beschikt. I have a dream... (van wie dat citaat is, hebben we niet gevraagd - het hoeft ook weer niet te gemakkelijk te zijn !).

P & IC : Lijn 12 wil de twee !

13 09 2011 - 20:58

Het duo NMBS/Infrabel lapt het weer : vanaf december wordt het treinaanbod op lijn 12 teruggeschroefd. Twee P-treinen worden geschrapt, en in de plaats gaan twee IC-treinen tussen Antwerpen en Essen overal stoppen. Reistijd : 42 minuten. De IC Roosendaal-Oostende deed er in 1998 nog 21 minuten over. Soms zeggen de cijfers genoeg !

Hoe zijn we dat te weten gekomen ? Door de excellente NMBS-communicatie ? Neen, omdat toevallig iemand op RailTime eens keek of de nieuwe dienstregeling er al opstond. Zucht... We laten het hier natuurlijk niet bij. We hebben al een persbericht verstuurd, dat ondertussen online werd opgepikt (in GvA) en dat hopelijk de komende dagen nog wat belangstelling krijgt in de media. De NMBS heeft ook al gereageerd - 't is hun schuld niet, maar die van Infrabel. Alsof dat voor de reiziger iets uitmaakt. Als ze de maatregel niet intrekken, gaan we het hier niet bij laten.

Halt !

11 09 2011 - 22:54

Open Monumentendag. Met Essen in Beeld boden we samen met het gemeentebestuur de kans om oude dia's te laten inscannen. Er was eigenlijk maar weinig belangstelling voor. Gelukkig hadden wel een aantal mensen in de weken voordien de weg naar het gemeentehuis gevonden om hun dia's te brengen. De scanactie zal daarmee uiteindelijk leuk, waardevol tot zelfs uniek beeldmateriaal hebben opgeleverd.

We hebben ook een aantal namen genoteerd van mensen die we wellicht zelf eens moeten aanspreken om hun dia's (of foto's) te mogen inscannen. Al te vaak wordt er vanuit gegaan dat de dia's toch niet de moeite waard zijn (laat dat oordeel liever aan ons over...), of dat de kwaliteit niet goed genoeg meer is (dat is zelden het geval, de software van tegenwoordig kan veel).

Wie toch nog dia's heeft die mogelijk enigszins de moeite waard zijn voor Essen, contacteert best de cultuurdienst van het gemeentebestuur. En voor de resultaten van het gescan is er Essen in Beeld, al kan het nog even duren vooraleer ze daar verschijnen.

Omdat ik in de Oude Pastorij achter de scanner zat, is de rest van de Monumentendag wat aan me voorbij gegaan. gelukkig kon ik op zaterdag wel een blik werpen op de tentoonstelling over de Essense douane die (ook) in de Oude Pastorij was opgesteld. Die werd geopend met een receptie, waarop naast de burgemeester twee oud-douaniers het woord namen : Robert Tas en... Frans Schrauwen, die tot mijn verbazing ook onze grens nog mee heeft "bewaakt", al zal het dan vooral geweest zijn door op de papierwinkel te letten.

Robert en Frans wisten allebei goed de sfeer op te roepen van de grens zoals die vroeger was. Zelf herinner ik me nog vaag de grensovergang met het "rode licht dat niet op groen kon gezet worden". Maar voor wie twintig jaar jonger is dan ik, dreigt het woord "douanier" zoiets te worden als "kruisvaarder" : een term uit de geschiedenisboeken. Als overtuigd Europeaan kan ik er eigenlijk alleen maar verheugd over zijn. En toch had het wel iets, de gewichtigheid waarmee de grens vroeger gehandhaafd werd. Goed dat we dat niet vergeten, en Open Monumentendag bood daarvoor een uitstekende gelegenheid. Mooi werk van al wie dat mogelijk maakte !