Van Thessaloniki leidde de weg via Athene naar Tinos, \u00e9\u00e9n van de eilanden van de Cycladen.\u00a0 De hoofdplaats van het eiland (zoals op veel Griekse eilanden Chora genoemd – de beste vertaling vind ik nog het Essense carnavalswoord Torrep…) staat bekend als het belangrijkste Mariabedevaartsoord van Griekenland.\u00a0 De Onze-Lieve-Vrouwekerk (Panagia Evangelistria) trekt inderdaad veel pelgrims aan, die er het icoon komen groeten waaraan wonderen worden toegeschreven.\u00a0 Veel bedevaarders gaan vanaf de zee op de knie\u00ebn naar de kerk, waarvoor op de straat speciaal een tapijt werd aangebracht.\u00a0 In de omliggende straten worden uiteraard iconen, kaarsen (tot meer dan 1,50m groot), votieven en ook allerlei lekkers aan de man gebracht.\u00a0 De gelijkenis met Scherpenheuvel kon me alleszins niet ontgaan.\u00a0 Het is alleszins een zeer mooie kerk, Cycladisch wit en binnen naar Orthodox gebruik rijkelijk versierd.\u00a0 We waren er enkele dagen voor 15 augustus, wanneer Maria-Tenhemelopneming er uitgebreid wordt gevierd, zodat we het elke dag drukker zagen worden.\u00a0 Die viering heeft naast een religieuze overigens ook een civiele kant : op 15 augustus 1940 brachten de Italianen bij Tinos het fregat Ellis tot zinken, de eerste oorlogsdaad in WO II tegen Griekenland.\u00a0 De dubbele viering\/herdenking wordt traditioneel door een hooggeplaatst politicus bijgewoond (dit jaar premier Mitsotakis, die ook een buitenverblijf heeft op het eiland) en rechtstreeks op tv uitgezonden.<\/p>\n
Maar Tinos bleek ook veel meer te bieden te hebben.\u00a0 De dorpen die we bezochten waren zonder meer schilderachtig, met de typische Cycladische wit-blauwe huizen en kerken.\u00a0 De marmerwinning op het eiland maakt bovendien dat dit gesteente zeer veel gebruikt wordt in allerlei decoratieve toepassingen.\u00a0 Een taxichauffeur vertelde ons dat het dorpsplein van Pyrgos door Vogue werd uitgeroepen door \u00e9\u00e9n van de mooiste pleintjes ter wereld, en dat verbaasde niet (si non e vero…).\u00a0 Het eten is er erg lekker en de “meltemi”-wind zorgt er bovendien voor dat het klimaat er aangenamer is dan op het Griekse vasteland – en op het ogenblik dat we er waren zelfs aangenamer dan zowat heel Europa.\u00a0 Op het terras van een taverne in een wat hoger gelegen dorp durfden we ons niet echt beklagen dat we geen trui hadden meegebracht – goed wetend dat zeer velen graag met ons hadden willen ruilen.<\/p>\n
Het eiland staat ook vol met… duivenkoten.\u00a0 Weliswaar niet meteen naar Vlaams model, maar geconcipieerd door de Veneti\u00ebrs.\u00a0 Die de beestjes ook niet hielden met het oog op vluchten vanuit Qui\u00e9vrain, maar eerder om ze bij het avondmaal te serveren.\u00a0 En omwille van de mest.<\/p>\n
Vanuit Tinos maakten we ook \u00e9\u00e9n dagje de oversteek naar het nabijgelegen Mykonos, bekend als vakantie- en feestverblijf van celebrities en miljonairs allerhande.\u00a0 Een must-see, maar geen plek waar ik veel langer dan een dag zou willen doorbrengen.\u00a0 Dan liever de relatieve rust en authenticiteit van Tinos !<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Van Thessaloniki leidde de weg via Athene naar Tinos, \u00e9\u00e9n van de eilanden van de Cycladen.\u00a0 De hoofdplaats van het eiland (zoals op veel Griekse eilanden Chora genoemd – de beste vertaling vind ik nog het Essense carnavalswoord Torrep…) staat bekend als het belangrijkste Mariabedevaartsoord van Griekenland.\u00a0 De Onze-Lieve-Vrouwekerk (Panagia Evangelistria) trekt inderdaad veel pelgrims aan, die er het icoon komen groeten waaraan wonderen worden toegeschreven.\u00a0 Veel bedevaarders gaan vanaf de zee op de knie\u00ebn naar de kerk, waarvoor op…<\/p>\n