Mijn ouders gaan wat kleiner wonen, binnenkort.\u00a0 Een belangrijk gevolg daarvan is dat heel wat van de in de voorbije jaren opgestapelde bezittingen niet zomaar mee kunnen.\u00a0 Ook mijn broer en ikzelf hebben overigens nog wel wat spullen die eigenlijk meer in de weg staan of liggen dan dat ze nut bijbrengen.\u00a0 Wat mijn moeder ertoe bracht om het idee van een garageverkoop te opperen.\u00a0 Een kleine priv\u00e9-rommelmarkt, dus.\u00a0 Zo gezegd, zo gedaan, en vorige zaterdag verkochten we dus allerlei spullen.\u00a0 Daar kroop nogal wat voorbereiding in, en ik ben mijn broer bijzonder dankbaar dat hij daarvan een groot deel op zich nam, terwijl ik in Griekenland zat.\u00a0 Vooral zijn ambitieuze plan om de hele Playmobilcollectie verkoopsklaar te maken getuigde van moed – en overmoed.\u00a0 Eigenlijk had mijn moeder zo’n 35 jaar geleden moeten zeggen “en nu ruim je dat allemaal netjes op en stop je elk onderdeeltje opnieuw waar het hoort”.\u00a0 Maar dat deed ze niet.\u00a0 Ons vertellen dat we daar 35 jaar later spijt van zouden hebben als we er een week in zouden steken om het allemaal wat toonbaar te maken… dat zou wellicht ook geen indruk hebben gemaakt.<\/p>\n
En dus besteedde ook ik een aantal uren in het wedersamenstellen van voer- en vaartuigen, woningen en allerlei alaam.\u00a0 Dat bracht enige nostalgie met zich mee, ook wel omdat ik dus echt wel een zwak voor die Playmobil had destijds, zoals ik hier<\/a> tien jaar geleden eens beschreef.\u00a0 En nu nog in de speelgoedwinkel stiekem even kijk hoe mooi het aanbod voor de huidige generatie wel is.\u00a0 Maar uiteindelijk deed het deugd om te zien dat het werd verkocht aan mensen die het geheel echt een tweede leven willen geven.\u00a0 Dat de trein waarvan ik vrijdag uittestte of hij nog reed (jawel) mogelijk ook weer echt personen en goederen ter plaatse gaat brengen.\u00a0 Stipter dan de NMBS, daar twijfel ik uiteraard niet aan.<\/p>\n En eigenlijk is dat het gevoel dat ik aan de hele verkoop overhoud : het is ongetwijfeld leuker -het heeft zelfs iets “therapeutisch”- om te zien dat spullen een nieuwe bestemming krijgen, ook al krijg je er maar enkele euro’s voor, dan om ze gewoon weg te gooien.\u00a0 We kregen ook best veel volk te zien, wellicht vooral aangetrokken door onze berichten op de sociale media.\u00a0 Of hoe nieuwe technologie\u00ebn het gemakkelijker hebben gemaakt om oude spullen te koop aan te bieden…\u00a0 Overigens niet alleen door de verkoop aan te kondigen, want wat niet werd verkocht gaat uiteraard op enkele tweedehandssites belanden.\u00a0 En vervolgens toch ook weer op aloude wijze nogmaals te koop worden aangeboden op de Hoekse rommelmarkt op 8 september.<\/p>\n Ik hoop ondertussen alvast dat iedereen die iets heeft gekocht er plezier aan beleefd, of zich toch tenminste niet “bekocht” voelt.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mijn ouders gaan wat kleiner wonen, binnenkort.\u00a0 Een belangrijk gevolg daarvan is dat heel wat van de in de voorbije jaren opgestapelde bezittingen niet zomaar mee kunnen.\u00a0 Ook mijn broer en ikzelf hebben overigens nog wel wat spullen die eigenlijk meer in de weg staan of liggen dan dat ze nut bijbrengen.\u00a0 Wat mijn moeder ertoe bracht om het idee van een garageverkoop te opperen.\u00a0 Een kleine priv\u00e9-rommelmarkt, dus.\u00a0 Zo gezegd, zo gedaan, en vorige zaterdag verkochten we dus allerlei…<\/p>\n