Twee dienstreizen binnen de tien dagen.\u00a0 Tot februari 2020 draaide ik er mijn hand niet voor om.\u00a0 Desnoods vloog ik van Dublin naar Luxemburg of van Helsinki naar Nicosia.\u00a0 In februari 2020 was ik op korte tijd nog in Parijs, Bangkok en Gen\u00e8ve.\u00a0 En toen werd alles anders.\u00a0 Sindsdien nam ik geen snelle treinen meer, en ik nam ook nog enkel het vliegtuig voor een zomervakantie in Griekenland.\u00a0 Tot nu dus.\u00a0 De bestemmingen waren geen onbekend terrein : Bratislava en (opnieuw) Gen\u00e8ve.\u00a0 Maar desondanks voelde het erg onwennig…<\/p>\n
Ik was in Bratislava voor de openingsconferentie van de European Labour Authority; “opening” omdat het gebouw in Bratislava plechtig werd geopend, de Authority zelf is al sinds 2019 aan de slag, al gaat het nog steeds wel om een organisatie in opbouw.\u00a0 Ik mocht een “keynote speech<\/a>” uitspreken op de conferentie, en zat de volgende dag ook de Management Board voor.\u00a0 In een “hybride vergadering”, met de helft van de deelnemers online en de andere helft in de zaal in Bratislava.\u00a0 Waar we de hele tijd een FFP2-masker ophielden (uiteraard behalve tijdens de maaltijden).\u00a0 Slovakije heeft strenge regels.\u00a0 In Gen\u00e8ve, waar we de ILO bezochten en ook een overleg met Zwitserse collega’s hadden, bleken de regels dan weer wat minder streng.\u00a0 Het leek allemaal niet meteen een verband te houden met de epidemiologische toestand, maar het is nu eenmaal nog steeds een kwestie van zoeken naar de juiste evenwichten.\u00a0 Ik maak me daarbij ook wel eens kwaad over een te late, te vroege of niet 100% consequente maatregel, maar het is nu eenmaal niet gemakkelijk : het Covidvirus blijkt zich niet te houden aan de schema’s die we er hebben vooropgesteld.<\/p>\n Zo ziet het er dus ook alweer naar uit dat mijn twee reizen voorlopig geen vervolg zullen krijgen.\u00a0 Dat is jammer, vooral omdat Zoom, Teams en andere technologie\u00ebn nu eenmaal een onvolmaakt substituut zijn voor echt overleg.\u00a0 Maar het is nu eenmaal niet anders – enig fatalisme is een noodzaak om de pandemie door te komen.\u00a0 We zien wel.\u00a0 Al had ik toch echt wel graag een (min of meer coronavrije) kerstmarkt op het programma geplaatst in de volgende weken.\u00a0 Een gluhwein in je eigen living is toch niet hetzelfde.\u00a0 Al zal me dat desgevallend toch niet tegenhouden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Twee dienstreizen binnen de tien dagen.\u00a0 Tot februari 2020 draaide ik er mijn hand niet voor om.\u00a0 Desnoods vloog ik van Dublin naar Luxemburg of van Helsinki naar Nicosia.\u00a0 In februari 2020 was ik op korte tijd nog in Parijs, Bangkok en Gen\u00e8ve.\u00a0 En toen werd alles anders.\u00a0 Sindsdien nam ik geen snelle treinen meer, en ik nam ook nog enkel het vliegtuig voor een zomervakantie in Griekenland.\u00a0 Tot nu dus.\u00a0 De bestemmingen waren geen onbekend terrein : Bratislava en…<\/p>\n