Oekra\u00efne binnenvallen.\u00a0 In het gezelschapsspel Risk (toch in sommige versies) is het een zet die regelmatig voorkomt; hoewel er in het spel wat een loopje met de geografie wordt genomen is Oekra\u00efne er de moeilijkst te verdedigen toegangspoort tot Europa, vanuit het altijd roerige want met geen mogelijkheid echt bezet te houden Azi\u00eb.\u00a0 Het ziet er naar uit dat Vladimir Poetin een Riskliefhebber is en de komende dagen gaat proberen om de dobbelstenen in zijn richting te doen rollen.\u00a0 Hoe de invasie eruit zal zien valt moeilijk te zeggen : alle scenario’s van een beperkte actie aan de grenzen van de gebieden die Rusland nu al bezet tot een volledige invasie om het regime in Kiev omver te werpen liggen nog op tafel.\u00a0 Dat dit laatste niet uitgesloten is, zegt al veel : dat zou zonder meer de omvangrijkste militaire actie in Europa zijn sinds 1945.\u00a0 Het feit dat daar voldoende troepen voor klaar staan, en iedereen dat weet, betekent ook dat de invasie politiek gezien eigenlijk al half gebeurd is.\u00a0 Zoals wanneer op het Riskbord ergens 40 legers staan aan een grens van een continent met aan de overzijde een leger of 5 : dat continent is in het hoofd van de spelers al weggestreept.<\/p>\n
Dat Poetin zijn binnenlandse wanbeleid graag verbergt onder een nationalistisch-imperialistische saus -recht uit het receptenboek van de Tsaren en Tsalin- is niet nieuw.\u00a0 De oorlogen in Tsjetsjeni\u00eb (maar dat is internationeel tenminste erkend als Russisch grondgebied) in Georgi\u00eb en ook eerder al in Oekra\u00efne (met de annexatie van de Krim) maken dat de sporen ervan van de wereldkaart kunnen worden afgelezen, maar eigenlijk zijn de pogingen om de democratie in Europa en Amerika te ondermijnen nog duidelijker en verontrustender.\u00a0 De Russische steun aan Trump, Brexit, Orban en extreem-rechtse partijen in de EU maken heel duidelijk waar het om gaat : democratie en zeker de samenwerking tussen democratische landen discrediteren, om zo te vermijden dat de Russen ook via de stembus de controle over hun eigen land zouden terug willen.\u00a0 Oekra\u00efne is daarbij -Riskgewijs- een sluitstuk : het land is deel van de geschiedenis van Rusland, een Slavisch land dat als spiegelbeeld dient.\u00a0 Wanneer net dat land het recht opeist om zichzelf te besturen en zich daarbij op Europa te richten, is dat inherent gevaarlijk.\u00a0 Dat valt moeilijk uit te leggen, en dus moeten er drogredenen worden verzonnen.\u00a0 Dat de NAVO of de EU Rusland zouden bedreigen, bijvoorbeeld.\u00a0 In het totalitaire Rusland verspreiden offici\u00eble nieuwszenders berichten dat er tienduizenden Britse troepen zouden klaarstaan in de Baltische landen – met meer soldaten dan het totale Britse leger.\u00a0 Binnenkort gaan ze in Moskou nog zeggen dat er een Belgisch vliegdekschip voor anker ligt in Riga.<\/p>\n
Laat het duidelijk zijn : Poetin is de enige verantwoordelijke voor de huidige situatie.\u00a0 Toch had het zo ver niet hoeven te komen, als Europa en de VS in de voorbije pakweg twintig jaar wat duidelijker waren geweest.\u00a0 Maar de Russische dictatuur is te vaak met fluwelen handschoenen aangepakt, omwille van commerci\u00eble en particuliere geostrategische belangen.\u00a0 Vaak behoorlijk kortzichtig : terwijl Griekenland en Cyprus te vaak op Rusland hebben gerekend om die andere dictator -de Turkse president Erdogan- die graag nationale problemen wegmoffelt achter oorlogsretoriek brachten andere landen begrip op voor Turkije.\u00a0 En andersom, al is er een zekere omslag in de Griekse houding merkbaar.\u00a0 Een duidelijk en gezamenlijk neen tegen beide zou veel consequenter en effici\u00ebnter zijn geweest.\u00a0 En ja, dat zou wat marktaandeel hebben gekost.\u00a0 Tja.<\/p>\n
Ook de VS heeft boter op het hoofd.\u00a0 De onverantwoorde terugtrekking uit Afghanistan is duidelijk als een teken van zwakte ge\u00efnterpreteerd in Moskou.\u00a0 Maar voorlopig blijft het VS-leiderschap in deze crisis wel overeind – en mogen we ons gelukkig prijzen dat niet Trump maar Joe Biden het land leidt.\u00a0 Toch onderlijnt de nakende invasie ook de noodzaak voor een sterkere Europese gezamenlijke defensie.\u00a0 Ik heb me altijd ge\u00ebrgerd aan het blinde verzet tegen het uittrekken van middelen voor een operationeel leger; dat lijkt me te veel op het niet willen betalen van de brandverzekering omdat je huis de laatste tien jaar niet is afgebrand.\u00a0 Maar natuurlijk betekent de defensie-inspanning van het gros van de Europese landen weinig als die niet ingepast wordt in een breder kader.\u00a0 Het loutere bestaan van een volwaardig EU-leger zou wellicht de huidige crisis hebben kunnen voorkomen, zonder met meteen ook te moeten inzetten in Oekra\u00efne zelf.<\/p>\n
Kiev en Lviv zijn Europese steden.\u00a0 Het land is zeker geen perfecte democratie, maar het heeft een democratische roeping.\u00a0 En\u00a0 het volste recht om op termijn bij de EU en de NAVO te willen aansluiten.\u00a0 Wat mij betreft zijn ze bovendien ook welkom.\u00a0 Hopelijk klinkt er de komende dagen een voldoende duidelijk “tot hier en niet verder” dat in Moskou begrepen wordt.\u00a0 Van Brussel naar Lviv is het overigens 15 uur rijden.\u00a0 Gewoon de E40 volgen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Oekra\u00efne binnenvallen.\u00a0 In het gezelschapsspel Risk (toch in sommige versies) is het een zet die regelmatig voorkomt; hoewel er in het spel wat een loopje met de geografie wordt genomen is Oekra\u00efne er de moeilijkst te verdedigen toegangspoort tot Europa, vanuit het altijd roerige want met geen mogelijkheid echt bezet te houden Azi\u00eb.\u00a0 Het ziet er naar uit dat Vladimir Poetin een Riskliefhebber is en de komende dagen gaat proberen om de dobbelstenen in zijn richting te doen rollen.\u00a0 Hoe…<\/p>\n