Na de (goede) vergadering van de vzw Kobie besloot ik om alvast naar Brussel te gaan, waar ik ’s anderendaags ’s morgens op tijd moest zijn.\u00a0 Ondanks pogingen van de NMBS om verwarring te zaaien in het station van Essen raakte ik daar ook.\u00a0 Rond half twaalf liep ik dan ook door Sint-Joost-ten-Node, overigens zoals de kleinste (qua oppervlakte) als de armste (qua belastbaar inkomen) gemeente van Belgi\u00eb.\u00a0 Waar een dier mijn pad kruiste.\u00a0 Mijn biologisch niet erg getraind brein dacht even aan een grote kat, en vervolgens aan een kleine hond.\u00a0 Maar de staart bracht me na een halve seconde alsnog op het goede spoor : het bleek om een vos te gaan.\u00a0 Wat mij toch enigszins verbaasde.\u00a0 Ik associeerde dat dier immers met bossen en desnoods het platteland, alwaar al eens een kip wordt geroofd.\u00a0 Al denk ik eigenlijk niet dat ik er ooit echt \u00e9\u00e9n heb waargenomen.\u00a0 Alleszins niet van zo dichtbij.\u00a0 Maar Google leerde me al snel dat de vossen ook de weg naar onze steden hebben gevonden.\u00a0 Blijkbaar is dat mede het gevolg van de vergroening van de steden, al denk ik niet dat de vos Sint-Joost verkiest op grond van de aanwezige groene ruimte (de Kruidtuin niet te na gesproken).\u00a0 En wellicht loopt het dier hier al langer rond, zoals het Vossenplein in de Marollen lijkt te suggereren.<\/p>\n
Dat levert me toch een wat dubbel gevoel op : bewondering voor het aanpassingsvermogen van de vossen – die dan toch iets van het opportunistische karakter blijken te hebben dat hen in de sprookjes en legenden wordt toegeschreven.\u00a0 Maar ook een stukje weemoed over het toch meer gepaste territorium -het bos- dat we hen grotendeels ontnomen hebben.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na de (goede) vergadering van de vzw Kobie besloot ik om alvast naar Brussel te gaan, waar ik ’s anderendaags ’s morgens op tijd moest zijn.\u00a0 Ondanks pogingen van de NMBS om verwarring te zaaien in het station van Essen raakte ik daar ook.\u00a0 Rond half twaalf liep ik dan ook door Sint-Joost-ten-Node, overigens zoals de kleinste (qua oppervlakte) als de armste (qua belastbaar inkomen) gemeente van Belgi\u00eb.\u00a0 Waar een dier mijn pad kruiste.\u00a0 Mijn biologisch niet erg getraind brein…<\/p>\n