Examenstress ! Zoveel jaren lang werd ik er wekenlang aan onderworpen.\u00a0 En uiteraard ben ik lang niet de enige.\u00a0 Hoe een mens dat volhoudt is toch wel enigszins een raadsel.\u00a0 Het helpt wellicht om jong te zijn.\u00a0 Begin oktober heb ik er nog eens van geproefd.\u00a0 Helemaal vrijwillig dan nog.\u00a0 In een zaaltje in een Brusselse hogeschool heb ik eerst meer drie uur schriftelijk examen afgelegd, en daarna nog een klein halfuurtje mondeling.\u00a0 Bij het schriftelijke deel speelde de tijdsdruk een (wat mij betreft onredelijk) grote rol.\u00a0 Na een hele reeks lees- en luisteroefeningen volgde dan het onderdeel dat we vroeger “opstel” noemden.\u00a0 Twee handgeschreven teksten produceren over “fake news” en “het juiste evenwicht tussen gezondheids- en economische maatregelen bij een pandemie” is sowieso geen sinecure.\u00a0 Maar neem van mij aan dat het in het Grieks nog wat uitdagender is.\u00a0 Met zo weinig tijd dat de tekst \u00e9\u00e9n keer nalezen het hoogst haalbare bleek.\u00a0 Net genoeg om de meest dramatische fouten nog snel recht te zetten, maar niet om krakkemikkige zinsconstructies alsnog tot iets leesbaars op te waarderen (voor wie het zich zoals ik nog nauwelijks herinnert, bij het schrijven op papier kan je nadien niet zo eenvoudig iets corrigeren…).<\/p>\n
Niet dat ik mag klagen, want ik legde het examen af samen met drie tieners.\u00a0 Met \u00e9\u00e9n -een kind van een Nederlandse en een Griekse ouder- had ik tussen het mondeling en het schriftelijk nog een gesprekje, en hij vond dat thema over de pandemie toch wat moeilijk.\u00a0 Ik heb in mijn tekst daarover met het SURE-initiatief van de Europese Commissie,<\/a> met onze tijdelijke werkloosheid en het Griekse equivalent daarvan (Synergasia) geschermd, maar ik heb er nogal veel begrip voor dat de gemiddelde 16-jarige daar niet meteen mee vertrouwd is.\u00a0 Aangezien vooral tieners van Griekse afkomst aan de examens deelnemen lijkt het mij dat er meer gepaste thema’s zijn voor een examenvraag, maar wie ben ik ?<\/p>\n Het Centrum voor de Griekse Taal<\/a>, dat de examen organiseert, stuurde vervolgens al het papier dat ik volschreef en de opname van mijn mondelinge proef naar Thessaloniki, kwestie van de objectiviteit volledig te waarborgen.\u00a0 Gisteren kwam het resultaat terug.\u00a0 Ik bleek geslaagd, met onderscheiding bovendien.\u00a0 Daarmee heb ik het C2-niveau voltooid en mag ik mezelf een “vaardig” (of near-native<\/em>) gebruiker van het Grieks noemen.\u00a0 Het is ook het hoogste van de niveaus in het Europees Referentiekader<\/a>, en het hoogste examen dat de Griekse overheid organiseert, dus ben ik meteen ook van deze zelf opgelegde examenkwelling verlost.\u00a0 Wat niet betekent dat ik ga ophouden met bijleren, want een taal beheers je nooit volledig – en ook voor een “vaardig” gebruiker blijft het Grieks moeilijk en verraderlijk.\u00a0 Maar het certificaat is toch wel een beloning voor de geleverde inspanning.<\/p>\n